De vader

Als deze naam valt kijkt Nini me onderzoekend aan. Maar natúúrlijk herinner ik mij dominee Bergkotte. Prachtige man. Ik ken hem niet uit de kerk, ik ken hem van school. Hij gaf christelijke religie. Hij reed met wapperende jaspanden op een bromfietsje en noemde zichzelf het vliegend evangelie.

Hij schreef een zin op het bord, onderstreepte een woord, liep naar achteren, kwam weer naar voren en onderstreepte nog een woord, en nog een woord, totdat ("vooruit dan maar') de hele zin was onderstreept. Dan dacht hij na. Dan zette hij een extra streep onder dat eerste woord.

Hij was geestig en speels. Hij was op een ontspannen manier sterk. Hij was verstandig.

Omdat ik een lastige jongen was, moest ik altijd vooraan zitten. Dat gaf nu en dan gelegenheid tot een informeel praatje en zo liet ik me eens ontvallen dat ik geen beeld meer had van God. “Dan moet je je Hem voorstellen als de vader van Jezus”, zei dominee Bergkotte. En dat heeft uiteindelijk niet geholpen, maar nog steeds beluister ik in deze concrete raad een meer algemene, namelijk dat het is geoorloofd om een probleem dat je te machtig wordt, voor jezelf te vereenvoudigen. Dan is er even iets gezegd, dan heb je een handreiking voor je hele leven.

Zegt Nini nu dat ze met deze man voor ogen dominee is geworden, dan zegt ze iets van een wonderlijke helderheid.

    • Koos van Zomeren