ZESDAAGSE OORLOG

Het valt te betreuren dat in twee historische achtergrondartikelen (NRC Handelsblad van 14 en 18 september) het begin van de Zesdaagse Oorlog sterk eenzijdig wordt gebracht.

Een gestage toename van Arabische guerrilla-activiteiten en een "oorlogszuchtige' Nasser worden als aanleiding tot deze oorlog genoemd. Met geen woord wordt gerept over de jarenlang door Israel met militaire middelen uitgevoerde illegale "landbouwacties' in de met Syrië in 1949 overeengekomen gedemilitariseerde zones. In 1966 en voorjaar 1967 namen deze provocaties in omvang en ernst toe.

De kennis van het Israelisch-Syrisch conflict bleef in Nederland beperkt tot "onuitgelokte' Syrische beschietingen van Noord-Israel. Israelische provocaties en andere achtergronden (zoals wederzijdse waterrechten) werden in het algemeen verzwegen. Juist nu is deze achtergrondkennis nodig om te begrijpen dat Israel om tot vrede met Syrië te komen niet aan de halsstarrige "Eretz-Israel'-doctrine (in 1981 werd de Golan - overigens niet erkend - ingelijfd) kon blijven vasthouden.

Rabin, die in 1967 chef-staf van het Israelische leger was en Assad, die gelijktijdig minister van defensie van Syrië was, kennen, evenals hun onderhandelaars, uiteraard als geen ander de feiten. Het heeft er alle schijn van, dat bij het streven naar een doorbraak "de gehele Golan voor vrede' centraal staat. Een eerlijke waterverdeling - Syrië kent veel minder regenval dan Israel en het meeste water, dat in de winter op de Golan valt, stroomt via riviertjes en wadi's naar Israel - zal een belangrijk onderhandelingspunt zijn.

    • J.C. Mühren