Veel kinderen lachen om dino-horror

AMSTERDAM, 4 OKT. Twee jongetjes met baseball-petten staan voor de Amsterdamse bioscoop Tuschinski in de rij. Terwijl ze wachten voor de film Jurassic Park, fantaseren ze over dinosaurussen. Zou je ze kunnen eten? Het kleinste jongetje kijkt bedenkelijk. De grote haalt zijn schouders op. “Het is toch vlees. Als je weet hoe je ze moet bereiden.”

Zaterdag draaide in Amsterdam in drie bioscopen de nieuwe film van Steven Spielberg. De in totaal vijftien voorstellingen waren bijna allemaal uitverkocht. De horror-thriller over een pretpark waar genetisch gemanipuleerde dinosaurussen op bloedige wijze de macht overnemen, werd 's middags vooral door jongetjes bezocht - meestal zonder ouders.

“Kan schokkende scènes voor kinderen bevatten” vermeldt de filmposter, in overeenstemming met de voorschriften van de Nederlandse Filmkeuring, die de film wel voor alle leeftijden geschikt achtte. In Groot-Brittannië mogen kinderen onder de acht jaar de film niet zien zonder begeleiding. In de Verenigde Staten is de film verboden voor kinderen onder de dertien.

“Zielig”, vindt Jacques (9). Met zijn vrienden staat hij in de rij. “Zielig voor die kinderen. Zielig van dat land.” Hij ligt er 's nachts niet wakker van als dinosaurussen mensen verslinden. “Ik ben wel wat gewend.” Revelino (12) vindt het “juist grappig”.

In de hal van de bioscoop staat een standje met Jurassic Park-souvenirs: t-shirts, buttons, petten en kussens. Voor de tafel staat Jeroen (9). Hij is fan van dinosaurussen. “De tyrannosaurus rex” - legt hij uit - “is de koning van de tirannieke reptielen. Het is een van de grootste vleesetende dino's.” Jeroen wiebelt op zijn voortenen en vertelt de bijzonderheden van de dilophosaurus en de megalosaurus. Hij heeft geen geld voor een t-shirt of speldje. “Ik spaar namelijk ook nog Donald Ducken.”

De deuren van de zaal gaan open. Een groepje vrienden wringt zich naar binnen. Ze bezetten de vierde rij en hangen in en over de stoelen. Pas wanneer het licht uitgaat, gaan ze zitten.

“Dit vind ik niet leuk”, zegt een jongentje na een half uur. Op het doek wordt een geitje aan een dinosaurus gevoerd. Maar als de eerste mens wordt opgevreten, joelen en klappen de jongens. De rij slaat dubbel van de lach als een vleesetende dinosaurus in het gezicht van een meisje niest. Ze vallen bijna van hun stoel als over het doek een afgebeten arm slingert. “Ik kom niet meer bij”, hijgt een jongetje.

“Er had wel iets meer actie in gekund”, zegt Hein (12) na afloop. Vooral in het begin van de film zat volgens hem “veel gelul”. Maar Revelino zit stil op een bankje. Hij kijkt naar de punten van zijn schoenen. “Nu begrijp ik het wel”, zegt hij. “Dat die kinderen in Amerika niet mogen kijken.”