Joe Lovano

Joe Lovano: Universal Language (Blue Note 0777 7 99830 2 5). Distributie: EMI

Universal Language heet de groep waarmee rietblazer Joe Lovano komend weekeinde in het BIMhuis speelt. De cd met dezelfde titel, vorig jaar opgenomen, leert dat Lovano's muziale taal een soort jazz-esperanto is. In Josie & Rosie wordt duidelijk bebop gesproken, Sculpture heeft de declamatorische stijl van John Coltrane als voorbeeld en het swingende Hypnonis is doortrokken van Ornette Coleman-jargon. Ook de exotische dialecten vergeet Lovano niet. Zo speelt hij in één stuk behalve sopraansax ook "oosterse' gongs, terwijl Lost Nations door een rituele rondedans van Indianen geïnspireerd lijkt.

Al deze composities zijn van Lovano zelf maar het meest eigen, het minst herleidbaar tot bestaande idiomen, zijn de meer complexe stukken waarin zijn vrouw Judi Silvano meezingt. In Luna Park blijkt haar sopraan mooi te kleuren met de trompet van Tim Hagans, terwijl het contrapuntische Cleveland Circle door haar stem aan menselijkheid wint. Zou ze het halen? Ja hoor, ze haalt het.

Ook de resterende musici op deze cd halen ruim een voldoende, pianist Kenny Werner, Charlie Haden en Jack DeJohnette. Dat het slagwerk van de laatste bij de mix enigszins is weggedrukt is terecht; hij speelt fantastisch maar in het echt veel te luid. Dat hij er in in het BIMhuis niet bij is, is dus misschien maar beter. Wie zoals Joe Lovano zijn tenorsax bespeelt met een houten mondstuk, moet geen ijzervreter achter zich hebben.