La Traviata

La Traviata o.l.v. Riccardo Muti: Sony S2K 52 486 (2 cd), ook op video en laserdisc.

Voor het eerst sinds 25 jaar bracht de Scala in Milaan in 1990 weer Verdi's La Traviata. In 1955 had Callas de titelrol gezongen en later hadden zelfs sopraan Mirella Freni, dirigent Herbert von Karajan en regisseur Franco Zeffirelli niets kunnen afdoen aan de onuitwisbare herinnering daaraan. Zo werd een van de geliefdste Italiaanse opera' s een kwart eeuw lang niet uitgevoerd in de Scala. Maar uiteindelijk wist de onbekende Titiziana Fabbricini de geest van Callas uit te drijven en luisterde het meest kritische operapubliek ter wereld enthousiast naar La Traviata, gedirigeerd door Riccardo Muti.

Die "historische' uitvoering werd bij een reprise vorig jaar vastgelegd door Sony en blijkt inderdaad op hoog niveau - met in de tweede en vierde acte aangrijpende confrontaties tussen Violetta en vader en zoon Germont, doortrokken van (op de cd) soms al te lange dramatische stiltes. Men hoort in de indringende stem van Fabbricini een verre echo van de alles "verschroeiende' Callas. Ook de Germonts staan op scherp, Roberto Alagna als Alfredo en Paolo Coni als Giorgio - met in Pura siccome un angelo een vreemd verend ritme.

Een ernstig probleem is dat het lijkt alsof de opname met één microfoontje midden in de zaal is gemaakt. Vooral in soli en duetten hoort men het zingen via de weerkaatsing in de grote ruimte van de zaal, wat een holle indruk maakt.