Queen

Stephen Rider: These Are the Days of Our Lives - The Essential Queen Biography. Uitg. Castle Communications, 241 blz. Prijs ƒ 30,35.

Twee jaar na de dood van Queen-zanger Freddie Mercury - hij stierf aan aids op 24 november 1991 - is er nog steeds geen volwaardige biografie van de groep waarmee hij twintig jaar lang heerste over de hitparade. Het vorig jaar verschenen The Show Must Go On van Rick Sky was een flodderig staaltje van lijkepikkerij, en van recente plaatjesboeken als Greatest Pix II werd niemand iets wijzer. Ook de onlangs uitgekomen herziene en uitgebreide Queenbiografie van Stephen Rider is niet bepaald een monument voor Mercury - ondanks (of juist dankzij) de grote bewondering die de auteur zijn onderwerp toedraagt.

These Are the Days of Our Lives, zoals het boek naar de laatste officiële single van Queen heet, beschrijft in een oubollige stijl hoe een onaanzienlijk hardrockbandje ('the dregs of glamrock' sneerde de Record Mirror in 1972) in het midden van de jaren zeventig uitgroeit tot de succesvolste popgroep van Engeland, en vooral hoe het die positie wist vast te houden in de jaren dat de popmuziek gedomineerd werd door punkrock en megasterren als Michael Jackson en Madonna. Geen liveconcert of nummer-eenhit wordt overgeslagen, maar de werkelijk interessante vragen worden door Rider niet aan de orde gesteld. Waarom werd Queen niet door de punk weggevaagd, zoals de andere 'pomp rockers'? Hoe komt het dat de groep tot aan de dood van Mercury altijd genegeerd is door de serieuze rockpers? En wat was er zo baanbrekend aan videoclips als 'Bohemian Rhapsody' en 'I Want To Break Free'? Rider heeft geen idee, maar hij is dan ook meer geïnteresseerd in statistiekjes en brave biografische details dan in muziek.