Reprise van "Busybody' nog altijd een rammelend geval; Alle clichés in één klucht

Voorstelling: Blijf van mijn lijk (Busybody) van Jack Popplewell, door de Hollandse Comedie. Spelers: Ellis van den Brink, Peter Hoeksema, Jérôme Reehuis, e.a. Vertaling: Peter Hoeksema. Regie: Dolf de Vries. Gezien: 9/10 in Cultureel Centrum, Amstelveen.

Toen de Haagse Comedie in de zomer van 1965 de komische thriller Busybody van Jack Popplewell speelde, onder de titel Er is een moord gepleegd, omschreef recensent Ben Stroman van het Algemeen Handelsblad het stuk als een “rammelend geval” dat echter als zomerse tijdspassering een avondje “onbekommerd lachen” opleverde.

Vijf jaar geleden is de Haagse Comedie opgeheven. Uit degenen die niet meegingen naar het Nationale Toneel recruteerde acteur-vertaler Peter Hoeksema toen een gezelschap dat zich voortaan in de vrije sector ging specialiseren in het soort stukken dat tegenwoordig hooguit nog in de amateursector wordt gespeeld - en toch, zo is gebleken, een groot publiek trekt. Stukken als The Mousetrap, Tien kleine negertjes, Arsenicum en oude kant en nu, onder een nieuwe titel, dat oude Busybody.

Rammelen doet het nog steeds. De bemoeial uit de oorspronkelijke titel is de roddelende werkster van een bedrijf waar een moord is gepleegd. Voortdurend loopt ze voor de voeten van de inspecteur die de zaak moet oplossen. In strijd met alle regelen der geloofwaardigheid is ze bij alle getuigeverhoren als een stoorzender aanwezig, tot ze die stuntelende politieman tenslotte zelfs het sluitende bewijs in handen weet te spelen. Popplewell heeft er het hele arsenaal aan clichématige misverstanden, achtergehouden informatie en uit de lucht vallende wendingen voor nodig om het zover te krijgen - en inderdaad, het is niet erg geraffineerd in elkaar geknutseld.

In de kluchtige regie van Dolf de Vries, die zelf in de versie van 1965 een bijrol speelde, leunt Blijf van mijn lijk vooral op de komische uitstraling van de werkster. Ze wordt hier gespeeld door Ellis van den Brink - met pronte tred en vaardige comedy timing, maar ook met de Mokumse tongval van Sjaan uit De familie Doorsnee (of, voor jongere lezers: Mien Dobbelsteen uit Zeg 'ns Aaa) die mij al na een minuut of tien te machtig werd.

“Het publiek was geestdriftig,” berichtte Stroman destijds. En ook dat was zaterdagavond opnieuw het geval.

    • Henk van Gelder