Bij "Boertjes' thuis ging bal al boven huiswerk

NOORDWIJK, 12 OKT. De kans is groot dat het Nederlands elftal morgenavond in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Engeland aantreedt met twee maal twee broers. De gebroeders Ronald en Erwin Koeman en de gebroeders Frank en Ronald de Boer. Oranje wordt steeds meer een familiebedrijfje. Het lijkt een originele methode van bondscoach Dick Advocaat om zonder veel training de noodzakelijke automatismen in het team te krijgen. Het meespelen van Ronald de Boer vormde tot gisteren eigenlijk nog het grootste vraagteken. Op de training bleek zijn liesblessure echter geen beletsel meer te vormen morgen in De Kuip acte de présence te geven.

De gedachten van de 23-jarige tweeling De Boer dwaalden gisteren in hotel Huis ter Duin af naar hun ouders en in het bijzonder pa De Boer. Cees was in het begin van de jaren zestig ook profvoetballer, bij Alkmaar '54. Door een knie- en enkelblessure, die hij op 22-jarige leeftijd opliep na een doodschop tegen Vitesse, moest hij zijn loopbaan beëindigen en ging hij verder door het leven als stucadoor. Ruim dertig jaar later staan zijn zoons beiden in het Nederlands elftal. En volgens Frank en Ronald heeft Cees er alles aan gedaan dat te bereiken. Ronald: “Hij heeft ons altijd een beetje in de richting geduwd van het profvoetbal. Toen wij op de LTS zaten, drong hij er nooit op aan dat we ons huiswerk moesten maken. Nee, ga maar buiten met een bal spelen, zei hij.”

En Frank vult aan: “We hadden naast het huis een garage. Daar stonden we uren tegen een muurtje aan te schoppen. Elke dag weer. Soms deed onze vader mee. Hij was vreselijk fanatiek. Toen we in onze woonplaats Grootebroek bij De Zouaven gingen voetballen, werd hij ook onze trainer en elftalleider. Op een gegeven moment werd hem dat verboden, want hij bleef maar schelden langs de lijn. Hij bereidde ons toen al voor op het voetbalvak. Hij leerde ons gedisciplineerd leven en was heel erg streng als het op voetballen aankwam.”

Zo vader, zo zoon, zo broer. Frank en Ronald kwamen in de bevoorrechte positie dat ze werden gevraagd om bij Ajax te komen voetballen. Dat betekende elke dag op en neer uit de Kop van Noord-Holland naar de De Meer in Amsterdam. Tot ze een rijbewijs hadden reed Pa de Boer, dag in, dag uit. Ronald: “Dat was toch vijf dagen in de week 140 kilometer per dag. En toen nog een vreselijke rotweg. Je deed er wel een uur over om in Amsterdam te komen. Ik rij het nu zelf weleens in 35 minuten.”

De tweelingbroers voetballen al vanaf hun zevende jaar met elkaar in een elftal. Bij Ajax volgde er een korte onderbreking omdat Ronald anderhalf jaar naar FC Twente verhuisde. Ze zeggen dat ze elkaar blindelings aanvoelen. Frank, de centrumverdediger: “Als ik in z'n ogen kijk, weet ik wat Ronald wil. Als hij diep gaat voel ik dat gewoon. Al spelen we natuurlijk niet dicht bij elkaar.” En Ronald, de centrumspits: “Als ik met een ploeggenoot vrij sta, zal Frank eerder geneigd zijn mij aan te spelen. Je leeft intens met elkaar mee. Toen Frank als twintigjarige bij het Nederlands elftal kwam, was ik al trots op hem. Maar de spanning als hij speelde, vond ik verschrikkelijk. Soms bleef ik tijdens een tv-uitzending naar de wc gaan. Je kunt beter zelf in het veld staan. Dat we een periode uit elkaar zijn geweest, heb ik niet als vervelend ervaren. Je weet van tevoren dat zoiets kan gebeuren. Maar de confrontaties tussen FC Twente en Ajax waren niet mijn favoriete wedstrijden.”

Frank de Boer, voor een verdediger begiftigd met een uitstekende techniek, kreeg bij Ajax de bijnaam Poortmans omdat hij nog weleens een steekje liet vallen, op de riskantste plaatsen een tegenstander de bal tussen de benen door probeerde te spelen. Slordigheidjes door concentratieverlies, die hij dit seizoen nog wist te beperken, compenseert hij met een sterke opbouw. Geen wonder dat hij vroeger bij De Zouaven als linksbuiten eens 48 doelpunten per seizoen maakte. Ronald speelde toen opvallend genoeg rechtshalf of rechterspits.

Volgens de burgerlijke stand is Ronald de oudste tweelingbroer. Toch moest Frank in militaire dienst. Want Ronald meldde bij de keuring plotseling dat hij last had van een allergie. Daar had Frank nooit wat van gemerkt. Maar voor hij het wist kon hij in plaats van zijn broer onder de wapenen. Een geintje van Ronald. Beiden kwamen op de LTS terecht. Ze specialiseerden zich niet in dezelfde richting. Ronald koos voor metaalbewerking, want daar had hij ooit eens een goed cijfer voor gehaald. Frank ging de kant op van de electronica. Daar zat wel toekomst in, dacht hij. “Maar als ik nu een lamp moet verwisselen, weet ik niet hoe dat moet.”

Tegen Engeland spelen ze wellicht voor de derde keer samen in het shirt van het Nederlands A-elftal. Eerder gebeurde dat tweemaal een helft tegen San Marino. Ronald en Erwin Koeman kwamen elkaar veel vaker tegen in het Nederlands elftal. Ze zijn dan ook een stuk ouder. Ronald is 30, Erwin 32. De laatste interland waarin ze beiden gehuld waren in het oranje-shirt, was op 12 februari 1992 in Faro, de vriendschappelijke wedstrijd Portugal-Nederland. Ronald, de gelegenheidsaanvoerder, had niet gedacht dat hij nog een keer samen met zijn broer zou worden opgeroepen. “Maar achteraf is het niet vreemd. Erwin bezit bepaalde kwaliteiten die we tegen Engeland goed kunnen gebruiken. Hij heeft een voortreffelijke instelling en loopt al een tijdje mee. Hij is pittig in de duels. Dat zijn eigenschappen waar we morgen wat aan hebben. Op Wembley werden we immers met name de eerste 25 minuten onder de voeten gelopen door de fysiek sterkere Engelsen.”

Ronald kan in Barcelona zijn broer nauwelijks volgen, maar hij hoort goede berichten uit Eindhoven over zijn vorm. “Erwin is onder De Mos helemaal opgeleefd. Dan krijg je dat hij plotseling van afstand raak schiet. Dat is een bewijs van zelfvertrouwen. Voor mij is het niet nieuw dat Erwin zo'n goede trap in de benen heeft. Dat heeft hij altijd al gehad. Maar als je in goede doen bent, komt dat er veel sneller uit.” In tegenstelling tot Frank de Boer heeft Ronald Koeman niet voortdurend de neiging zijn broer aan te spelen. “Ik kijk wat het beste is in het belang van het elftal. Maar je let natuurlijk wel op elkaar.”

Een overeenkomst is er wel met de vaders. Pa Koeman, Martin, speelde immers ook betaald voetbal bij onder meer Blauw Wit en GVAV. Nog steeds is hij werkzaam in het profvoetbal, namelijk als technisch directeur bij FC Groningen. WK-organisator Amerika ziet de Nederlandse voetbalbroeders graag komen. De krantekoppen liggen al klaar: Double Dutch of It's all in the family.

    • Erik Oudshoorn