Meesterklasse

Terwijl bridgend Nederland nog in een roes verkeert vanwege het onlangs behaalde wereldkampioenschap, is de competitie in de Meesterklasse viertallen alweer van start gegaan.

De teams, tien in totaal, ontmoeten elkaar drie keer in de herfst in wedstrijden van zestien spellen. Op 12 december is de finale over 56 spellen tussen de nummers één en twee van de competitie. De winnaar is landskampioen. Acht tot en met tien degraderen.

Natuurlijk doen in de hoogste afdeling alle zes wereldkampioenen mee. Vier van hen, Leufkens-Westra en De Boer-Muller, spelen voor het Amsterdamse Modalfa. Maas-Borm complementeren het team. De andere twee, Westerhof-Jansen, spelen voor de eveneens uit Amsterdam afkomstige Continental Club, samen met Van Oppen-Rebattu en Jansma-Van Cleeff. Hoewel er ook een aantal andere sterke verenigingen meedoet, zijn Modalfa en Continental licht favoriet voor een finaleplaats. Na het eerste weekend voeren de twee clubs de ranglijst al aan. USS, dat verleden jaar nogal verrassend de titel won, krijgt het niet gemakkelijk. Het partnership tussen Dick Pol en Cees Sint is opgebroken. Laatstgenoemde speelt nu met Gert-Jan Förch. Het nevenpaar is ongewijzigd: Niemeijer-Bomhof.

De allereerste competitiedag gaf meteen al een confrontatie te zien tussen Continental en Modalfa. Van de zestien spellen sloegen er negen uit. Op de andere zeven had Continental vernietigend uitgehaald. Westerhof-Jansen en Van Oppen-Rebattu stuurden Leufkens-Westra en Maas-Borm met een onwaarschijnlijke 56-0 nederlaag het bos in. Die zaterdag had Continental wat je noemt een vliegende start, want ook het debuterende Nijmegen werd in mootjes gehakt. Dat ging bijvoorbeeld zo:

Noord geverNoord

NZ kw.ß7 AV976

ß6 -

ß5 A109654

ß4 H3

WestOost

ß7 H1054ß7 B32

ß6 2ß6 HVB108764

ß5 HVB2ß5 3

ß4 B974ß4 5

Zuid

ß7 8

ß6 A953

ß5 87

ß4 AV10862

West Noord Oost Zuid

Rebattu Harings Van Oppen Top

1ß5 4ß6 dbl

pas 4ß7 pas 4SA

pas 6ß5 pas pas

dbl pas pas rdbl

pas pas pas

Het 4SA bod werd uitgelegd als voorstel om in klaveren te spelen met tolerantie voor een ruitencontract.

Hoe gek het ook moge klinken, het kostte west, Max Rebattu, enige moeite om het rode doubletkaartje op tafel te leggen. Hij had weliswaar het contract down in handen, maar was als de dood voor een vlucht naar 6SA dat er misschien wel in zat. Het werd allemaal nog veel mooier voor Rebattu toen zuid, de jeugdige Jeroen Top, met redoublet zijn kaart wel erg rooskleurig beoordeelde. Oost, Carol van Oppen, startte met zijn singleton klaveren voor 2, 4 en heer. De leider speelde ruiten naar de 8, die west met de boer nam. De nagespeelde harten werd in dummy met het aas genomen (noord schoppen weg). Ruiten zeven liep via de vrouw naar het aas, waarna west via ß510 met de heer aan slag kwam. Zelfs met open kaarten is het niet eenvoudig te zien welke kaart west nu moet naspelen. Belangrijk is dat wel, elke kwetsbare geredoubleerde downslag is er een tenslotte. Rebattu vond met dichte kaarten de juiste voortzetting. Hij speelde een kleine schoppen. De leider deed het nog goed door met de vrouw op ß7H te snijden, maar ontkwam in het eindspel niet aan een schoppenverliezer, de tweede downslag: 1000 voor OW. Klaveren naspel komt niet in aanmerking, maar had Rebattu ruiten nagespeeld dan waren hij en zijn partner in een dubbele dwang gekomen: schoppen/klaveren tegen west, schoppen/harten tegen oost. Het contract zou dan slechts één down gegaan zijn voor 400. Knap verdedigd van Rebattu die door zijn naspel de communicatie naar de schoppendreiging in noord had verbroken.

Op de tweede dag herstelde Modalfa zich goed van de zware nederlaag tegen Continental. In de tweede wedstrijd ontmoetten zij het Tilburgse WAC, normaal gesproken altijd een stevige tegenstander. Modalfa speelde in gewijzigde opstelling. Maas-Borm bleven zitten, maar Leufkens-Westra hadden zich laten vervangen door twee andere wereldkampioenen Muller-De Boer. Het werd een walk over voor de Amsterdammers: 25-0.

""Wat er aan tafel allemaal gebeurde zal ik aan niemand vertellen'', gniffelde Bauke Muller. ""Behalve deze ene hand. Eigenlijk nog de meest normale.''

Noord geverNoord

NZ kw.ß7 HV10

ß6 HVB104

ß5 B9

ß4 HV4

WestOost

ß7 9ß7 AB7532

ß6 732ß6 -

ß5 A543ß5 V1086

ß4 A9763ß4 B2

Zuid

ß7 64

ß6 A9865

ß5 H72

ß4 1085

Open kamer

West Noord Oost Zuid

De Boer Van Wel Muller Bertens

1ß6 4ß7 5ß6

dbl pas pas pas

Gesloten kamer

West Noord Oost Zuid

Kolen Maas Lucassen Borm

1ß6 3ß7 pas

pas 3SA pas 4ß6

pas pas pas

Het verschil in biedopvatting tussen Modalfa en WAC is significant. Modalfa biedt agressief als het moet: vergelijk het 4ß7 bod van Bauke Muller met het 3ß7 bod van Ton Lucassen. WAC biedt agressief als het niet moet: vergelijk het 5ß6 bod van Huub Bertens met de pas van Frans Borm. Tegen 5ß6 gedoubleerd startte Muller met ß7A en gaf zijn partner een aftroever in die kleur. OW verdedigden verder passief. Zij konden even later drie down (+800) noteren. In de gesloten kamer startte oost met een kleine ruiten, de leider legde klein, west nam met het aas. Deze speelde zijn singleton schoppen en kreeg zijn aftroever. Klaveren aas kwam ook nog binnen. Het contract was echter maar één down. Modalfa won op dit spel 12 imps.

    • Jan van Cleeff