Monarchie

MilleniuM, herfst 1993 (jaargang 1, nr. 1), 150 blz., ƒ12,50; uitgever: Prometheus; jaarabonnement ƒ50,- (vier nummers).

De shit-threshold is iets waarover ook de redactie van het nieuwe blad MillenniuM zich het hoofd zou dienen te breken. Het zojuist verschenen eerste nummer van dit nieuwe "gevarieerd driemaandelijks tijdschrift van de Kunstgroep Lage Landen' maakt in ieder geval weinig waar van het enthousiasme waarmee de redactie zichzelf presenteert. Kunst heeft, zo luidt het in haar "Verantwoording', geen verantwoording nodig: “We willen literatuur en journalistiek, beeldende kunst en architectuur, theater en muziek niet van elkaar scheiden. Het is het terrein van de wisselwerking waarop wij ons bewegen.”

Het is de vraag of het de jonge groep rond journalist-poëet Serge van Duijnhoven gelukt is dit zonder brokken te doen. Als een soort centraal thema werd voor dit eerste nummer "de monarchie' gekozen, waarbij “een journalistieke allegorie nodig is om te zien dat koningen en keizers ook maar mensen van vlees, bloed en botten zijn”. Wat volgt, is een volstrekt stuurloos geheel van meest pijnlijk zwakke teksten, reportages, verhalen, illustraties, poëtische erupties (“Godverdomme, ga verder! / Geen schepping / zonder pijn.”), en een radeloos theaterfragment (“directeur: "Wat moeten we doen?';-pastiche: "Zoeken.'; directeur: "Waar?';-pastiche: Precies, Dat is de kwestie.'; beiden snel af.”).

Na deze chaos rest slechts de indruk een uit de hand gelopen schoolkrant gelezen te hebben. Anderzijds krijgt ieder tijdvak het culturele tijdschrift dat het verdient, dus een nieuwe Forum zal er voorlopig wel niet inzitten in Nederland.

    • Bastiaan Bommeljé