Nederland-Engeland eindigt in 6 van 13 duels onbeslist

Nederland en Engeland hebben na de Tweede Wereldoorlog dertien maal tegen elkaar gespeeld. Nederland won drie keer, Engeland vier maal. Zes duels eindigden in een gelijkspel, waaronder de laatste ontmoeting op Wembley.

1946, HUDDERSFIELD Engeland-Nederland 8-2

De Nederlandse amateurs kwamen er tegen de professioneel goochelende Engelse profs niet aan te pas. De Daily Mail sprak van een internationale klucht. Alleen Faas Wilkes kon wedijveren met sterren als Langton. Doelman Piet Kraak behoedde het team in wederopbouw voor een nog grotere nederlaag. Bergman en de andere uitblinker Smit scoorden de Oranje-goals. Langton maakte drie van de acht Engelse treffers.

1948, LONDEN Engeland-Nederland 4-3

De olympische geest werd in het duel op Highbury naar de achtergrond verdrongen. Nederland hanteerde onder aanvoering van Terlouw en Schrijvenaars de botte bijl, als reactie op de fysiek sterke Engelse amateurs. Het meegereisde Oranje-legioen maakte zich verstaanbaar met de kreet Abe Abe. Goals van Appels (2) en Wilskes waren niet voldoende. In de tweede verlenging maakte McIfferney het winnende doelpunt.

1952, HULL Engeland-Nederland 2-2

De wedstrijd van de Nederlandse doelman Wim Landman. Hij verving de geblesseerde Kraak op meesterlijke wijze en kreeg het Britse publiek op zijn hand door spectaculair ver uit te lopen. Van Roessel en Van der Kuil zetten Oranje (zonder Lenstra) tweemaal op voorsprong. De Engelse amateurs scoorden tegen via Noble en Lewis, spelers die volgens de Britse pers niet zouden misstaan in het profteam.

1954, ROTTERDAM Nederland-Engeland 1-0

De enige Nederlandse zege op eigen bodem. Rinus Bennaars scoorde vlak voor tijd na een enorme blunder van de Engelse doelman Brown. Hij liet een bal van zijn borst springen. Bennaars had zich al met zijn rug naar het doel gekeerd, reageerde blikemsnel en schoot in de draai Oranje naar de onverwachte zege. Een deel van de 60.000 toeschouwers in de regenachtige De Kuip heeft de goal niet gezien.

1964, AMSTERDAM Nederland-Engeland 1-1

Coen Moulijn was de schrik van de Engelse verdediging in de zeer aantrekkelijke wedstrijd. De verdedigers Cohen en Mulley probeerden Moulijn met fair spel uit te schakelen. Een kwartier voor tijd scoorde hij met zijn doorgaans zwakke rechterbeen. Greaves maakte tien minuten later gelijk. Edddy Pieters Graafland onderscheidde zich eerder met een aantal fraaie safes.

1969, AMSTERDAM Nederland-Engeland 0-1

De rentree van Cruijff in Oranje bracht geen opleving teweeg in het toen sukkelende Nederlands elftal. Oranje had zich niet weten te plaatsen voor Mexico. Regerend wereldkampioen Engeland maakte zijn faam ook niet waar. Het late doelpunt van Colin Bell was karakteristiek voor het teleurstellende spelverloop.

1970, LONDEN Engeland-Nederland 0-0

Bondscoach Georg Kessler zag het gelijkspel op Wembley als een revanche voor de laatste oefeninterland. Zijn elftal speelde solide, maar vertragend. Alleen Cruijff doorbrak het steriele spelpatroon met flitsende demarages. Hij kon de vergelijking met George Best gemakkelijk doorstaan, vond de Britse pers. Een schot van Rinus Israel trof de lat. Bobby Charlton scoorde luttele seconden na het laatste fluitsignaal.

1977, LONDEN Engeland-Nederland 0-2

De oefeninterland op Wembley ging de geschiedenis in als de avond van Jan Peters. Hij scoorde tweemaal met een geplaatste schuiver uit de draai. De Engelsen werden van de mat gespeeld door een weergaloos maar arrogant Nederlands elftal. Dat beperkte zich steeds meer tot technische hoogstandjes, daar waar een monsterscore in het verschiet lag. Na afloop kreeg het team van de subliem spelende Cruijff een staande ovatie op Wembley.

1982, LONDEN Engeland-Nederland 2-0

Een veredeld Engels B-elftal had geen moeite met het zeer matige Nederlandse voetbal in die periode. Oranje zat in een tussenfase. De aanstaande sterren Van Basten en Gullit waren nog niet geselecteerd door de pas aangetreden bondscoach Rijvers. Krol was in zijn nadagen, René van de Kerkhof niet meer zo snel als voorheen. Engeland, dat zich voorbereidde op het WK in Spanje, scoorde dankzij Woodcock en Mariner.

1988, LONDEN Engeland-Nederland 2-2

In de oefeninterland voor het EK in West-Duitsland speelde Nederland zich definitief in de kijker. Koeman en Gullit lieten sprankelende acties zien. Bosman, die de geblesseerde Van Basten verving, scoorde tweemaal. Pas nadat Gullit een applauswissel kreeg op Wembley, kwam de ploeg van Rinus Michels onder druk te staan.

1988, DUSSELDORF Nederland-Engeland 3-1

De revanche voor Marco van Basten. Hij scoorde drie maal in deze tweede groepswedstrijd op het EK. Het eerste duel moest hij vanaf de kant aanschouwen. Engeland kreeg volop kansen, maar zag schoten van Hoddle en Lineker op de paal belanden. Robson scoorde nog wel de gelijkmaker, maar in de tweede helft schoot Van Basten zijn ploeg naar de overwinning.

1990, CAGLIARI Nederland-Engeland 0-0

Een dramatisch slechte wedstrijd, vooral van Nederland. Het WK-duel in Italië eindigde bijna in een overwinning voor de Engelsen, toen Van Breukelen een indirecte vrije schop ternauwernood onberoerd liet. De ploeg van Beenhakker speelde in een laag tempo, zonder enige bezieling. Engeland kon zich tenminste nog beroepen op vechtlust.

1993, LONDEN Engeland-Nederland 2-2

Weer een fortuinlijk gelijkspel voor Oranje dat in de eerste helft volledig werd overdonderd door het tempovoetbal van Engeland. Barnes scoorde na een minuut, Platt leek het duel met een tweede goal voortijdig te beslissen. Vlak voor rust maakte Bergkamp een schitterend doelpunt na een subtiel passje van Wouters. Na rust had Engeland de betere kansen, maar scoorde Nederland de gelijkmaker. Van Vossen benutte een strafschop en hield Nederland in de race voor het WK in de Verenigde Staten.