Merkwaardige stoelendans

DE BUIT IS BINNEN: Nederland krijgt in Den Haag het bureau van Europol.

Het tolerantste land jegens afwijkend gedrag biedt straks plaats aan wat de politiële centrale tegen de georganiseerde misdaad in Europa moet worden. De recente schoonmaakacties in Amsterdam hebben het slechte beeld van Nederland bij de buurlanden, Frankrijk voorop, tijdig kunnen goedmaken. Dat Europa's centrale bank niet in Amsterdam zal worden gehuisvest, kan geen verrassing meer zijn. De Duitse kanselier moest iets zichtbaars van de ingelaste topconferentie mee naar huis nemen om de verontruste gemoederen daar te sussen en dat kon niet anders dan de voorloper van diezelfde bank zijn. Frankfurt zal de instelling binnen zijn muren mogen begroeten. De Bundesbank zal de financiële centrale van Europa van nabij in de gaten kunnen houden.

De merkwaardige stoelendans rondom de Europese instellingen, gisteren in Brussel uitgevoerd ten overstaan van stakend Belgisch overheidspersoneel, heeft aangetoond hoe groot de afstand tot Europa nog is. De twintig miljoen werklozen binnen de Gemeenschap en de in hun loonzakje bedreigde werkenden mochten toezien hoe de verdeling van de uitdijende Europese bureaucratie over de verschillende lidstaten alle energie van de confererenden opslokte. De mensen buiten die bureaucratie moeten het doen met overbekende bezweringen uit achterhaalde sociaal-economische handboeken. Als in Brussel de degens werkelijk worden getrokken, doet het er niet meer toe waar het bloed vloeit.

HOEWEL AANSTAANDE maandag het lang omstreden Verdrag van Maastricht in werking treedt, ontbrak bij de Franse president en de twaalf regeringschefs de feestelijke stemming. Het valt ook niet mee een boreling ten doop te houden die er zo beroerd uitziet als het Europa van de Politieke Unie. Want dat is overmorgen de officiële naam. Maar, symbolisch als hij is voor de overmoed van twee jaar geleden, komt hij nauwelijks voor algemeen gebruik in aanmerking. De Unie zoals zij zich gisteren in Brussel manifesteerde - wat voor Unie is dat eigenlijk?

Het verenigd Europa spreekt nauwelijks nog tot de verbeelding. Wat het paradepaard had moeten worden, de binnenmarkt van 1992, laat het volstrekt afweten. De schaalvergroting die de zogenoemde jansaliegeest en de Eurosclerose had moeten uitdrijven, blijkt ruim onvoldoende om de nieuwe uitdagingen het hoofd te bieden. De deskundigen blijven steken in hun analyses, de politici in hun onmacht. Europa heeft geen antwoord op de snel groeiende competitie uit de rest van de wereld. De investeerder vindt de Europese ruimte al gauw te eng. Zelfs genuanceerde prognoses laten een verdere groei van de massale werkloosheid zien.

HET GEVECHT OM de instellingen heeft Europa bepaald niet verder geholpen. Maar in december krijgen de Europese leiders op hun reguliere winterbijeenkomst een nieuwe kans. Er rest hun weinig tijd om 'Maastricht' alsnog actuele betekenis te geven.