H. H. M. Groen (1944) is voorzitter van de Raad ...

H. H. M. Groen (1944) is voorzitter van de Raad van Bestuur van NCM Holding NV (Nederlandsche Credietverzekering Maatschappij). Hij volgde na de middelbare handelsavondschool verscheidene avondcursussen en klom, na een aantal functies bij DAF-Amsterdam, bij de NCM op van medewerker van de schade-afdeling tot de hoogste functie bij dat bedrijf. Tevens is Groen lid van de gemeenteraad voor de VVD van Uithoorn en heeft hij een aantal commissariaten en voorzitterschappen. Onlangs bezocht hij Thailand en India met een gecombineerde regerings- en handelsdelegatie. Groen is gehuwd geweest en heeft twee kinderen.

Zondag 24 oktober

Het begin van een officieel bezoek van minister-president Lubbers (MP) en de minister van buitenlandse zaken (M) met hun echtgenotes aan Thailand en India. Aan dit bezoek is gekoppeld een Parallelle Economische Missie (PEM) onder leiding van Alexander Rinnooy Kan (ARK). Zo'n PEM heeft een tweezijdige positie. De bewindslieden maken graag gebruik van de zakenmensen, de zakenmensen maken op hun beurt graag gebruik van de bewindslieden.

De briefing van EZ is voortreffelijk. Op het weinig christelijke tijdstip van 8.00 uur meldt de delegatie zich op Schiphol om met een CDA-premier op stap te gaan. Ben benieuwd hoe de MP zijn zondagsplicht heeft vervuld. Ik sluit niet uit dat hij in het vliegtuig iets heeft geregeld. Een verzameling van serieuze mannen, die op beschaafde wijze hun laatste ervaringen uitwisselen. De meesten kennen elkaar wel, al dan niet van eerdere missies.

Maandag

Om exact 8.21 uur zet de competente bemanning het toestel aan de grond. Het woord colonne is niet overdreven: het is een geweldige sliert van auto's, die ons over de afgezette wegen scheurt. Een gigantisch aantal Nederlandse vlaggen langs de weg en op de strategische plaatsen grote borden met een hartelijk welkom aan de heer en mevrouw Lubbers. Na een twintigtal minuten aankomst bij het Goverment's House voor de officiële ontvangst. Volksliederen, erewacht en aanvang van de besprekingen.

De PEM wordt door de ambassaderaad Hans Jansing op adequate wijze ingelicht over Thailand. Een opmerkelijk kenmerk van het Thaise bestuur is, dat de ambtenarij zeer machtig en onafhankelijk is. Tegenstellingen tussen een minister en een secretaris-generaal komen openlijk naar buiten en de secretaris-generaal delft niet bij voorbaat het onderspit. Wij worden binnengeroepen en een gesprek tussen de vice-premier, de MP en ARK ontwikkelt zich. Een reeks van onderwerpen passeert: de landingsrechten van de KLM en vooral de uitbreiding daarvan, het vergroten van de armslag van de Rabo, ING en ABN Amro, de mogelijke afzet van Fokker-toestellen, de vergelijking van Nederland als gateway naar Europa en het beleid van Thailand de gateway naar Indochina te worden.

De PEM gaat naar de eerste steenlegging van een Philips-fabriek op uitnodiging van PEM-lid Bonno Hylkema. In het hotel snel verkleden voor het officiële diner. De MP en de M worden door een tropische bui stevig vertraagd, reden voor ons om een biertje te drinken. Een leuk peloton van groene flesjes groeit.

De MP, de M en hun echtgenotes arriveren. Ik heb de indruk, dat zij er aardig doorzitten en na een korte verfrissing gaat het richting officieel diner in een tomeloze vaart. Het Government House en de bomen zijn sprookjesachtig verlicht. Een bijzondere ervaring. Tijdens het diner wederom de volksliederen en wel tweemaal. Voor de volgende reis toch eens oefenen op de toonhoogte. Na de gebruikelijke speeches een dansvoorstelling van negen dames en een heer. Terug in het hotel nog even dagelijks contact met kantoor via de immer aanwezige secretaresse Marion.

Dinsdag

Met ARK om 7.15 uur in de colonne naar het tweede Cavalerieregiment, waar helicopters op ons wachten. Wij gaan voor de onthulling van een gedenkteken en kranslegging naar de belangrijkste ere-begraafplaats dichtbij de River Kwai. Het begeleidend gezelschap wordt ingescheept in een Chinouk-helicopter, zonder enige voorziening. We zitten in hangmatten tegenover elkaar, de achterklep en de voordeur zijn open en we vliegen op 500 ft hoogte over de rijstvelden. Zo moet het in Vietnam geweest zijn, het verschil met toen is dat je niet wist of je 's avonds levend zou terugkomen.

Na een uur vliegen aankomst bij de ere-begraafplaats waar de veteraan Ten Hoope de gastheer is, maar bovenal de bezielende kracht blijkt te zijn achter het tot stand komen van het gedenkteken voor de Nederlanders, die bij de bouw van de Birma-spoorweg zijn omgekomen. De MP houdt een indrukwekkende toespraak, vooral voor wat betreft het Nederlandse gedeelte, en wederom de volksliederen en de Last Post. Terwijl 1896 landgenoten in hun graf geëerd worden, slaat bij de aanwezige Nederlanders de emotie toe.

Terug naar Bangkok, waar we om 10.30 uur weer aan de grond staan en op naar het volgende programma-onderdeel. De wegen van de MP en de M scheiden zich hier, zoals de dames al eerder bij de ere-begraafplaats hun eigen weg zijn gegaan. De MP en de PEM hebben hetzelfde programma.

Lunch met de leden van de Netherlands Thai Chamber of Commerce. Een wat voorspelbare speech van de MP en daar gaan we weer met veel draailichten, nu naar de Board of Investment en het Nationale Planningsorgaan. Een buitengewoon zelfverzekerde presentatie van de toekomst van Thailand, een zelfverzekerdheid, die naarmate de bespreking vordert mij stevig begint te irriteren. Er is natuurlijk wel reden om zelfverzekerd te zijn, want de economische performance is om van te smullen. Een terugval naar 7,4 procent groei wordt als een recessie gekenschetst! Kom daar maar eens om in Nederland. Toch. Als onze gastheer begint te reppen van ontwikkelingshulp vanuit Thailand naar Mongolie sluit de MP de discussie met een aantal realistische kanttekeningen, die de ontwikkeling en de plaats van Thailand weer in de juiste proporties brengen. De dag en daarmee het bezoek aan Thailand wordt afgesloten met een waarlijk openhartig gesprek van de MP en de PEM met het bestuur van de Netherlands-Thai Trade Council.

Samenvattend krijgt Thailand - en met name het bedrijfsleven - vooral te maken met veiligheid, milieu, aids en het basisloon. Het klinkt bekend. Foto's met het bestuur, een fraai dankwoord van ARK. Naar de ambassade met cadeaus en op naar het vliegveld. Het regent onvoorstelbaar als wij naar de bus lopen. Zelfs onder een paraplu word je drijfnat. Tijdens de rit naar het vliegveld weer die merkwaardige contrasten: dikke auto's en prima uitziende mensen naast naakte armoe en neringdoenden, die met een leest ergens op straat schoenen repareren. De PEM mag de airforce-terminal alleen in looppas passeren en om 18.30 uur verdwijnen wij in de lucht, op naar New Dehli.

Aankomst om 9.30 uur lokale tijd in New Delhi, ook bij de luchtmachtterminal, dat er aanzienlijk soberder uitziet. De MP en M met hun echtgenotes en ondersteunende ambtenaren verdwijnen naar het presidentiële paleis, de PEM naar het Oberoihotel. In de stad de eerste koeien ontdekt. Idioot gezicht, alsof er op het Museumplein een paar van die Friese makkers rondstappen.

Woensdag

Het is de eerste keer, dat ik in India ben en dus ook in New Delhi. Een weidse stad met veel parken en fraaie huizen. Iedereen verzekert mij, dat deze stad absoluut niet representatief is voor India, zoals Washington dat niet is voor de USA. De steden lijken wel wat op elkaar. De PEM is niet bij het officiële programma van de MP en de M. Wij hebben een pittige twee uren durende discussie met negen secretarissen van evenzoveel ministeries. Het zijn de mannen, die het land en vooral de hervormingen runnen.

India oogt armer dan Thailand, maar het bestuur competenter en intellectueler. Door onze gesprekspartners wordt zeer benadrukt, dat de kwaliteit van de infrastructuur de ontwikkeling van het land en daarmede de armoedebestrijding hinderen.

Naar de lunch, aangeboden door de Indiase 'VNO's', waar de MP een uitvoerige speech houdt, geconcentreerd op de economische en de handelspolitiek. Na de lunch snel verkleden voor de ontvangst door prime-minister Rao. Een zeer formele opstelling. Ook onze gesprekspartners van de morgen zijn aanwezig. Beide delegaties brengen rapport uit aan de beide minster-presidenten en prime-minister Rao gaat zeer accuraat in op de door de PEM gestelde vragen. Die vragen worden vooraf gegaan door een samenvatting van ARK op de vertrouwde fraaie wijze. De openheid van de discussie verraste mij, met een begrenzing. Op een zeker moment werd een vraag gesteld over de conversie van de defensie-industrie, waarop als antwoord kwam dat dit delicate onderwerp alleen tussen de beide bewindslieden besproken kon worden.

Na dit bezoek in het fraaie paleis gaat het geheel naar de receptie van de ambassadeur. Een prachtige residentie met een historische betekenis, want Nehru heeft hier een van de rondes van de onafhankelijkheidsonderhandelingen gevoerd. Stijlvolle ontvangst. Iets minder stijlvol vond ik de decors van geveltjes, klompen, tulpen en koeien, maar het zijn ontegenzeggelijk onze belangrijkste toeristische trekkers.

Donderdag 28 oktober

Om 8.00 uur werkontbijt met de MP en een gedegen inleiding van de general manager van ABN Amro-India. Na de euforische verhalen van gisteren nu de scepsis, met name op het punt van het elimineren van de stugge bureaucratie zowel op nationaal niveau als op het niveau van de deelstaten. Overeind blijft wel, dat India onomkeerbare hervormingen heeft ingezet. Het grootste probleem voor India is echter de achterblijvende wegen-, electriciteits- en communicatienetwerken.

De PEM stort zich vervolgens in een boeiend gesprek met vier redacteuren van The Hindoe, The Wall Street Journal en The Economic Times. Ook hier het beeld van ingezette hervormingen, scepsis over het tempo en beduchtheid wanneer de hervormingen de grote massa's gaan raken. Het is nu nog een operatie, die zich in de bovenlaag afspeelt. Er is unanimiteit over de gewenste hulp: het verbeteren van de infrastructuur. Of zoals het uitgedrukt werd: de produkten van de Indiase exporteur zo snel mogelijk in de haven, dat is de beste armoedebestrijding.

Wij snellen ons naar het Teen Murti House, naast het paleis waar Nehru zeventien jaar heeft gewerkt en Rajiv Gandhi opgebaard heeft gelegen. In aanwezigheid van Sonia Gandhi en alle delegatieleden houdt de MP daar zijn belangrijkste speech, waarin de akker van de wereld fors wordt omgeploegd en uiteindelijk weer fraai aangeharkt. Met name tijdens de beantwoording van de vragen was de MP zeer op dreef en zeer direct. Tijdens de informele bijeenkomst stelt Ria mij voor aan Sonia Gandhi, een bijzondere gebeurtenis. Zij legt zich thans geheel toe op het werk van de Nehru Memorial Foundation, een stichting die o.a. de zorg voor kinderen, wier ouders bij terreuraanslagen zijn omgekomen, op zich neemt. Een opmerkelijke vrouw.

Ons programma zit er op. In het vliegtuig een ontroerend dankwoord aan de MP, die waarschijnlijk zijn laatste reis met een PEM heeft gemaakt. Ik geef mij over aan de warme zorg en de vliegende deskundigheid van de Transavia-bemanning. Het was geen normale maar wel een in de herinnering geëtste week.

    • Harry Groen