Afrika

De tentoonstelling "Africa Explores' in het Ludwig Forum in Aken, die in het CS van 24 sept. door Bianca Stigter werd besproken, vraagt om een scherpere kritiek dan zij heeft gegeven.

Deze tentoonstelling is bijna geheel samengesteld uit stukken die afkomstig zijn uit westerse volkenkundige musea of van privéverzamelaars. De fraai uitgevoerde catalogus is door westerlingen volgeschreven, onder wie Susan Vogel, directrice van The Centre for African Art, New York, voorop gaat.

De Afrikaanse kunstenaars - en dat zijn toch de onderzoekers! - komen in de catalogus niet aan het woord, er is zelfs in het geheel geen biografisch overzicht van de deelnemende artiesten. Hun kunst wordt door westerlingen "geduid', zo was het en zo is het nu nog. Stigter maakt daarop geen uitzondering, onder meer waar ze schrijft: “Ook imitatie van westerse kunstvormen, heeft geen grootse kunstwerken opgeleverd; de olieverfschilderijen van hedendaagse academisch geschoolde kunstenaars blijven achter bij in het westen gemaakte doeken.”

Bij de oorspronkelijke tentoonstelling in 1991 te New York behoorde ook een Symposium dat als derde deel van de expositie werd beschouwd. Daarop kwamen de Afrikaanse kunstenaars zelf aan het woord en zij verweerden zich tegen elke etikettering als bij voorbeeld post-koloniaal of Afrikaans. “Ik maak dingen die uit mezelf komen”, zo zei Chéri Samba. Het wordt tijd dat we Afrikanen hun eigen tentoonstellingen laten maken van de kunst die zij produceren.

    • Drs. W. Langeveld