"Kinderen na echtscheiding iets minder gelukkig'

AMSTERDAM, 26 OKT. Kinderen in éénoudergezinnen zijn iets minder gelukkig dan kinderen met twee ouders. Maar het verschil is niet van grote betekenis. Dat blijkt uit een enquête van drie onderzoekers van het SCO Kohnstamm Instituut voor onderzoek van opvoeding en onderwijs onder bijna elfduizend middelbare scholieren.

Het welbevinden van de jongeren maten zij af aan hun zelfbeeld, gezondheid, ongewenst negatief gedrag, beoordeling van hun eigen schoolprestaties, hoogte van het zakgeld, tijdsbesteding en plannen voor toekomstige zelfstandigheid.

Het verschil tussen kinderen in gezinnen met twee ouders en kinderen in een moedergezin na scheiding bleek het duidelijkst. Hun schoolprestaties zijn iets minder dan die van leeftijdgenootjes, ze zijn wat vaker ziek, spijbelen meer, besteden minder tijd aan hun huiswerk en vertonen vaker ongewenst gedrag. Bij vadergezinnen na scheiding werden geen significante gevolgen gevonden.

Volgens de onderzoekers zijn kinderen uit moedergezinnen door scheiden ongelukkiger omdat ze kampen met schuldgevoelens en loyaliteitsconlicten tegenover hun ouders. Bij vadergezinnen is dit minder merkbaar omdat het een bijzondere groep vaders is, die een zeer bewuste, vaak voor de rechtbank bevochten keuze maken voor hun kroost. “Het zijn huishoudelijke vaders met extra hart voor de kinderen”, aldus J. Dronkers, een van de onderzoekers. “Dat, plus de positieve beoordeling van hun omgeving, verdoezelt het effect dat de echtscheiding heeft.”

Hoewel de gevolgen van echtscheiding volgens de onderzoekers niet zo ernstig zijn als sommige pessimisten beweren, is er volgens hen geen reden om te doen alsof er niets aan de hand is. Dronkers: “Ouders moeten zich bij de vraag "Moeten we uit elkaar' goed realiseren dat niet iedereen een echtscheiding zo mooi kan opvangen dat het geen effect heeft op de kinderen.”

Uit de enquête blijkt verder dat het al dan niet worden opgevoed in een éénoudergezin geen verschil maakt voor de mate van emancipatie van de kinderen. Al zien kinderen hun ouders vaker niet-traditionele rollen vervullen, ze zijn niet geëmancipeerder dan leeftijdgenoten.