Bert van der Veer (42) voltooide, na de HBS-B, de ...

Bert van der Veer (42) voltooide, na de HBS-B, de School voor de Journalistiek niet. Hij schreef over televisie voor dag- en weekbladen en werkte voor verscheidene omroepen. Hij ging tv-programma's regisseren, publiceerde vier misdaadromans en trad in 1987 in dienst bij Joop van den Ende. In mei 1992 werd hij programmadirekteur bij RLT 4. Van der Veer is nu ook verantwoordelijk voor "het schema en de invulling daarvan' bij RTL 5, dat vandaag met uitzenden is begonnen.

Woensdag 22 september

Ik sta moeizaam op en kijk naar het ontbijtnieuws. 's Ochtends kijk ik liever geen tv. Maar Derk Sauer is weer aan de telefoon. Het verontrustende logootje "staatsgreep?' in de rechterbovenhoek is al weer vervangen door het neutrale "Rusland'. Intussen probeer ik een vuursteentje in de pijpaansteker te krijgen.

Ik heb lekker even geen afspraken en werk de "timeslotlist 4/'93' verder uit. Horizontaal de dagen en de tijden, verticaal de programma's. Dat geeft op 12 pagina's van een heel jaar de programmering van RTL 4 weer.

De eerste "stationclip' voor RTL 5 is klaar. We hebben een aantal videobedrijven, fotografen en filmers gevraagd op RTL 5-tunes beelden te bedenken. Morphosis heeft de primeur.

Bij de post zitten uitnodigingen voor cocktails op de MIPCOM (tv-beurs in Cannes) en de Utrechtse Filmdagen. Nee, bedankt.

Cees den Daas (van de TROS) belt. Sjans met Sylvia Millecam loopt nog als wij de bewerking van de Mary Tyler Moore-show met dezelfde comédienne willen starten. Of wij later kunnen beginnen.

Cees is al bezig met het zomerschema van 1994. Als hij met de VUT gaat heb ik nog last van de TROS tot 2001.

Ook ik werk aan 1994, maar dan vooral voor het budget.

Nauwelijks zal RTL 5 in de lucht zijn of het gevecht om de centen begint weer. Mijn wensen worden afgewogen tegenover businessplan, inkomstenprognoses en wat verder al niet. Zo werkt het nou eenmaal, kennelijk, maar een pretje is het niet, zeker niet als twee stations opgeteld zo snel mogelijk winstgevend moeten zijn. Alle variaties die ik iedere keer weer bedenk worden geduldig uitgewerkt. Het is een heel gedoe, maar wel bepalend voor het sukses van de programmering (en ook mijn persoonlijk welbevinden) in 1994.

Van 12 tot half vijf zet ik De Vijfde Dimensie (een programma over 5 op 4) in elkaar. 23 minuten en 12 sekonden late-night-televisie voor 310.000 kijkers. En dan is het weg. Ik heb lang niet gemonteerd, ik ben lang niet zo diep in één programma gegaan.

Televisie is waanzin, de verhouding tussen liefde/creativiteit/aandacht en resultaat is zoek. Denk ik weer eens ouderwets, terwijl ik, meeblèrend met "Blijf bij mij' van Ruth Jacott en Paul de Leeuw naar de zaak rijd, waar ik vlot nog wat dingetjes afwerk voor ik, zoals iedere woensdag, langs de kiosk ga om de opiniebladen te kopen. Daardoor kom ik te laat in Bussum voor de finale screentest van Music Scene. We komen er nog niet uit. En ik tob en luister naar gevoelens en meningen en voor ik naar bed ga zap ik langs 24 kanalen en sluit ik af met Theo van Gogh (niet op 5) in HP/De Tijd.

Donderdag

Meeting Plaza in Maarssenbroek is een gebouw op een industrieterrein met vergaderzaaltjes. Unilever wil brainstormen over televisie. Drie vrouwen en tien mannen knallen zes flap-over-vellen vol met wilde ideeën. Tv in bushokjes of Unox-worsten (schuin afgesneden) in plaats van de bloemetjes in Het Spijt Me.

Minder kanalen, een eigen station, commercials in het Turks. Nadat IP (de verkooporganisatie van de reclamezendtijd) een demonstratietape heeft getoond vol billboards, in-script-sponsoring, programma-participatie en wat verder zoal bedacht wordt aan commercie naast commercials, ga ik maar eens dwarsliggen en bepleit commercials en alleen commercials. Want als de kijkers weglopen heeft ook adverteren geen zin meer. De gespreksleidster noemt de Unilever-mensen de "probleemeigenaren', maar hoe groter de macht van het geld hoe groter mijn probleem dreigt te worden. Zowaar komt vanuit de commerciële hoek de suggestie van een redactiestatuut, opdat de programma-afdeling kan waken voor te-ver-gaande reclame-uitingen.

Ik spoed me naar Hilversum. De eerste Van Duin Show dreigt 10 minuten te lang te worden, Patty Harpenau wil een cameraploeg voor een stationclip, Peter Brusse komt als gast in "RTL 5 Onthuld', "De Vijfde Dimensie' scoort niet boven-modaal bij AB1, veel van die dingen.

Ik bel met Erna en daarna met de makelaar. Als alles goed gaat is ons huis in Hilversum verkocht, we gaan per 1 november op de Veluwe wonen. Dan word in één klap en forens en schotelkijker, maar wel BBC-loos.

In de studio's van Joop van den Ende is het druk. De live-schakelingen van de Ronald McDonald Award komen uit een bescheiden hoekje, Vrienden voor het leven wordt opgenomen in studio 6, de nieuwe show van André van Duin beleeft de première in studio 1. Het hart van televisie is op de studiovloer en ik zig-zag langs de diverse programmamakers. Dan zet ik me voor een wand met negen monitoren en volg zowel de opname als de zender. De kleedkamer van André is bomvol na afloop, champagne en discussie. De show moet 50 minuten worden, er staan 90 minuten op tape. Joop wil alles korter snijden, André wil liever een sketch opsparen, ik zwijg: dit is nu hun zaak.

Om een uur of 01.00 in bed denk ik: televisie is een vlucht uit het dagelijks leven, reclame is een confrontatie. Maar ik heb geen zin het te nuanceren, laat staan verder uit te werken, ik wil liever slapen.

Vrijdag

Om 9 uur is het tijd voor de jaarlijkse afspraak met Meneer de Kromme. Belastingzaken. Hij doet allerlei media-types en het is doodzonde dat hij niet loslippig is.

Om 10 uur ben ik bij John de Mol. We evalueren de twee avonden Miss Nederland, nu het nog vers is. Ik ben een half uurtje op kantoor. Moet André live op Oudejaarsavond? Wil ik een promo van Paradise Beach (de RTL 5-soap) voor Vrienden voor het leven? Hoe ziet De Vijfde Dimensie, aflevering 5 er uit?

Met de benen op tafel blader ik even door de recente Lofi-uitdraai, de lijsten van alles wat aan fictie voor 4 en 5 beschikbaar is. Ik lees dat de miniserie over Frank Sinatra al vanaf mei '94 uitgezonden kan worden en dat ik nog eens moet kijken naar de krimi Blank Meier Jensen, want is dat nu 4 of 5 en prime-time of late-night?

RTL 5 heeft twee openingsprogramma's: RLT 5 Onthuld is meer journalistiek en gewaagt van scepsis ten opzichte van het medium. Saturday Night Five (SNF) is meer amusement en bedoelt desnoods de hele hype rond die doelgroepenstrategie van RTL 5 op de korrel te nemen. Ik vergader over beide projekten. Voor SNF is een aantrekkelijke travestiet in training gegaan bij een autosloperij, want er gaat iets mis met de hoofdprijs van deze show. In "Onthuld' vervalt het item over "talkshows'. Wat valt er nog meer over te vertellen dan dat er vanaf 2 oktober zo'n 300 minuten tv-babbel bijkomt en dat dat heel spannend moet worden?

In de staart van de middag roep ik maar weer eens: ""Ze proberen me gek te krijgen.'' Dan kom ik in botsing met Gedoe. Een programmatitel die juridisch niet mag, een produktiemaatschappij die een cameraman niet wil, een functie die ik niet ingevuld krijg. Ik vlucht en race met Erna naar een restaurant. Even geen RTL.

Ik kijk een beetje naar naar Het Spijt Me (""Dit is voor mij de laatste weg'', zegt een man die het goed wil maken; ""We hebben een beetje tijd ingebouwd'', raaskalt een onverzoenlijke vader). Het bezoek is nog present als ik mij, met excuses, te bed leg.

Zaterdag

Dit dreigt een verslag als een 1000-dingen-doekje te worden, zodat ik de, toch al niet met dergelijke frivoliteit verwende kwaliteitskrantlezer, meeneem naar de Uitreiking van de Gouden Televizierring 1993.

Er is geen valetparking in Aalsmeer. Er staan twee meisjes in cocktailjurkjes te verregenen en zij delen mee dat er paraplu's beschikbaar zijn op de parkeerplaats. Dit is niet de stijl van Joop van den Ende. Dit is een krap budget van de AVRO. Eenmaal binnen hoor ik al snel dat Joop 's middags een explosie heeft gehad, 6 uur repetitietijd voor een gala van anderhalf uur, het is ook waanzin, het is de Nederlandse televisie. Te weinig geld voor te veel zendtijd.

Ik heb mijn lengte (1.93) mee als ik vanuit een hoekje observeer. Wie wil kan langs gespannen koorden recht op de fotografen aflopen, wat niet de kortste weg naar de garderobe is. Joop Braakhekke is met Catherine Keyl en die hadden toch ruzie omdat ze allebei met een kookprogramma gingen komen? Flits, flits. De ""hallo, hoe is het?''-s zoemen door de foyer. Ik ben nog maar een half uur binnen en drie producenten willen al afspraken en een presentatrice verzamelt moed. Ik ben heel populair sinds ik bijna 200 uur zendtijd beheer.

Tafel 1 in de hoek. ""Is hier wel genoeg over nagedacht?'', denk ik als de show vordert, want het concept deugt, maar het duurt lang en het is veel van hetzelfde en Jos Brink hoeft maar "natuurdocumentaire' te horen of hij is dubbelzinnig-leuk. Als Hedy d'Ancona een hoog lintje aan Mies Bouwman overhandigt, leest de minister een biografie van een vodje en Elco Brinkman maakt de winnaar bekend, zodat wel duidelijk is dat de verkiezingsstrijd is begonnen. Als de enveloppe open gaat, kijk ik naar mijn dochter op de tribune, want zij is redactrice bij All you need is love en ik ben even een trotse vader.

Na afloop circuleer ik als een Henk van der Meijden (ja, hij was er ook met zijn Monica). Gert-Jan Dröge is boos, er was een grapje over Robert ten Brink en Marc Klein Essink zonder overleg uit zijn bijdrage gehaald. Hij wil ook graag Ischa Meijer in het panel van Wie van de drie (dat hij acht maal voor de AVRO gaat doen) en dat mag niet en Sonja Barend mag ook al niet van de VARA, het valt allemaal niet mee in glamourland.

En zo loopt het feest naar een einde, de ware nachtbrakers klonteren samen in de disco en het regent nog steeds. De vraag die rest is: gaat dit nou eerlijk eigenlijk? Weken voor de uitreiking maken insiders goede sier met de mededeling dat het allemaal al lang bekend is natuurlijk en als Jos Brink de genomineerden op knoppen laat drukken, waarna spontaan een filmpje losbarst, neemt het fake-gehalte wel zodanig toe dat ik ook niet meer weet wat ik nog geloven moet, maar ik zag het met eigen ogen: vier minuten voor de winnaar bekend werd gemaakt overhandigde de notaris een briefje aan een toesnellende producer, zodat de regie adequaat kon reageren en ik heb het dubbelgecheckt: alleen de notaris kende de winnaar. De waarheid verzuipt in nep, als de televisie niet uitkijkt.

Zondag

Hoe was je weekend verder? Nou, ik ben van de zomertijd naar de wintertijd gegaan toen het moest: om drie uur 's nachts.

Uitgeslapen. Tv als behang op 4. Onverwachte promo van Henk Terlingen. Olav Mol zei bij de Formule 1 toen Alesi de kop nam: ""In Italië likken ze nu de beeldbuis.'' Woorden zijn rijker dan beelden.

Administratie gedaan, kanaal vrijgemaakt voor 5. Stamppot zoete appeltjes van oma uit Stadskanaal opgegeten. En half/half televisie gekeken, eindigend met een documentaire op de BRT met prachtig camerawerk. Dat bleek Hans Fels van de VPRO te zijn. Eén hoofdstuk Wilde zwanen is op het ogenblik al een hele prestatie.

Maandag

Tijdens het korte ritje naar het RTL-gebouw op het industrieterrein Kerkelanden denk ik: waar zou ik mijn tijd aan besteed hebben als ik niet zo bovenop alles wat met 5 te maken heeft gedoken was? De langere-termijn-planning lijdt onder 2 oktober. Zodat ik, na wat heen en weer gependel tussen de zaak, een montageruimte en een geluidsstudio (alles binnen een straal van 1 kilometer) een aantal documenten op schijfjes zet en thuis achter de computer kruip. Alwaar ik, werkend aan budgets en schema's, slechts, onvermijdelijk, elf telefoontjes krijg.

Te middernacht, in de zetel, lees ik de kranten. De NRC heeft zowaar een hele "TV Achteraf' over de Televizierring, in de Gooi- en Eemlander recenseert deze week Ad de Boer, programmadirecteur van de EO. Geen letter over de Ring, maar een zondvloed van woorden over de EO. Die televisie breekt me daar iedere avond met mokergeweld de huiskamers in en de kritische begeleiding in het lokale clubblad wordt overgelaten aan een geflipte theologiestudent.

Dinsdag

Onder mijn raam verrijst een feesttent. Het bord dat de dagen, de uren, de minuten, de sekonden aftelt naar 2-10/18.00 uur is geheel niet zichtbaar meer.

Erna zei: ""Ik word zenuwachtig.'' Dat is een welkom teken. Vaak schijnt zij mijn spanning te adopteren, ik word juist rustiger naarmate de dag dichterbij komt en de drukte toeneemt. ""Moet ik dit echt weten?'' hoor ik mijzelf zeggen als ik weer een heel verhaal dreig te krijgen.

Ik beleg een extra vergadering, omdat ik ineens het gevoel krijg dat iedereen wel tunnels aan het graven is, maar komen ze echt allemaal op hetzelfde punt uit? De meeting stelt mij niet helemaal gerust, maar het is ook meer om een ieder scherp te houden.

RTL 4 wordt niet helemaal verwaarloosd, 4 dagen voor RTL 5. Er is een persviewing van de Van Duin Show, er is een bespreking bij John de Mol over een nieuwe quiz. Als ik via-via hoor dat er bij de officiële overhandiging van de uitzendlicensie, vrijdagmiddag in Luxemburg, een presentatietape van RLT 5 gewenst is schuif ik het verzoek nonchalant terzijde. Ik maak een opzet voor een live-moment op vrijdagavond en schrijf maar meteen het concept-persbericht: ""RTL 4 koppelt RTL 5 los.'' Ik kijk naar de columns voor Saturday Night Five en naar de proefaflevering van Jan Lenferinks TéVéPuRé. In studio 3 wordt de set van het zondagavondprogramma met Loretta Schrijver en Henk Terlingen getest.

Woensdag 29 september

Vandaag en donderdag in de RAI voor Saturday Night Five, vrijdag en zaterdag in de RTL-studio's, zondag bij Henk Terlingen, maandag bij Ischa Meijer, dinsdag bij Jan Lenferink. En dan weer eens proberen een levensritme te vinden dat tot enige ouderdom kan leiden.