Geboortenregeling (5)

In W&O van 7 oktober brak Henk Tubbing (die Ryder citeert) een lans voor de toepassing van natuurlijke voorbehoedsmiddelen, met name de mucusmethode. In reactie hierop wil ik eerst een kleine anekdote die ik mij herinner uit de tijd dat ik in Lagos, Nigeria werkzaam was bij het bevolkingsfonds van de Verenigde Naties noemen.

Ngozi is 19 jaar en werkt in Lagos in de huishouding bij haar broer en zijn familie. Ze kwam acht jaar geleden uit haar dorp in het oosten naar de grote stad. Op haar 15de raakte ze zwanger en onderging een illegale abortus, die haar veel geld en bijna het leven kostte. Nu is ze verliefd op Thomas, de chauffeur van haar broer, en heeft met hem geslapen. Doodsbang is ze weer zwanger te worden en bespreekt het probleem met Martha, haar vriendin. Samen besluiten ze het hoger op te zoeken en gaan om raad bij de pastoor van de kerk die ze elke zondag trouw bezoeken.

Na het probleem aangehoord te hebben en te begrijpen dat Ngozi hoe dan ook toch voor Thomas zal bezwijken, raadt hij haar de Billing-methode aan. Zoals in het artikel van Henk Tubbing beschreven als "goed te leren en effectief in de praktijk toe te passen, zelfs als de vrouwen en hun mannelijke partners geen of weinig opleiding hebben gehad'.

De pastoor verwijst haar naar een deskundige die haar nauwgezet uit de doeken doet hoe ze met behulp van het verschil in consistentie van haar vaginale afscheiding het moment van evaluatie kan vaststellen. Ngozi houdt zich hier trouw aan, maar het blijkt niet zo eenvoudig als haar voorgehouden was. Thomas had haar een geslachtsziekte bezorgd en het verloop van haar cyclische afscheiding was niet zoals haar verteld was. Gedurende deze proefneming met haar eigen lichaam had ze Thomas kunnen ontlopen, die op reis was met z'n baas. Hoe het verder gaat met Ngozi laat zich raden.

De meeste methoden voor gezinsplanning, inclusief de natuurlijke, hebben een theoretisch faal-percentage van minder dan 5%. In de praktijk echter lopen deze percentages uiteen en kunnen voor sommige methoden ver boven de 5% uitkomen. Volgens publikaties van de Wereld Gezondheids Organisatie, dezelfde waarop Ryder zijn conclusies baseert, bedraagt in de praktijk het faal-percentage van natuurlijke voorbehoedmethoden gemiddeld 25% (dus een op vier vrouwen) tegen 4% bij condoomgebruik. In de Verenigde Staten kwam het faal-percentage van de Billing-methode op 20,4%, in India was het 5,3%. Hierbij moet men wel bedenken dat de Hindu-cultuur al periodes van abstinentie kent. Het succes in de toepassing van de methode is dus ook cultuurafhankelijk.

De in de publikatie van Ryder genoemde Billing-methode, een techniek voor het vaststellen van de vruchtbare periode en geen voorbehoedmiddel, vergt behalve een goed fingerspitzengefühl, een grote motivatie, niet alleen van de vrouw, maar ook en vooral van de man. Van groot belang is hierbij de onderlinge verstandhouding van de partners en hun vermogen over deze zaken te communiceren. Andere nadelen van de methode zijn dat de instructieve periode minimaal drie maanden in beslag neemt, het gekwalificeerde instructeurs behoeft, tekenen die op vruchtbaarheid duiden dagelijks vastgelegd moeten worden en abstinentie van 8 tot 16 dagen, gepaard aan de onbetrouwbaarheid van de methode emotionele stress kan veroorzaken. Dit laatste zou ondervangen kunnen worden door gedurende deze vruchtbare periode barrière middelen zoals condoom en pessarium te gebruiken.

In een tijdperk waarin de reproduktieve rechten van de vrouw zels in beleidsnota's opgenomen wordt, is het onverdedigbaar te stellen dat geboortenregeling op z'n rooms-katholiek zo slecht nog niet is. Met name onder tieners is het aantal ongewenste zwangerschappen wereldwijd ontoelaatbaar hoog, zo'n 200.000 per jaar.

Volgens de officiële statistieken ondergaan jaarlijks 36 tot 53 miljoen vrouwen een abortus, meestal illegaal, en sterven minstens 150.000 vrouwen per jaar aan de gevolgen van een onveilige abortus. Ernstige complicaties zoals blijvende onvruchtbaarheid, komen veel vaker voor.

De behandeling van deze complicaties betekent een onevenredig grote belasting van de gezondheidszorg van de ontwikkelingslanden. Zo'n vijftig procent van de budgetten van kraamafdelingen in ziekenhuizen wordt opgesoupeerd door behandeling van complicaties ten gevolge van illegale en onveilige abortus.

    • Stichting Wereld
    • Janneke Roos