Commissie-Biesheuvel: Basisinkomen voor specialist in ziekenhuis

DEN HAAG, 9 OKT. Het aantal verrichtingen van een medisch specialist mag niet meer van invloed zijn op diens inkomen. Specialisten in de ziekenhuizen moeten een vast basisinkomen krijgen.

Deze aanbevelingen doet de commissie-Biesheuvel die voor staatssecretaris Simons (volksgezondheid) onder meer een onderzoek doet naar een nieuw honoreringssysteem in de notitie "Positionering en honoreringsstructuur medisch specialisten'. Deze notitie wordt op dit moment in kleine kring besproken. Naar verwachting zal de commissie in december haar advies aan Simons aanbieden.

Op het basisinkomen kan, aldus de commissie, een toeslag worden gegeven voor onregelmatige diensten, "zwaarte' van de patiënten en participatie in het management van ziekenhuis. De specialisten mogen ook buiten het ziekenhuis werken. Maar dan moeten ze, als zelfstandige ondernemer, wel alle risico's zelf dragen.

Volgens de commissie prikkelt de huidige honoreringsstructuur, waarbij de in het ziekenhuis vrij gevestigde medisch specialist grotendeels per verrichting wordt betaald, tot produktie en daardoor tot mogelijke overbehandeling.

Bovendien is de relatie tussen het tarief dat in rekening wordt gebracht en de inspanning die voor een verrichting moet worden geleverd in de meeste gevallen zoek. Ook declareren de specialisten verrichtingen die zij door "hulppersoneel', dat vaak in dienst is van het ziekenhuis, laten doen.

De commissie merkt daarnaast op dat er geen enkele reden is om, zoals nu, de specialist voor de behandeling van particuliere patiënten meer te betalen dan voor de behandeling van de patiënten die bij het ziekenfonds zijn verzekerd. De tarieven voor particuliere patiënten zijn ongeveer twee keer zo hoog als die voor ziekenfondsverzekerden.

De commissie stelt voor om alle medisch specialisten die in een ziekenhuis werken een basisinkomen te garanderen dat past bij een zestig-urige werkweek. Bovenop dat basisinkomen kan de specialist een toeslag krijgen, die afhankelijk is van zaken als onregelmatige diensten en zwaarte van het vak. Daartoe deelt de commissie de specialisten in vier clusters in: snijdende, interne, zintuig- en "kantoorhoudende' specialismen. Tot de laatste groep rekent zij onder meer radiologen, psychiaters, dermatologen en de laboratoriumartsen.

De commissie vindt ook dat er een einde moet komen aan het systeem dat beginnende specialisten ertoe verplicht een "praktijk te kopen'. Deze "goodwill', die meestal de prijs bedraagt van één keer de jaaromzet, legt een grote druk op de specialist om een hoog inkomen te verwerven.

De commissie-Biesheuvel sluit niet uit dat een aantal specialisten er niet voor voelt om onder de voorgestelde voorwaarden, die globaal neerkomen op loondienst, in een ziekenhuis te blijven werken. Vrije vestiging van specialisten buiten het ziekenhuis is voor hen mogelijk. Maar dan ook echt vrij gevestigd, aldus de commissie. Alle risico's van het vrije ondernemerschap, zoals die van investeringen in (dure) apparatuur en in personeel en van voldoende omzet, dienen in dat geval door de specialist te worden gedragen.

    • Quirien van Koolwijk