Caféjazz trekt weinig publiek

Concerten: drummer Peter Ypma plus Eleven, het kwartet van saxofonist Jasper Blom en het trio van pianist Hein van der Gaag. Gehoord: 11/10 Casablanca, Parker's en Alto, Amsterdam. Verder te horen: 18/10 PeterYpma groep: Doelencafé, Rotterdam, Van der Gaag Trio opnieuw in Alto.

Jazzmusici mogen het dan steeds vaker hogerop gaan zoeken in conservatorium, concertzaal en cultureel centrum, het café wordt daarom nog niet veracht. Of misschien ook wél, maar daarom nog niet versmaad, zoals blijkt op een gewone maandag in Amsterdam. Voor een rondje jazzcafé's is een avond zelfs veel te kort maar dat komt ook omdat de "jazztime' niet synchroon loopt met de klok van de burger. Om kwart voor tien, drie kwartier na de aangekondigde aanvangstijd, klinkt er in Casablanca nog geen noot muziek. Vreemd is dat niet, want van de elf bandgenoten van drummer Peter Ypma zijn er pas vijf aanwezig. Het past perfect bij de oude mythen: de Zeedijk in de jaren vijftig, toen gezelligheid nog geen tijd had, een knul een vetkuif droeg en een meid een petticoat, of liever nog een hele laag van die dingen. Een half uur later, er zijn inmiddels zes bezoekers, van vetkuif of petticoat geen glimp of spoor, gaat het concert van start met een robuuste versie van Ephemera, een stuk van wijlen baritonsaxofonist Pepper Adams. De intro van Jan Menu klinkt buitengewoon smeuïg en zet de toon voor de rest van het stuk. Klankkleur, daar gaat het om bij een akoestische jazzband die tussen een combo en een big band in zit. De arrangementen, merendeels vervaardigd door Udo van Boven, zijn daarop afgestemd en geven de solisten alle comfort om flink "loos' te gaan, zoals altsaxofonist Ben Herman in Big Nick van John Coltrane, en opnieuw Jan Menu in Thelonious Monks Little Rootie Tootie. De "Eleven' van Peter Ypma maken soms heel fraaie muziek maar de vraag is wie er geld voor wil geven. Van het publiek in Casablanca kan het onmogelijk komen, al is dat bij de tweede set gegroeid tot dertig, dat wil zeggen bijna drie luisteraars per muzikant.

Die verhouding geldt ook in Parker's aan de Voetboogsteeg waar het aangekondigde concert van trompettist Jarmo Hoogendijk vervangen blijkt door een kwartet-optreden van saxofonist Jasper Blom. De groep trekt zich niets aan van de geringe opkomst en speelt of het leven er vanaf hangt in twee up-tempostukken van songschrijver Cole Porter: I concentrate on you en het bekende One of those Things. Jasper Blom speelt meer "Coltrane' dan hij gewoonlijk doet en pianist Marc van Roon verrast door een rust en een overzicht die je van een musicus van zijn leeftijd niet mag verwachten. Maar waar is het publiek dat het zou moeten horen?

Ook in café Alto in de Korte Leidsedwarstraat zijn er niet meer drie bezoekers per muzikant, maar dat komt volgens de barkeeper door een aanval van buiten. Een groep Britse voetbalfans heeft met sjaals en clubliederen het jazzpubliek de tent uitgejend en is vervolgens op zoek gegaan naar nieuwe prooi. Het trio van pianist Hein van der Gaag met Roger Cooke op contrabas heeft geen moeite het gat te vullen. Een kokende "cooker' in Oscar Peterson-stijl wordt gevolgd door een Erroll Garner-pastische waarna de Sophisticated Lady van Duke Ellington voor waardigheid zorgt. Wat kan het rustig zijn in het hart van Amsterdam. Op de gracht fluit een zwalkende fietser een Lonely Monday Blues. Er zijn nog geen drie mensen die er naar luisteren, maar hij lijkt hij niet onder gebukt te gaan.

    • Frans van Leeuwen