BOS/KALIS

Met de overname van Ballast door Boskalis wordt de geschiedenis herhaald (NRC Handelsblad, 8 oktober).

Eind 1960, begin 70 was Boskalis een zeer winstgevend baggerbedrijf. Daarna moest de leiding zonodig op het overnamepad. Bedrijven werden overgenomen die niets met het baggeren te maken hadden zoals constructie, natte waterbouw, Agro, railbouw, ingenieurs, offshore en pijpleiding-bedrijven. Alles werd samen gesmolten onder de naam Boskalis Westminster Group met een management dat was groot gebracht in de baggercultuur. Sinds dat moment heeft Boskalis in werkelijkheid reëel geen gulden toegevoegd aan haar eigen vermogen.

Voor de financiering van deze aankopen en het benodigde werkkapitaal, werd vreemd geld aangetrokken met het gevolg dat de rentelasten opliepen tot meer dan 125 miljoen gulden per jaar. Het hoofdkantoor werd te klein waarop een nieuw kantoor werd gebouwd van circa 65 miljoen, enzovoorts. Het in de baggerwereld grootgebrachte management zag geen kans deze verschillende culturen samen te smelten tot een goed winstgevend bedrijf. Het geld voor vernieuwing van de baggervloot ging naar de andere bedrijven zodat ook de baggeractiviteiten verlies gingen leiden.

Sterker nog, dit alles resulteerde in 1984 tot een sterfhuis-constructie en ging men terug - op voorspraak van het bureau Mackinsey - naar de baggeractiviteiten waar men goed in was.

Boskalis heeft hier niets van geleerd en vervalt met de overname van Ballast in dezelfde fout. Ballast heeft Boskalis niet nodig en Boskalis heeft Ballast niet nodig. Dat de Britten de Ballast willen verkopen duidt erop dat zij in ieder geval geen grote toekomst zien voor de winstgevendheid van de Ballast.

Beter lijkt mij dat Boskalis eventueel alleen de baggerpoot van Ballast overneemt en verder afspraken maakt over samenwerking en hun geld besteedt aan investeringen in de baggervloot welke nog steeds hard aan vernieuwing toe is.

Laat het management van Boskalis weer niet dezelfde fout maken door te denken dat de baggeraarsmentaliteit past bij een bedrijf als Ballast waar tweemaal zoveel mensen werken als bij Boskalis en negentig procent van de mensen zich bezighoudt met activiteiten die niets met het baggeren te maken hebben.

Hopelijk krijgen de aandeelhouders de mogelijkheid hierover mede te beslissen, en worden zij niet het kind van de rekening.