Popgroep uit Joure: "Friese sfeer komt niet van het Friese landschap, maar van ons zelf'; The Serenes op niveau van de klassieke Nederpop

Het tweede album Back To Wonder van The Serenes uit Joure is een plaat met internationale allure. “Het moet maar eens uit zijn met die broodnijd tussen Nederlandse bands.”

The Serenes treden op in Tagrijn, Hilversum (15 okt), Utopia, Drunen (16), Boerderij, Zoetermeer (22), LVC, Leiden (23), Peppel, Zeist (29), Festival, Lichtenvoorde (30), Drieluik, Zaandam (5 nov), Witte Theater, IJmuiden (13), O42, Nijmegen (14), Attak, Enschede (18), Gigant, Apeldoorn (19), Bolwerk, Sneek (20), Para, Breda (26), Pul, Uden (27), Basement 5, Maastricht (28 nov), Vera, Groningen (2 dec), Melkweg, Amsterdam (4 dec).

JOURE, 11 OKT. Bestaat er zoiets als typisch Friese popmuziek? Zanger en gitarist Theo de Jong van The Serenes heeft er gemengde gevoelens over. “Er lopen in Friesland niet zoveel muzikanten rond. De meesten zitten in een bekrompen blueswereldje, of ze spelen in top veertig-orkesten. Toch zou ik dat wat ons onderscheidt van andere Nederlandse bands willen omschrijven als de Friese sfeer die spreekt uit onze muziek. Met het Friese landschap heeft dat weinig te maken, maar wel met het feit dat wij volstrekt op onszelf staan. Wij zijn Fries zoals 22 Pistepirkko alleen uit Finland kan komen, en er uit de muziek van The Chills een sfeer spreekt die ik met Nieuw-Zeeland associeer. Juist omdat niemand klinkt zoals wij, denk ik dat onze muziek het in Amerika goed zou kunnen doen.”

Met nieuw zelfvertrouwen beginnen The Serenes aan een volgende ronde, na het onvolprezen debuut Barefoot And Pregnant van drie jaar geleden. Een ingrijpende bezettingswijziging gaf een frisse impuls aan het creatieve proces en de nieuwe nummers die uit De Jongs pen vloeiden, werden via demobandjes rondgestuurd aan een aantal internationaal vermaarde producers. De respons was enorm. Grootheden als John Leckie (Stone Roses), Paul Kolderie (Lemonheads) en Colin Newman (Wire) reageerden enthousiast. De keuze viel op de Amerikaan Lou Giordano, vanwege zijn bijdrage aan fraaie gitaarrockplaten van Big Dipper en Sugar.

“Ik verwachtte een heftige figuur met lange wapperende haren,” zegt De Jong, “die heel energiek achter de mengtafel tekeer zou gaan. In werkelijkheid bleek Giordano een integere, rustige jongen. Hij had zelfs een vogelboek meegenomen, omdat hij net als ik graag in de natuur wandelt. We zijn naar zijn studio in de buurt van Boston geweest om de plaat af te mixen. Hoewel hij er een geweldig geluid aan heeft meegegeven, is het een plaat geworden die recht doet aan de muziek die we voor ogen hadden.”

Bij het nummer Here werd een strijkkwartet ingeschakeld en omdat The Serenes prat gaan op samplevrije muziek, bespeelde gastmuzikant Rob van Zandvoort (ex-Jack Of Hearts) een echte piano en een ouderwets Hammondorgel. Het resultaat is een introspectieve rockplaat met internationale allure, die zich kan meten met Nederpopklassiekers als Golden Earring's Moontan en Younger Days van Fatal Flowers. De triobezetting van De Jong, drummer Joan Hooghiemstra en bassist Pyter Kuipers wordt bij optredens aangevuld met gitarist Wieb Zigtema uit The Rousers, die steun geeft aan het van nature nogal breekbare groepsgeluid.

Hoewel hij niet voor een Fries nationalist versleten wil worden, hecht Theo de Jong waarde aan de plaatstelijke historie en cultuur. Niet voor niets wordt de door Gerjan Slagter van kunstenaarscollectief Vier Evangelisten ontworpen hoes van Back To Wonder gesierd door een sierraad dat onlangs bij een opgraving werd gevonden.

“Uit die fibula of koningsspeld blijkt dat Friesland vroeger een koning heeft gehad,” aldus De Jong. “In Engeland had de koning precies zo'n speld en ook dit exemplaar komt van een Engelse goudsmid. Blijkbaar hebben de Friezen in het verleden contact gehad met de Engelsen. Ook de Friese taal heeft veel gemeen met het Engels. Je kunt die fibula zien als een symbool, want ik vind het hoog tijd dat Engeland zich open stelt voor Nederlandse popgroepen.

“De Engelse popmuziek zit momenteel in een diep dal. Het moet eens uit zijn met die broodnijd tussen Nederlandse bands. We zouden ons juist sterk moeten maken naar het buitenland, omdat er hier genoeg interessante dingen gebeuren. Kijk maar naar Urban Dance Squad of Bettie Serveert. Het zegt al genoeg dat er allerlei Nederlandse bands door grote platenmaatschappijen gecontracteerd worden.”

In de Verenigde Staten zal Back To Wonder uitgebracht worden via het Zoo-label, dat met "alternatieve' artiesten als Matthew Sweet goede ingangen heeft bij de Amerikaanse college radio. Voor De Jong is het een kwestie van alles of niets. “Het klinkt misschien pretentieus, maar mijn leven staat in het teken van de muziek. Niet omdat ik een popster wil worden, want dat idee beangstigt me juist. Ik heb me er bij neergelegd dat hoe bekender je bent, hoe meer er naar je wordt geluisterd.”

Voor The Serenes is het wel prettig, vindt hij, dat er in Friesland niet zo veel gebeurt op muzikaal gebied. “Doordeweeks kun je er de muziek nog eens van je af zetten. Het is belangrijk dat je niet elke avond over muziek hoeft te praten, maar dat alledaagse zaken ook aan de orde komen. Hoe bekender je wordt, des te meer gaan mensen tegen je aan zeuren. Voordat het zo ver is, hoop ik een boerderijtje te hebben gevonden in Gaasterland.”

    • Jan Vollaard