Wist u dat...

Iedereen die een beetje schrijft zat vroeger bij het Schoolblad.

Ik ook dus. Montessori-Krabbels (ja, ik heb het ook niet bedacht). Opstelletjes, kritieken en vooral de rubriek Wist U Dat... (die drie puntjes zijn essentieel), want dat had elk schoolblad en al die andere bladen ook, zoals de Okido, de Lach, allemaal (schoolgrap: man zit tegenover vrouw in trein. Beiden lezen. Hij: ""Als u uw Okido uit heeft, wilt u dan mijn Oehoe even zien?''

Zij: ""Meneer, als u vervelend gaat doen trek ik aan de noodrem!'')

Vroeger, toen ik in dit blad meer lijstjes maakte, dacht men dat ik dat uit luiheid deed, maar lijstjes betekenen veel meer werk, uitzoeken, vertalen, ga maar door. Het is veel gemakkelijker om uit het hoofd te schrijven, zal ik maar zeggen.

Er is ook een tijd geweest dat ik op "kantoor' ontboden werd, en dat de toenmalige chef zei: ""Drie korte stukjes.''

Ik: ""Wat?''

Hij: ""Drie korte stukjes. Elke column moet in drieën: drie korte stukjes.''

De week daarop deed ik wat hij zei, en daarna nooit meer.

Tot vandaag.

Vandaag maak ik een mêlée van korte stukjes en Wist U dat..., tot ik aan de lengte ben, want ik moet eens af van al die knipsels die ik heb waarvan ik denk: daar kan ik "nog eens iets mee doen'. Dat doe ik dus vandaag.

Ik begin bovenaan in de la zodat ze redelijk recent zijn. Dingen die me opvielen en waarvan ik dacht, hé, eigenaardig of aardig - in de hoop dat u het ook eigenaardig of aardig vindt.

Clinton

De New York Times meldt dat veel Amerikaanse politici, als ze de kans krijgen, en de president in hun buurt is, proberen met hem mee te joggen, in de hoop dat er een soort vertrouwelijkheid ontstaat en dat ze hem echt even apart kunnen spreken, of, zoals Steve Rabinowitz van de Witte Huisstaf zegt: ""Joggen met de president is veel belangrijker dan een gesprekje in de Oval Office.'' (Hij zei er geen "office' bij, maar had het gewoon over de Oval.)

Onder de kop Running with the "lug' staat dat vorige week de congressman Filner mee liep, onuitgenodigd. Ook al hebben we 't over niks, dan nog kan ik goede sier maken met de foto, dacht hij. Filner is 50 jaar en met het joggen zelf zou hij geen moeite hebben, vooral niet omdat Clinton eigenlijk voorthobbelt als een amateur.

Dacht hij.

Maar de president loopt gewoonlijk drie keer een mijl in acht minuten.

Na de eerste mijl viel Filner al af, hoewel de hovelingen meehollen sterk hadden afgeraden. Het ziet er op de televisie uit alsof hij niet vooruit komt, zegt Dee Dee Meyers, press secretary van het Witte Huis, (die zelf niet meer meejogt omdat haar baas te snel is) maar vergis je niet.

Mary Blume meldt in de International Herald Tribune dat het dameszadel weer "in' is, u weet wel, dat zadel van koningin Wilhelmina, (dat nog steeds in de stallen in Den Haag hangt). Men kan het leren bij Roger Philpot, in Kineton, de voorzitter (!) van de Side Saddle Association. Hij kan het zelf heel goed, geleerd toen hij het paard van de geduchte Master van de Warwickshire Hunt, Miss Boultbee-Brooks, afreed.

Wat mij het meest in het verhaal opviel waren de rigide kledingvoorschriften die de dames moeten aanhouden:

's Morgens

- tweed of discreet geruit jasje

- vest

- kraag en das

- bolhoed

- stompe spoor netjes aan de laars bevestigd

- de rok (apron genaamd) moet een zoom hebben die parallel aan de grond loopt en een handbreedte hoger zit dan de zoolnaad van de linker laars

- de rechterteen mag nooit, nooit zichtbaar zijn.

Na twaalven

- een hoge hoed, hoger dan een dressage hoed, maar weer lager dan een heren hoge hoed

- donkerblauw of zwart rijkostuum

- crèmekleurige halsdoek (men is nogal precies over het knopen daarvan)

Altijd

- een zweep van niet meer dan een meter lengte

- geen juwelen

- haar in een knotje dat de onderzijde van de hoed raakt ter grootte van een "small doughnut'

- voile

- zwarte of bruine handschoenen, maar 's middags altijd zeemleder. (Nooit zwart 's middags, want zwart is rouw en als je rouwt, rijd je geen paard, zegt Philpot).

Men spreekt de rijdster altijd aan de buitenkant aan.

Het motto van de amazone is "Je maintiens'. Waar doet dat toch aan denken?

Business Class

De IAPA geeft in zijn laatste nieuwsbrief de exacte beenruimte van de verschillende Business Class-stoelen. Dat loopt van 30 inches tot 62 inches!

De enige die 30'' voert is Air Malta. De KLM (en dat wilde u weten) houdt op Europese vluchten 33'' aan, net als bijv. Finnair en Alitalia (en 1 inch meer dan British Midland en Air Lingus), maar weer een inch minder dan Air France, Air UK, British Airways, Sabena en Swissair.

Intercontinentaal zit u bij KLM 37'' van de voorstoel, maar het mooiste zit u dan bij Sabena, de enige lijn met 62'', gevolgd door Continental Airlines met 55'' & 60'' en Virgin Atlantic met 55''.

Ik meld er even bij dat Sabena ook al een jaarprijs heeft gekregen van een blad voor zakenreizen omdat dit blad over Sabena de meeste positieve brieven kreeg. Ze moeten worden aangemeld voor een heiligverklaring, schreef een lezer over de Sabena-staf op Frankfurt.

Tenslotte: in New York heeft een vrouw die in 1987 een auto-ongeluk kreeg en daardoor verlamd raakte, een schadevergoeding van 163.9 miljoen dollar, ruim 300 miljoen gulden, toegewezen gekregen. Het grootste bedrag tot nu toe in New York. Dit laatste verbaast me niet.