JEAN CHRETIEN; Imago afgestoft

Voor een winnaar van algemene verkiezingen is de 59-jarige Jean Chretien niet bijzonder populair. Veel landgenoten hadden hem in gedachten al weggezet in het museum van de Canadese politiek. In hun ogen was hij yesterday's man, een fossiel uit het tijdperk van de flamboyante Pierre Trudeau, met zijn megaprojecten en begrotingstekorten.

In 1963 al werd “de kleine man uit Shawinigan” (in Québec), zoals de arbeiderszoon Chrétien zich noemt, gekozen tot parlementslid. Vier jaar later werd de afgestudeerd jurist, de achttiende van negentien kinderen, de jongste minister in het kabinet, op Financiën. Chrétien was een van Trudeau's trouwste luitenanten. Zijn kabinetservaring beliep ruim zeventien jaar, waarin hij tien verschillende functies bekleedde, onder meer ook op justitie.

In 1984 slaagde Chrétien er niet in Trudeau op te volgen als partijleider, en moest hij de eer aan John Turner laten. In diens kabinet werd hij vice-premier, maar de regering hield slechts twee maanden stand doordat de Tories een einde maakten aan het Liberale bewind van bijna twee decennia. Onwennig als hij was met zijn rol in de oppositie, trad Chrétien twee jaar later uit om zich weer aan zijn beroep van advocaat te wijden.

Vier jaar later, in 1990, keerde Chrétien, getrouwd en vader van drie kinderen, terug als partijleider. Maar in Québec was hij niet overal bien reçu. Chrétien, in tegenstelling tot veel Québeckers een federalist, was begin jaren tachtig als minister van justitie betrokken geweest bij een grondwetswijziging, waarmee Québec niet akkoord kon gaan. Hem werd verraad verweten.

Critici signaleerden meer minpunten: had Chrétien wel het voorkomen en de waardigheid van een premier? Hem werd het charisma van een keuterboer toegedicht. Als gevolg van een kinderziekte immers is een deel van zijn gezicht verlamd, waardoor zijn mond scheef staat. Concurrent Campbell stak met deze handicap dermate de draak in een campagnespot dat ze deze wegens hevige protesten moest schrappen. Voorts zijn ook Chrétiens grammaticale beheersing en uitspraak van het Engels en het Frans niet denderend.

Uiteindelijk heeft hij tijdens de campagne op behendige wijze zijn profiel van versletenheid bijgesteld. Hij kleedde zich jeugdig, speelde baseball, stond op waterski's en hamerde op zijn ervaring. Hij hanteerde een populistische stijl, en wekte vooral de indruk meer ideeën over Canada's toekomst te hebben.