DE BEAUFORT

In zijn ingezonden brief (NRC Handelsblad, 16 oktober) misvat Arthur Mitzman - in navolging van Rob Hartmans - de dagboekaantekening van De Beaufort.

Met de betiteling "Israeliët' doelde De Beaufort natuurlijk op de in dit verband relevante "niet-christelijke' capaciteit van Kuypers vertrouwenspersoon. Het wekte in het licht van de politieke ideologie van Kuyper de bevreemding van De Beaufort, dat Kuyper zijn politiek besprak met een niet-gelovige. Die politiek was immers gefundeerd op de verdeling van het volk in gelovigen en paganisten (waaronder Israëlieten), en gericht op een “verandering der Nederlandse verhoudingen in gereformeerde geest”, bij antithese noodgedwongen samen met de katholieke gelovigen vormgegeven met het “christelijk beginsel (als) een richtsnoer ook van het staatkundige leven” en “met een speciale regeling van de politieke en sociale positie der joden” (citaten uit de Winkler Prins Encyclopedie, 7e druk, lemma's Kuyper en Antithese, waar Kuyper wordt gekenmerkt als een tot opportunisme neigende conservatief). Kuypers christelijke staatkunde is de liberaal De Beaufort een gruwel. Wanneer hij in de gewraakte dagboekaantekening Kuypers opportunisme signaleert, beoogt hij natuurlijk niet om Kuyper bij gelegenheid tot meer consequentie in zijn fundamentalisme aan te sporen.

Uit de context gehaald lopen reductio ad absurdum en het verwijt van hypocrisie het gevaar om als discriminerende uitlatingen te worden opgevat. Zo loopt de redacteur van In De Marge, op dezelfde pagina als Heldrings column van 28 september, het gevaar over 75 jaar te worden verweten dat hij zich schuldig maakt aan seksediscriminatie. Hij betitelt immers de beperkte vrouwvriendelijkheid van de SGP als "hypocriete vrijzinnigheid'.