Tijdloos dierenverdriet

“We hadden het boek eerst op Werelddierendag willen presenteren, maar toen bleek dat dat eigenlijk de allerslechtste dag is voor zoiets.

Echte dierenliefhebbers hebben juist op 4 oktober een overvolle agenda. Het CDA-Kamerlid en dierenvriend Helmer Koetje had die dag geloof ik wel vijf uitnodigingen voor een spreekbeurt in het land. Vandaar dat we het een maandje hebben opgeschoven. Dat gaf meteen ook enige rust om het boek mooi af te werken. En toen hebben we de derde november maar uitgeroepen tot Aller Dieren, dat vonden we ook wel gepast, zo vlak na Allerheiligen en Allerzielen.'' Fotograaf Roel Rozenburg (29) en uitgever Menno van de Koppel (28) hopen vanavond tussen 6 en 8 in het Kattenkabinet aan de Amsterdamse Herengracht 468 een groot deel van de 100 Dierenliefhebbers te begroeten die door een bijdrage van vijftig gulden de uitgave van het boek Wij houden van dieren hebben mogelijk gemaakt.

De Dierenliefhebbers, wier namen achter in het boek zijn opgenomen, zullen zich vanavond bezinnen op de volstrekt verstoorde relatie tussen mens en dier, waarbij het boek een passende leidraad vormt. Naast vertederende foto's van koeien op het strand of van een hond met bazin in een zwembad, zijn er ook gruwelijke beelden opgenomen van geslachte kippen, een ontvelde kalfskop aan een vleeshaak, en een eenzaam schaap, wachtend bij het abattoir.

“Het is heerlijk om met dieren te werken”, zegt Roel Rozenburg, die zijn brood verdient als parlementair fotograaf, “maar als je met zo'n boek bezig bent, krijg je ook oog voor de uitwassen van onze dierenliefde. Die zeehondjes, die na een oplapbeurt in Pieterburen weer de vervuilde Waddenzee ingestuurd worden. Ontroerende dierenliefde op het eerste gezicht, maar de giflozingen gaan gewoon door. Of zo'n kaalgeplukte papegaai in een opvanghuis voor psychisch gestoorde tropische vogels. Zo'n beest hoort natuurlijk in volle vederpracht door een oerwoud te vliegen, maar onze dierenliefde gaat kennelijk niet zover dat we de handel in dat soort beesten aan banden willen of kunnen leggen. In Friesland zijn we op bezoek geweest bij de stichting Pantera, daar worden bejaarde circusdieren opgevangen. Dat lijkt ook een zeer sympathiek iets, maar om de tent draaiende te houden, worden die tijgers en beren wel weer geëxploiteerd door ze te verhuren om ergens een winkelcentrum te openen. Waar je dan mee bezig bent is het omzetten van dierenliefde in dierenverdriet.”

Vorig jaar verscheen bij Van de Koppel het boek Koe, een genadeloze aanval op de wreedheden die de 'agromafia' met ons nationale troeteldier uithaalt: “Roel is een van de weinige fotografen die met zo'n boek hun nek durven uit te steken, en zich een jaar lang op het onderwerp willen concentreren. Maar hij is ook lastig. Een foto van de zeekoe in Artis vond ik zelf nogal prachtig. Maar Roel vond hem te flets. Ik heb toen maar een verhaal over de zeekoe in het boek op laten nemen. Samen met een strip van Gerrit de Jager van de familie Doorzon is het een mooi geheel geworden. Je moet zorgen dat de selectie van de foto's niet al te zeer aan de actualiteit gebonden is, want als je zo'n boek over tien jaar uit de kast pakt, moet je het gevoel hebben dat je echt een document in handen hebt. Een document van tijdloos dierenverdriet.”

    • Arthur Belmon