Menu in de veeschuur

Restaurant de Panhoeve, 's Heer Arendskerke. Inl 01106-1982.

"Het origineelste restaurant van Nederland' staat op een bord voor de afslag naar restaurant De Panhoeve in het Zuidbevelandse 's-Heer Arendskerke. Goed dat het er staat, anders zou men er makkelijk aan voorbijrijden. Want de grote, zwart geteerde boerenschuur waarin het restaurant zich bevindt, gaat bijna schuil achter de struiken en de bomen van de omringende tuin.

De twee eigenaaren en enige werknemers J. Ter Smitte en C.H. van Buuren hebben de schuur zo'n vier jaar geleden eigenhandig vertimmerd. Ze gaven de oorspronkelijke veeschuur, die lang als aardappelopslag had gediend, een verfbeurt, en bouwden een keuken, een ontvangsthal met open haard en sanitair. Voor de gasten maakten ze vier aparte kamertjes. Op het stuk grond rondom de schuur legden ze een bloementuin en een groente- en fruittuin aan.

Een wezenlijk andere opzet dan in een doorsnee restaurant, dat stond hen voor ogen. Daarom eet de bezoeker er niet in een grote eetzaal, maar bestelt een chambre séparée voor twee of hooguit veertien personen. De kamers hebben een bank, fauteuils en een eettafel en zijn allemaal in een andere kleur uitgevoerd: geel, blauw, paars en roze. De kleuren corresponderen met die in de weelderige bloementuin. Over het eten hebben de eigenaren uitgesproken ideeën. Hoewel ze niet in de categorie "geitebreiers' ondergebracht willen worden, gruwen ze van alles wat maar enigszins naar massaproduktie riekt en brengen daarom alleen in eigen tuin en kas gekweekte, onbespoten gewassen op tafel. Ook het vlees is van verantwoorde komaf. Desnoods reizen de eigenaren stad en land af om net die ene boerderij te vinden waar tevreden slachtkippen hun eigen graantjes oppikken. Niet uit overdreven zorg voor het welzijn van de dieren, maar omdat ze vinden dat natuurlijke voeding en een leven in de vrije natuur de smaak van het vlees ten goede komen.

Tussen de gerechten door kan men verpozen op de houten bankjes in de tuin, of, als de conversatie stokt, een tijdschrift lezen over Engelse tuinarchitectuur. Want naar De Panhoeve gaat men niet voor een snelle hap. De welbespraakte heer Ter Smitte treedt op als gastheer, kok en kelner tegelijk.

Men moet van te voren reserveren, op zijn allerlaatst dezelfde ochtend, om de heren in de gelegenheid te stellen inkopen te doen en hun fruit en groente te oogsten. A la carte eten kan ook niet. De bezoeker mag wel vertellen wat hij absoluut niet wil hebben, maar verder krijgt hij een vast menu dat hij dient over te laten aan de inventiviteit van de eigenaars. Ook de wijnen bij de verschillende gangen zijn van te voren uitgezocht, al er is wel een voorraad voor gasten die erop staan hun eigen keuze te maken.

Het eten in de Panhoeve is zeer smakelijk en wordt met zorg opgediend. Na een "welkomstdrankje' van vers geperste appel, sinaasappel en droge muskaatwijn kregen we als voorgerecht koude, gesneden rosbief van een Nederlandse "aquitaine', een scharrelrund dat alleen met natuurlijk voedsel is grootgebracht. Daarop volgde een schenkelbouillon en als hoofdgerecht Poulet den Dungen, een stuk Bresse-kip in deegverpakking. Daarbij groenten en aardappeltjes uit de tuin. Een overheerlijke méringue met citrusijs, luchtige vla en braammoes en fruit van eigen kweek vormde het nagerecht. Ter afsluiting was er koffie of thee met zelfgemaakte bonbons. Per persoon moet men rekenen op ongeveer honderd gulden, inclusief wijn. Maar voor die prijs krijgt men dan ook een gegarandeerd vers en ecologisch verantwoord maal en kan men natafelen tot in de kleine uurtjes van de nacht.