Bob Dylan

Bob Dylan: World Gone Wrong Sony 01-474857-10)

Na jaren van stuurloze probeersels keerde Bob Dylan vorig jaar met de cd Good As I Been To You terug naar zijn wortels: de traditionele folk en blues waarmee hij begin jaren zestig muzikaal opgroeide. Het leverde een aangrijpende, sterke plaat op vol covers van traditionals, die echter zo schril afstak bij de hoofdmoot van de moderne popmuziek dat het de vraag is wie er buiten de kleine kring van Dylan-watchers veel plezier aan hebben beleefd. Met zijn bewust ouderwetse repertoirekeus, rafelige zang en ongebruikelijk hoekige gitaarspel maakte Dylan duidelijk dat hij eigenlijk niets meer met het aalgladde circus van de MTV-pop te maken wil hebben.

Dat geldt ook voor de opvolger, World Gone Wrong, die deze week verschijnt. Opnieuw een akoestische solo-plaat vol covers, dit keer vooral uit de blues-traditie. Het werkstuk is beter geproduceerd dan zijn voorganger, met een helder geluid, en Dylan musiceert onverminderd intens, als een levensechte bluesman uit de jaren dertig. Alsof de titel en repertoirekeus het nog niet duidelijk genoeg maken, getuigt hij dit keer ook in de - gelukkig weer eens bijgevoegde - liner notes van zijn afkeer van de 'New Dark Ages', zoals hij de moderne tijd noemt. Nummers als deze worden niet meer geschreven, noteert hij bitter. Misschien kan hij dat voor zijn volgende cd zelf eens doen.