Deng jr.

Ontkomen ze wéér niet aan een Grote Sprong Voorwaarts? Destijds, in de jaren vijftig, liet het Grote Chinese Volk zich in ijltempo bedelven onder bergen houten batjes en kleine witte balletjes van celluloid. Het nobele pingpong-spel hield de Chinezen jaren in een ijzeren (penhouders-) greep. Nog steeds is deze vorm van lichaamsbeweging bij hen mateloos populair.

Een nieuw, nog gevaarlijker virus steekt nu de kop op. Het raakt de geest, hard en onverbiddellijk. Deze vorm van verslaving heet bridge, een denksport. De wortels van dit kwaad? Die zijn te vinden in de hoogste politieke kringen. Partijleider Deng zelf immers legt een kaartje, liefst iedere week. En als hij het doet, volgt de rest. De Chinese Bridge Bond telt nog slechts een paar duizend leden, maar het zou niemand verbazen als de CBB zich weldra tot de grootste bridgebonden van de wereld mag rekenen. Met het oog op 1995, als de Volksrepubliek het wereldkampioenschap voor open en vrouwen-teams zal houden, willen de Chinezen niet alleen organisatorisch goed voor de dag komen maar ook medailles veroveren.

Goede prestaties komen niet vanzelf, daarom onderwerpen de Chinezen zich aan een harde training. Om de kloof met de wereldtop zo snel mogelijk te overbruggen was in mei de Canadese wondercoach Eric Kokish uitgenodigd voor een werkbezoek. Hij onderwierp een aantal vrouwen-, mannen en jeugdselecties aan een straf oefenschema en boekte meteen resultaat. In juni, bij de kampioenschappen van het Verre Oosten in Singapore, werd het vrouwenteam van China kampioen. Het open team eindigde op de tweede plaats, achter Indonesië, en het jeugdteam werd derde. Alle teams kwalificeerden zich daarmee voor de wereldkampioenschappen.

Nu Kokish, samen met zijn Nederlandse assistent Simon Wiersema, uit Peking is teruggekeerd, beginnen de verhalen los te komen. De twee ontmoetten veel officieel eerbetoon en niets is zo officieel in China als een banket. Ze werden er mee doodgegooid. Zo moesten Kokish en Wiersema voordat ze op de club van partijsecretaris Deng Xiao Ping - tevens erevoorzitter van de CBB - een potje gingen kaarten, eerst aan een spectaculaire lunch aanzitten, paling en soep met stukjes echte slang. ”Oh, ik dacht dat het kip was', zei Wiersema naderhand.

Bekomen van de schrik mocht hij samen met Kokish een paar handen spelen tegen Dengs zoon. Deng jr. zit sinds 1967 in een rolstoel. Hij werd uit een raam geduwd tijdens de Culturele Revolutie. Bridgen doet hij als de beste, hoewel op het hiernavolgende spel het vooral zijn partner was die fraai van een fout van Kokish wist te profiteren:

NoordNoord

Niemand♠ VB873

♡ AV102

⋄ A9

♣ A2

WestOost

♠ 92♠ H10654

♡ 97654♡ -

⋄ 7⋄ HB2

♣ HV1065♣ B9874

Zuid

♠ A

♡ HB83

⋄ V1086543

♣ 3

Deng jr. (noord) en zijn partner spelen het Precisie-systeem. Niet verwonderlijk, want dit systeem werd ontwikkeld en gepropageerd door een bekende (Amerikaanse) Chinees, de inmiddels overleden schatrijke reder C.C. Wei. Kenmerkend is de 1♣ opening die zestien of meer punten belooft, maar verder niets over de verdeling zegt. Het systeem heeft in de jaren zestig en zeventig furore gemaakt, toen het werd gespeeld door het befaamde Italiaanse Blue Team, dat toen alles won wat er te winnen viel. Overigens is iedereen ervan overtuigd dat de formidabele Belladonna en Garozzo c.s. met bijna elk systeem dezelfde successen zouden hebben geboekt. Dat ze toch kozen voor Precisie zal de Italiaanse professionals wel geen windeieren hebben gelegd. Terug naar het spel. Dit was het bieden:

West Noord Oost Zuid

pas 1♣ pas 2⋄

pas 2♠ pas 3⋄

pas 3SA pas 4♡

pas 4SA pas 5⋄

pas 5SA pas 6⋄

pas 6♡ pas pas

pas

1 = 16+; 2 = 8+, vijf of meer ruitens

Blijkbaar wordt zelfs de zoon van een partijsecretaris af en toe bevangen door een vlaag van altru¨sme. Anders is het niet te verklaren hoe hij het introduceren der hartenkleur aan zijn partner overliet. Of het moet zijn dat Deng een blind vertrouwen had in de afspeeltechniek van zuid - zoals het spelverloop zich ontwikkelde niet onbegrijpelijk.

Kokish startte ♣H, de leider nam met het aas, sloeg troefaas, terwijl het slechte troefzitsel zich openbaarde. Zonder een spoor van teleurstelling op zijn gezicht ging hij verder met ⋄A en ruiten na voor de heer van oost. West gooide een schoppen weg. Zuid troefde de nagespeelde klaver en vervolgde met ⋄V. Kokish troefde voor en dummy troefde over. De leider stak over naar ♠A om zijn vrije ruitens af te draaien. Ergens halverwege troefde Kokish maar eens voor. Het mocht niet baten. Wederom troefde dummy over, waarna de leider via het trekken van alle troeven in de hand eindigde en verder kon genieten van de ruitenkleur.

Goed gespeeld en een aardig voorbeeld van een troefcoup. Toch had het slem down gekund, als de grote Kokish beter bij de les was geweest. Op het moment dat de leider ⋄V speelde, moest west zijn tweede en laatste schoppen afgooien. Als zuid dan doorgaat met de ruitens troeft west wel. Dummy troeft weer over maar de vrije ruitens in zuid zijn nog slechts te bereiken met troef. De leider is dan kansloos omdat hij troefkort is.

De verklaring voor de geestelijke absentie van de Canadees was gauw gevonden. Zoals bij elk banket was hij die middag gedwongen mee te doen aan een eindeloze serie toasts, met drankjes waarvan de smaak sterk overeenkwam met die van aceton. “Als je je schoppens weggooit op de ruitens gaat het volgens mij down”, merkte Deng jr. onmiddellijk na afloop op. “Misschien wel”, antwoordde Kokish, “maar zo'n mooi contract verdient het gemaakt te worden.” Hij stond op om een Lange Mars naar zijn hotelkamer te ondernemen.