Poolse Don Pasquale wisselt iedere avond de pointe van het verhaal

Voorstelling: Don Pasquale van G. Donizetti door Kameropera Warschau o.l.v. Mieczyslaw Nowakowski. Enscenering: Andrzej Sadowski; regie: Jitka Stokalska. Gezien: 19/10 Schouwburg Ogterop Meppel. Herhalingen: 10/10 Theater Zuidplein Rotterdam; 21/10 Hengelo; 22/10 Arnhem; 23/10 Emmen; 25/10 Deventer; 26/10 Drachten; 27/10 Leiden; 28/10 Winterswijk; 29/10 Alkmaar; 30/10 Kerkrade; 1/10 Groningen; 1/11 Hoogeveen.

Donizetti's Don Pasquale is een aardige voorstelling van de Kameropera van Warschau. Het gezelschap maakt een uitvoerige Nederlandse tournee om de vraag naar opera in de provincie te stillen nu Opera Forum door WVC is opgeheven voor er betere vervanging was geregeld. Er wordt door zangers en orkest heel redelijk gezongen en gespeeld en de derde acte met drie topnummers achter elkaar - Aspett', aspetta, Com'è gentil en Tornami a dir - blijft een feestje.

De vrolijke opera over de oude vrekkige bok Pasquale die nog wel het jonge blaadje Norina lust maar haar tenslotte toch overlaat aan zijn neef Ernesto, wordt gebracht in de stijl van de commedia dell'arte. De voorstelling lijkt dus op Rossini's Il Barbiere di Siviglia in de tintelende regie van Dario Fo, zoals de Nederlandse Opera die ook dit seizoen weer op het programma heeft.

Deze Don Pasquale is minder exuberant vormgegeven en ziet er uit als levende poppenkast. De personages zijn de bekende karikaturen van zichzelf. Dat levert wel een leuke avond op, maar het zou emotionerender zijn geweest als er tegen het romantische slot wat meer vertedering was ontstaan en iets van mededogen voor Pasquale, die nu, overacterend, in zichzelf blijft steken. Het enige echt roerende moment is in de eerste acte, als Norina leest in haar vervoerende ridderroman en de Pierrots geruisloos de bladzijden omslaan.

Behalve voor Pasquale (Jerzy Mahler) zijn er voor de andere rollen wisselende bezettingen. Marzanna Rudnicka (Norina) en Adam Kruzewski (Malatesta) waren duidelijk de beste zangers. Voor de rol van de jonge Ernesto zijn er twee vertolkers: de jonge Jacek Laszczkowski en de veel oudere Jerzy Knetig, die gisteravond in Meppel was te zien. Al kan hij helaas in Com'è gentil geen verleidelijk dolce meer zingen, het aardige aan hem is dat hij even oud oogt als zijn oude oom Pasquale. Dat verschaft het verhaal een onbedoelde dubbele bodem - althans op de avonden dat Knetig op het podium staat.

    • Kasper Jansen