Wie vaak in Dordrecht moet zijn koopt een parkeermeter

Steeds meer steden sluiten het centrum af voor parkeerders. Wie er vaak moet zijn kan in Dordrecht zijn eigen parkeermeter kopen.

DORDRECHT, 13 OKT. Om de overlast van auto's in de historische binnenstad te reduceren voerde de gemeente Dordrecht een stringent parkeerbeleid in. Bezoekers kunnen in de binnenstad alleen nog maar betaald parkeren en bovendien niet langer dan dertig minuten. Laden en lossen kan, boodschapen doen niet. Voor het winkelpubliek zijn er vier parkeergarages aan de rand van het centrum.

Dit vormde een probleem voor wie beroepshalve langer in het centrum moest zijn. “De loodgieter kun je niet naar een parkeergarage sturen”, illustreert J. Tempelaars, verkeerstechnicus bij de afdeling stadsontwikkeling van de gemeente. Omdat die loodgieter niet in het centrum woont en zijn bedrijf daar ook niet is gevestigd, komt hij niet in aanmerking voor een belanghebbendevergunning. Er zijn dagkaarten verkrijgbaar, maar die zijn meer voor een aannemer die een eenmalige klus in het centrum heeft. De loodgieter die daar vrijwel elke dag moet zijn en bovendien op verschillende plaatsen, heeft daar niets aan.

Die loodgieter heeft vandaag de dag een individuele parkeermeter, ook wel Piaf genoemd - Frans voor mus -, volgens Tempelaars een verwijzing naar het geringe formaat van het apparaat. Een Piaf is een kastje ter grootte van een zakrekenmachine. Er zit een venstertje op en twee knoppen, en aan de zijkant zit een gleuf voor chipkaarten. Die chipkaarten zijn bij de gemeente te koop. Er zitten honderd eenheden op à een gulden. Met een van de knoppen kan de gebruiker de tariefzone instellen; de tarieven zelf zitten opgeslagen in het geheugen van het apparaat. Daar kan de gebruiker niets aan veranderen.

De loodgieter die wil parkeren, zet zijn auto voor de deur van zijn klant, stelt de tariefzone in en steekt de chipkaart in het apparaat. Het apparaat hangt hij aan de binnenspiegel, opdat parkeerwachten kunnen controleren of hij inderdaad mag parkeren. Zodra de chipkaart in het apparaat zit, begint hij met betalen. Dat houdt op als hij eruit wordt gehaald, of als het zes uur is - na dit tijdstip is het gratis parkeren - of als hij vier uur achtereen heeft staan tikken. Wie langer dan vier uur wil blijven staan, moet dus een keer terug naar zijn auto om de kaart er opnieuw in te steken. Hij stopt ook met tellen als de kaart leeg is. Wie dan wordt betrapt door de parkeerwacht, krijgt alsnog een aanslag. Net als veel andere gemeenten deelt Dordrecht geen boetes meer uit maar aanslagen voor parkeerbelasting. De opbrengst vloeit in de gemeentekas.

De persoonlijke parkeermeter kan worden gebruikt op alle plaatsen waar gewone parkeermeters staan, maar ook op vrije parkeerplaatsen voor vergunninghouders. Een Piaf is echter geen vrijbrief: waar een parkeerverbod geldt, mag ook met een Piaf niet worden geparkeerd.

Sinds begin dit jaar zijn er 170 persoonlijke parkeermeters verkocht, vooral aan installateurs, loodgieters, advocaten, wijkverpleegkundigen, maar ook aan het energiebedrijf, gemeentelijke diensten en de politie. Voor politiewagens die niet in actieve dienst zijn, gelden dezelfde parkeerregels als voor gewone burgers.

Technisch is het mogelijk de kaart weer op te laden, maar de apparatuur ervoor is vrij kostbaar. Tempelaars: “Officieel is het een experiment, dus tijdelijk'. We proberen nu wat meer inzicht in het gebruik te krijgen.”

Uit een enquête onder gebruikers blijkt dat de meeste hun parkeermeter dagelijks gebruiken, gemiddeld 2,5 keer per dag. In de meeste gevallen blijft men korter dan een uur op dezelfde plaats staan. Een zesde van de gebruikers parkeert telkens in hetzelfde gebied, de rest parkeert dan hier, dan daar. Ruim negentig procent van de gebruikers was tevreden of zeer tevreden.

In Amsterdam is al wat langer ervaring met de persoonlijke parkeermeter. Daar zijn er sinds oktober 1991 zo'n 1800 in gebruik, niet alleen bij dienstverleners die vaak in de stad moeten zijn, maar ook bij ondernemingen die ze uitlenen aan klanten die ze over de vloer hebben. De Piafs in Amsterdam zijn afgesteld op andere tarieven dan die in Dordrecht, zodat wie vaak in beide plaatsen moet zijn twee van die apparaatjes dient aan te schaffen.