Bubble Trouble

Lachende gezichten in de Champagnestreek. Natuurlijk omdat de oogst van 1993, die traditiegetrouw midden september is begonnen, van een zodanig goed niveau is dat het erop lijkt dat dit jaar als millésime kan worden bijgeschreven. Maar bovendien omdat het door het Franse modehuis Yves Saint Laurent gelanceerde parfum 'Champagne' afgelopen vrijdag door de Parijse rechter is verboden. Het met veel tamtam geïntroduceerde luchtje moet binnen een maand van de markt worden gehaald.

“Een schande dat iemand zo in de rugzak van de champagne heeft geprobeerd mee te liften. Juist een couturier zou toch moeten weten hoe vervelend kopiëren is”, foetert Jan Hart, die in Rotterdam leiding geeft aan het Informatiecentrum van de Champagnewijn.

Het centrum, dat onder andere de kwaliteitsuitstraling van het geestrijke vocht moet bewaken, wordt betaald door het Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne (CIVC), een samenwerkingsverband van de leveranciers van de druiven en de makers van de wijn. In verscheidene landen is zo'n kantoor; het budget is afhankelijk van hoe belangrijk het land voor de export van champagne is.

En Nederland is een belangrijke exportmarkt voor champagne. Sinds een aantal jaren staat Nederland op de zevende plaats op de lijst van belangrijkste exportgebieden. Vorig jaar gingen bijna 1,5 miljoen flessen in de Lage Landen over de toonbank. “Ik moet zeggen, gezien ons ingetogen karakter is dat een heel respectabel aantal”, aldus Hart nuchter.

Alleen mousserende witte wijn uit de Champagne zelf mag die naam ook dragen. Een groot deel van het werk van het Informatiecentrum bestaat daarom uit de bescherming van de herkomstaanduiding. Daarbij gaat het enerzijds om het aanpakken van mousserende wijnen die ten onrechte onder de naam Champagne worden verkocht en anderzijds om het optreden tegen andersoortige produkten die op de een of andere manier afbreuk doen aan het zo zorgvuldig gekoesterde kwaliteitsimago. “Marketingspecialisten zeggen dat het een compliment is als jouw produkt gekopieerd wordt. Het mag dan misschien een twijfelachtig compliment zijn, het is echter levensbedreigend voor het imago. Champagne is een luxe-kwaliteitsprodukt. De makers ervan hebben er dus alle belang bij dat het produkt op een zeker niveau blijft staan. Vervalsingen die onder de naam Champagne op de markt worden gebracht bezorgen de echte champagne een slechte naam. Mensen zijn soms zo teleurgesteld in het bocht dat ze voorgeschoteld krijgen dat ze nooit meer een echte champagne kopen”, aldus Hart, die onthult dat de vervalsers vaak uit de wereld van de keiharde criminaliteit afkomstig zijn. “Champagneflessen die zijn afgevuld met goedkope appelcider komen soms met duizenden tegelijk op de markt. Daar zit een hoop geld achter. Uit de rapporten van de opsporingsbureaus die wij in dit soort gevallen inschakelen, blijkt dat de vervalsers ook actief zijn op het gebied van vals geld en drugshandel.”

Het informatiecentrum voert jaarlijks namens het CIVC gemiddeld twee à drie rechtszaken, waarbij de nadruk ligt op een civielrechtelijke afdoening, zodat schadevergoeding en een verbod op voortzetting van de gewraakte handelingen kan worden geëist. Indien mogelijk wordt de zaak ook strafrechtelijk aangepakt. Dat kan omdat het onterecht voeren van een herkomstaanduiding een overtreding is van de Warenwet/Wet Economische Delicten.

In Frankrijk, waar herkomstaanduidingen sinds 1990 wettelijk zijn beschermd, is de vluchtige Yves Saint Laurent-creatie door de rechtbank teruggefloten. Een herkomstaanduiding, bepaalde de Parijse rechter, mag niet voor een merk worden aangewend. Een dure grap voor het Elf Sanofi-concern, dat onlangs voor veel geld de parfumlijn van Yves Saint Laurent heeft gekocht. Niet alleen moeten alle parfumflesjes binnen een maand uit de winkels worden teruggehaald, bovendien mist men hierdoor de lucratieve kerstverkoop, waar juist van dit feestelijke geurtje veel werd verwacht.

    • Fred Sengers