Celstraf van een jaar geëist tegen burgemeester Gulpen

MAASTRICHT, 26 OKT. Tegen de burgemeester van Gulpen, drs. W. Vossen (56), die wordt verdacht wordt van corruptie, is vanmorgen door de rechtbank in Maastricht een gevangenisstraf geëist van achttien maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk. Volgens officier van justitie mr. J. van Atteveld heeft Vossen bij de bouw van zijn woning zodanige financiële voordelen bedongen van aannemers en leveranciers dat die voordelen moeten worden beschouwd als giften. In ruil daarvoor zou Vossen de bedrijven hebben begunstigd bij het verkrijgen van opdrachten in zijn gemeente. Bovendien wordt Vossen verdacht van valsheid in geschrifte en belastingfraude.

“Hij heeft zijn ambt keer op keer misbruikt voor persoonlijk gewin en zijn functioneren als burgemeester daarvan mede laten afhangen”, zei de officier in zijn requisitoir. “We hadden de lijst nog langer kunnen maken, maar wegens tijdgebrek hebben we slechts een deel van de gevonden feiten uitgezocht.” Zo heeft Vossen volgens Van Atteveld een stuk grond voor zijn dochter tegen een abnormaal lage prijs van een aannemer gekocht en wist hij bij de notaris tot twee keer toe een korting van vijftig procent op de notariskosten te bedingen. Op de belastingfraude na heeft Vossen alle beschuldigingen ontkend.

Uit de behandeling van de zaak ter zitting komt het beeld naar voren van een calculerende burgemeester die een maximaal voordeel probeert te slaan uit zijn positie. Vossen, die zijn nieuwe huis in eigen beheer bouwde, stelde zelf zijn prijzen vast en liet de aannemers en leveranciers de keus: of bouwen voor een (te) lage prijs, of nee zeggen tegen de burgemeester.

De aannemer van de ruwbouw, die voor 156.000 gulden (inclusief BTW) het huis van de burgemeester "mocht' bouwen, verklaarde in het getuigenverhoor dat het eigenlijk niet voor die prijs kon, maar dat de burgemeester hem toen voorstelde 25.000 gulden zwart te betalen. Zo kon de aannemer een BTW-voordeel van 4.500 gulden opstrijken. “Ik stond perplex, maar het was slikken of stikken. Vossen hield mij voor dat er de komende tijd in Gulpen veel zou worden gebouwd en dat de bouw van zijn huis een mooie reclame voor ons bedrijf zou zijn.”

Bij de leverancier van deuren en ramen wist Vossen zelfs een voordeel van 60.000 gulden te behalen, aldus de berekening van justitie. Volgens de nacalculatie hadden de puien ruim 90.000 gulden gekost, terwijl het werk voor 30.000 was aangenomen. Maar de leverancier had er dan ook een "referentieproject' van gemaakt om ervaring met aluminium constructies op te doen. Het verlies van 60.000 gulden werd door de firma, Transcarbo, als ontwikkelingskosten geboekt.

Bij de bestrating van de oprit en het schuin oplopende pad naar de voordeur had Vossen een misrekening gemaakt. Hij dacht het karwei voor 4.000 gulden geklaard te krijgen, maar directeur Barboukan Roosteren van het wegenbouwbedrijf BLM, dat juist in de gemeente aan het werk was, rekende uit dat het werk 7.000 gulden zou kosten. Goedkoper kon het niet: Barbou zou het materiaal voor de burgemeester tegen inkoopsprijs leveren en hij zou twee medewerkers sturen die de stenen na werktijd voor twintig gulden per uur zouden leggen.

Bij het werk hield een uitvoerder van BLM een oogje in het zeil. Omdat de voortuin bij nader inzien nog wat fraaier moest, stegen de kosten naar 8.600 gulden. Vossen gaf dat geld naar zijn zeggen aan Barbou, die er zijn personeel en de rekening voor de materialen van betaalde. De secretaresse van Barbou zegt echter dat zij nooit iets van het geld heeft gezien en dat zij, integendeel, de kosten van het materiaal moest afboeken van de onkosten rekening van de directeur. In de boekhouding van BLM werden de materiaalkosten afgeboekt op twee andere projecten. De secretaresse van Barbou moest achteraf twee kwitanties op naam van Vossen uitschrijven, nadat de belastingdienst zich bij BLM had gemeld voor een onderzoek.

Ook was er een getuigenverklaring van een kennelijk verbolgen keukenleverancier, die naar zijn zeggen door Vossen onder grote druk was gezet om een rekening van 15.000 gulden uit te schrijven voor een keuken, die in werkelijkheid 21.750 gulden had gekost. Maar bij langdurige onderhandelingen over de prijs had Vossen erop gestaan een deel zwart te betalen. Om de keukenhandelaar ervan te overtuigen dat hij geen risico's liep , zou Vossen zich herhaaldelijk hebben beroepen op zijn functie van burgemeester: “Uiteindelijk heb ik ja gezegd, want ik wilde van het gezeur af zijn. Ik wilde geen confrontatie met de burgemeester van Gulpen.”

De aannemer van de ruwbouw heeft kort na zijn contract met Vossen door diens persoonlijke bemiddeling een optie gekregen op de bouw van vijf vrije-sectorwoningen, de leverancier van de puien heeft ook de puien voor de verbouwing van het gemeentelijke dienstencentrum mogen leveren en BLM werd door B & W (tevergeefs) in strijd met het aanbestedingsreglement naar voren geschoven voor de renovatie van een kruispunt.