Beau Hunks

The Beau Hunks play the original Laurel & Hardy Music 2, Movies Select Audio 99025

“Shhhh!” klinkt de stem van Oliver Hardy na de eerste klanken van het orkest. “And if you must make a noise, make it quietly...” Dat vormt het startsein voor meer dan een uur muziek uit de films van Laurel & Hardy, ooit zo goed als anoniem gecomponeerd door de geniale ambachtslieden LeRoy Shield en Marvin Hatley, en nu met uiterste zorg gereconstrueerd en vertolkt door het Nederlandse ensemble The Beau Hunks. Vorig jaar oogstte dit (uit The Izzies voortgekomen) orkest al stormachtig applaus met een eerste Laurel & Hardy-cd, maar de voorraad bleek nog lang niet uitgeput te zijn. Integendeel: deze tweede collectie is uitgebreider dan de eerste.

Dat is in de eerste plaats te danken aan Piet Schreuders, die ook het geestige en hoogst gedetailleerde toelichtingenboekje verzorgde. De verbluffende melodieënrijkdom van Shield en Hatley werd destijds verknipt en over tientallen films en filmpjes uitgestrooid. Hoe de oorspronkelijke nummers in hun geheel hebben geklonken, kon alleen - als ware het een legpuzzel - worden vastgesteld door al die muziekflarden uit al die verschillende bronnen aan elkaar te plakken. Het transcriptiewerk werd vervolgens verricht door de orkestleden Peter Stöve, Menno Daams, Robert Veen en Jan Robijns. Met als resultaat dat alles weer magnifiek tot klinken kon worden gebracht.

Bijna ieder nummer zou geschikt zijn om dienst te doen als herkenningsmelodie, zo trefzeker en aanstekelijk schitteren de gestopte trompetjes en de concies aangestreken violen. Shield en Hatley schreven hun kleine meesterwerkjes op een breukpunt in de geschiedenis van de amusementsmuziek, waardoor ze van alle markten thuis zijn: het ene moment een zwierig salonstukje of een romig ballroom-walsje, een andere keer een puntig en enerverend nummer voor een jazz-kapel uit het begin van de jaren dertig en soms zelfs het avantgardistische geluid van een Strawinsky-achtige wending.

The Beau Hunks verrichten precisiewerk op de vierkante millimeter, regelmatig bijgestaan door gastsolisten voor specifieke effecten: een basklarinet loopt een trap op, twee zingende zagen begeleiden een aria, Fay Lovsky zingt een kippevelsolo, als een razende rent er een xylofoon langs en breeduit golft het Wurlitzer-orgel van Tuschinski voorbij. Onweerstaanbaar vrolijkmakend vind ik het allemaal, en uiterst bewonderenswaardig.

    • Henk van Gelder