ALEXANDRE LAMFALUSSY; Specialist zonder profiel

Als het waar is, zoals sommige analisten vaststellen, dat de Europese Gemeenschap steeds meer wordt geleid door ambtenaren in plaats van door politici met een heldere visie, dan is de voordracht van Baron Alexandre Lamfalussy voor het eerste voorzitterschap van het Europees Monetair Instituut (EMI) een perfect bewijs van die stelling. De 64-jarige Belg staat bekend als een uitmuntend monetair specialist en warm voorstander van vaste wisselkoersverhoudingen, maar hij mist een uitgesproken politiek profiel. Dat is ook precies de reden waarom het Comité van presidenten van de centrale banken van de twaalf EG-lidstaten hem unaniem bij premier Dehaene van België - momenteel voorzitter van de EG - hebben aanbevolen om leiding te geven aan de EMI, zo motiveerde gisteren president Duisenberg van De Nederlandsche Bank de keuze. “Lamfalussy is de ideale kandidaat omdat hij geen politieke keuze is. Hij zal de politieke belangen van de lidstaten gelijk behandelen”, aldus Duisenberg.

De EMI, die formeel op 1 januari aanstaande met zijn werkzaamheden moet beginnen, is de voorloper van de Europese Centrale Bank (ECB), de toekomstige hoedster van de ene Europese munt. Maar voorlopig is voor de EMI nog slechts een bescheiden rol weggelegd, reden waarom, anders dan bij de discussie over de vestigingsplaats, de benoeming van de eerste voorzitter nauwelijks politieke opwinding kan losmaken. In feite neemt Lamfalussy het werk over, dat Duisenberg nu doet als voorzitter van het Comité van centrale-bankpresidenten van de EG-landen, aldus een Brusselse diplomaat. “Niet bepaald een rol, waarvoor een zittende centrale-bankpresident zijn functie zal opgeven.”

Als eerste president van de EMI zal baron Lamfalussy de samenwerking tussen de centrale banken van de EG-lidstaten moeten versterken en de coördinatie van het monetair beleid van de lidstaten moeten bevorderen. De Belg bevindt zich daarmee op bekend terrein: sinds het midden van de jaren zeventig werkt hij bij de Bank voor internationale betalingen (BIB) in Bazel, min of meer te beschouwen als de centrale bank van de centrale banken in de wereld. Niet zo lang geleden sprak Lamfalussy zich uit voor een snelle overgang tot vaste wisselkoersverhoudingen, tot de vorming van een soort mini-EMU, “in ieder geval tussen een beperkt aantal landen”. Maar als orthodox bankier vindt hij ook dat strikt moet worden vastgehouden aan de strenge criteria voor toelating tot de EMU.

Lamfalussy werd in 1985 benoemd tot directeur-generaal bij de BIB. Hij heeft gestudeerd aan de universiteit van Leuven (waar hij de afgelopen jaren ook college heeft gegeven). Lamfalussy begon zijn carrière als bankier bij de Banque de Bruxelles, later de Banque Bruxelles Lambert (BBL). Formeel moet de benoeming van Lamfalussy, in principe voor drie jaar, eind volgende week nog worden bekrachtigd op een extra Europese Top van regeringsleiders. Maar alle aandacht zal uitgaan naar de toewijzing van de vestigingsplaats van de EMI (en daarmee van de latere ECB). Amsterdam, Londen en Luxemburg zijn nog steeds in de race, maar algemeen wordt aangenomen dat voor Frankfurt zal worden gekozen.

    • Wim Brummelman