Om half zes bij de kassa voor een kat-en-muis-spel

BREDA, 1 NOV. Het ene personele probleem is het andere niet. Het verschil tussen een gehandicapt elftal van een rijke club en een incompleet team van een modale betaalde vereniging werd zaterdagavond in de Beatrixstraat van Breda uitgedrukt in vijf doelpunten (0-5). Op papier stond het bij voorbaat al vast dat NAC gewoon niet kón winnen van Ajax. Triest voor al die trouwe fans op de tribune. Ze hadden ervoor gezorgd dat alle beschikbare kaarten in een half uur waren uitverkocht.

Vele Bredanaars stonden onlangs al om half zes 's morgens bij de kassa's van het stadion. Ze bemachtigden met veel moeite een plaatsbewijs voor een kat-en-muis-spel. Het avondje-NAC werd een avondje-Ajax. Nog enigszins in de hand gewerkt door trainer Ronald Spelbos die tegen zijn oude club geen concessies wilde doen en in de defensie open huis hield. “Want het publiek heeft hier recht op een herkenbaar speltype. Dat is inderdaad weleens te aanvallend. Maar ik degradeer liever met aantrekkelijk voetbal dan met een speelstijl waar niemand van geniet.”

Dat klonk allemaal erg moedig uit de mond van een nog tamelijk jonge oefenmeester die de stress van degradatievoetbal niet kent. Het is interessant om over een half jaar te kijken of de ex-verdediger trouw is gebleven aan zijn principes. Want, dat NAC nu nog als middenmoter op de ranglijst staat genoteerd geeft geen enkele garantie voor de rest van het seizoen. Als spelers met schorsingen en blessures wegvallen zit er zo de klad in. Dan stort het kaartenhuis in elkaar. Ronald Spelbos besefte dat zaterdagavond terdege, nadat hij zijn team kansloos had zien verliezen tegen Ajax. In feite speelde hij met drie spitsen (Lammers, Van Hooijdonk en Gerritsen erachter), maar NAC kon de kleumende Ajax-doelman Van der Sar geen moment warme handen bezorgen. Op de tribune vroeg Feyenoord-trainer Geert Meijer zich af waarom de landskampioen het hier een paar weken eerder zo moeilijk had gehad. Hij weet dit vooral aan het feit dat NAC belangrijke steunpilaren als voorstopper Marco Sas en vormgever Ton Lokhoff (beide geschorst) dit keer miste. Daarnaast was het scoreverloop zodanig dat het publiek zich nogal stil hield.

Slechts af en toe klonk het “Ronald Spelbos Yellow Armee” waarbij grote gele kaarten in de lucht werden gestoken. Dat betekende een aanmoediging voor het 'gele leger' van de trainer die zich een betere veldslag had voorgesteld dan dit Waterloo. “Ik vind die yell eerlijk gezegd ook wel wat te veel eer”, bekende Spelbos. “Ik ben geen type als Kistemaker en Hughes die langs de lijn gekke dingen doet.” En over het krachtsverschil: “Afgezien van de spelers die ontbraken werd ik gedwongen twee jongens (Jacques Koumans en Fabian Wilnis) op te stellen die eigenlijk wegens hun blessure niet mochten voetballen. Kijk, zolang Ajax zo'n sterke jeugdopleiding heeft, zullen wij nooit in de schaduw van die club kunnen komen. Van Gaal zit ook in nood, maar tovert nu ineens weer zo'n heerlijk ventje als Martijn Reuser tevoorschijn. Van die jongen straalt toch iets af. Van de zestien selectiespelers van vorig seizoen ben ik er drie kwijt geraakt. Daar kwamen Gerritsen (ex-zaterdagamateur Ajax, red.) en Van Bremen (ex-Vitesse, red.) voor terug. De rest van de groep heb ik moeten aanvullen met amateurs. Van die jongens wordt verwacht dat ze binnen drie maanden een volwaardige eredivisievoetballer zijn. Dat kan natuurlijk niet.”

Collega Louis van Gaal mag dan wél over een schier onuitputtelijk arsenaal volwaardige spelers beschikken, zelfs voor hem komt de bodem in zicht. Met het oog op de return tegen Besiktas in het Europa Cup II-toernooi (morgenavond 19.00 uur) houdt hij zijn hart vast. Stefan Pettersson kon zaterdag worden toegevoegd aan de waslijst geblesseerden. Hij verrekte zijn enkelbanden licht bij het scoren van de tweede treffer, in het begin van de tweede helft. Pas morgen zal blijken of hij in staat is om in Istanboel met Ajax de 2-1-voorsprong te verdedigen. Ook het meespelen van de aan met knie, lies en buikkwetsuren tobbende Ronald de Boer is nog twijfelachtig. Van Vossen, Oulida, Petersen, Kreek en Davids zijn al niet eens meegereisd naar Turkije, waar Besiktas zich al twee weken opfokt en geen competitiewedstrijd meer hoefde te spelen.

Er zijn voor Van Gaal echter toch ook wat positieve ontwikkelingen waar te nemen binnen zijn selectie. Danny Blind blijft zich bijvoorbeeld goed ontwikkelen als centrale verdediger. De dit seizoen tot back 'gedegradeerde' routinier kwam weer op zijn oude stek terecht tijdens Ajax-Feyenoord. Toen bleek dat linksback Michel Kreek, die geen directe tegenstander had, geen raad wist met de ruimte die hij kreeg, besloot Van Gaal hem te wisselen en Frank de Boer op zijn plek te laten spelen. Blind werd vervolgens de defensieleider. “En ik ga er vanuit dat dit voorlopig zo blijft tegen ploegen met twee spitsen”, zei hij gisteren zelfverzekerd voor het vertrek naar Istanboel. Blind zorgt ook voor een goede rugdekking van John van den Brom die nog steeds een terugslag doormaakt. Met name als hij een (schaduw)spits tegenover zich krijgt, heeft de Amersfoorter moeite met de handelingssnelheid, hetgeen nog weleens tot gevaarlijk balverlies leidt.

Daar staat weer tegenover dat Marc Overmars na een vormcrisis rondom Nederland-Engeland weer ouderwets op dreef is. Al bestond zijn tegenstand zaterdag louter uit bijna hinkende spelers, zoals Wilnis die was ingezwachteld als een mummie. De Carl Lewis onder de voetballers bereidde drie treffers voor en nam de vijfde zelf voor zijn rekening. Overmars, die zijn ouderlijke woning heeft verruild voor een pension van de marine, waar hij overigens een 'gematst' administratief, baantje kreeg, vraagt zich af waarom iedereen zich zo'n zorgen over hem maakte. “De mensen verwachten dat je elke wedstrijd vier assists geeft en twee doelpunten maakt. Ik vind toch wel dat ik met vier treffers in totaal dit seizoen op schema lig. Ik was wat te gretig voor het doel, ik maakte de fout door die bal altijd door het net te willen knallen. Nu kies ik beheerst een hoek uit. Het is verder zo dat de backs zich steeds meer op mij gaan instellen. Dat begon vorig seizoen al. Ze schermen de zijlijn af en ze worden in de rug nog eens gedekt door een ploeggenoot. Ik geef dan maar een pass over de volle breedte. Dan kan een ander ervan profiteren. Nee, ik ga weer het niveau van vorig seizoen halen.”