Foto: In de hernieuwde belangstelling voor de ...

Foto: In de hernieuwde belangstelling voor de films van Pier-Paolo Pasolini (1922-1975) wordt meer dan tijdens zijn leven aandacht geschonken aan de samenhang met zijn literaire werk.

Zo worden Pasolini's eerste twee films, Accattone (1961) en Mamma Roma (1962), samen met zijn roman over het Romeinse subproletariaat, Una vita violenta, nu als een drieluik beschouwd. Dat juist de indertijd als een mislukking beschouwde Mamma Roma nu opnieuw uitgebracht wordt, geeft misschien aanleiding tot een herzien oordeel. De sterstatus van Anna Magnani in de titelrol van een respectabiliteit nastrevende ex-prostutuée zal weinigen meer hinderen. Ook moet nu zonneklaar zijn dat de feitelijke hoofdpersoon haar gedesillusioneerde zoon is, gespeeld door een niet-professionele acteur: Ettore Garofolo, een kelner die Pasolini aan Caravaggio deed denken. Hij wordt gekruisigd in de gevangenis (Pasolini zou daarna Il vangelo secondo Matteo maken) en staat model voor het door Pasolini verheerlijkte lijden van de kleine doerak. Achteraf blijkt Mamma Roma veel meer door Marx dan door Freud geïnspireerd, maar nog het meest door de Heilige Schrift. Mamma Roma. Regie: Pier Paolo Pasolini (1962). Met: Anna Magnani, Ettore Garofolo, Franco Citti. In: Amsterdam, Desmet.