Francofonie contra "anglofone hegemonie'

PARIJS, 18 OKT. Frankrijk roept de Frans-sprekende wereld te hulp tegen de "anglofone hegemonie'. Niet te vergeefs. De vijfde conferentie van francofone landen heeft dit weekeinde op Mauritius een strijdbare verklaring aangenomen die Frankrijk steunt in de strijd voor behoud van een Franse identiteit.

Zaterdag kwamen zij bij elkaar, de staatshoofden en regeringsleiders van 47 landen die Frans spreken of waar Frans een levende taal is. 160 miljoen mensen in de wereld horen er bij. Naast voor de hand liggende landen als België en Canada, zijn ook Haïti en Vietnam van de partij. En de presidenten van Bulgarije, Roemenië en Zaïre. De laatste, de in luipaardvel gehulde heer Mobutu, mocht wel komen maar kreeg geen hand van president Mitterrand: op democratische verdiensten staat een premie.

Voor toelating tot de kring wordt niet al te streng geballotteerd. Daarvoor zijn vanzelfsprekendheid en samenhang van "het grootst mogelijke Frankrijk' te broos. Zulke familiereunies worden lang van te voren uitgeschreven, maar Frankrijk kan juist dezer dagen de steun van verwante geesten goed gebruiken in de strijd tegen het culturele imperialisme van de angelsaksische wereld.

“Wat op het spel staat”, aldus het Franse staatshoofd zaterdag in zijn openingstoespraak tegen de achtergrond van Afrikaanse zon, zee, strand en palmen, “en wat dus in gevaar is, dat is het recht van ieder land zijn eigen verbeeldingswereld te scheppen en aan volgende generaties de uitbeelding van zijn eigen identiteit door te geven.”

Frankrijk voelt zich daarin volgens Mitterrand “bedreigd”. Daarom is de morele solidariteit van Rwanda, Senegal, Vanuatu, Tunesië en al die andere landen met een Franse culturele erfenis zo welkom. Volgens Mitterrand hebben de niet-angelsaksische landen hun handen zo vol aan deze strijd voor de eigen identiteit “dat het soms lijkt of wij Fransen opeens heel arm en machteloos zijn geworden, dat wil zeggen, als u er niet was. Daarom: u aan onze zijde, wij aan de uwe!”

Volgens de berichten uit Mauritiaanse wandelgangen waren niet alle francofone diplomaten even ontroerd door dit aanhalen van oude Franse banden. “Onze steun reikt even ver als hun ontwikkelingshulp”, volgens de één. “Het is is een absurd idee”, volgens de ander: “Wij Afrikanen weten dat cultuur niets anders kan zijn dan een kwestie van vermenging.”