We spelen met de kaarten die we krijgen

Zojuist is uit wetenschappelijk onderzoek gebleken dat een neiging tot homoseksualiteit een genetische kwestie is. Er komt een tijd, al heel snel, dat ze het homo-gen weg kunnen manipuleren op verzoek van de potentiële moeder van wie het gen nota bene afkomstig is. We kunnen de hele wereld van haar homoseksuele inslag afhelpen en er een Victoriaanse roman van maken.

Lange tijd hebben we onszelf wijsgemaakt dat homoseksualiteit een opzettelijke perversie was. We worden allemaal heteroseksueel geboren, maar sommigen maken nu eenmaal graag een lange neus naar de biologie en beweren dat seks niet noodzakelijk is uitgevonden voor de produktie van nageslacht: Oscar Wilde was volkomen normaal, en William Somerset Maugham ook, maar ze werden verleid tot de genietingen van de aanraking van stevig, jong mannelijk vlees.

Een reisje naar Marokko, waar moslimjongens hun bruine lichaam aanbieden voor pak weg tien dirham, kan mannen die hun hele leven hetero zijn geweest en die grappen maken over mietjes, aan het twijfelen brengen. Volgens mij kan het niet allemaal altijd uit de genen komen.

Griekenland had op het hoogtepunt van zijn beschaving een homoseksuele cultuur. De jongelieden die met Socrates over het ware en het goede, over werkelijkheid en illusie zaten te praten, mochten allemaal graag jongetjes omhelzen, of elkaar. Vrouwen waren er om nieuwe Grieken te baren, maar jonge jongens waren er voor seksueel genot. En in sommige streken waren geiten er voor de extase.

Volgens de stelregels van zowel bijbel als koran zijn homoseksuele handelingen zondig. Ten grondslag aan het verbod op homo-gedrag ligt de leer van Aristoteles (over wiens seksuele oriëntatie wij niets weten). Het is duidelijk dat het zaad is bedoeld voor bevruchting, dat het dient om er kinderen mee te maken. Wie het vermorst door masturbatie, zegt de rooms-katholieke kerk, of bij hetero-seks met een condoom, of bij de daad tussen man en man, begaat een zware zonde doordat hij tegen de natuur ingaat.

Het eigenaardige is nu dat lesbische bijslaap niet leidt tot verspilling van zaad, zodat die perversie logischerwijs niet kan worden veroordeeld, behalve dat vrouwen zich behoren bezig te houden met zwanger zijn en zich van onproduktief rollebollen moeten onthouden.

Vroeg of laat moet in het Vaticaan de vraag worden gesteld: kan het uitschakelen van homoseksuele neigingen op genetisch niveau worden toegestaan? Immers, daarmee wordt een ernstige zonde uitgeroeid en wordt de wereld bevrijd van een perversie. Daar kan de Allerhoogste toch niet tegen zijn.

Het antwoord op deze vraag moet naar mijn mening Nee luiden. We kunnen de zonde van de verkrachter tegengaan door sterilisatie, of in het ergste geval door castratie. 't Is een ingreep van niets - maar ondenkbaar. De vrije wil is te belangrijk. Wie wordt geboren met verbouwde genen, slechts in staat tot de daad van haan en hen, is beroofd van een primair keuzegebied van de vrije wil. De werkingssfeer van de vrije wil mag niet, ik herhaal niet, worden ingeperkt.

En willen we, hoe onwrikbaar hetero we ook zijn, werkelijk dat de wereld verlost wordt van een af en toe alleraardigste perversie, een die moeilijk is los te zien van kunstzinnig talent, vooral op theatergebied? Als we deze nieuwe mogelijkheid verplaatsen naar de wereld van de science fiction, dan zouden we nog wel eens in een vrijwel geheel homoseksuele wereld terecht kunnen komen. Immers, als homoseksualiteit genetisch te verwijderen is, dan is ze vast ook aan te brengen.

Ik heb zo'n 33 jaar geleden een roman geschreven waarin ik een Groot-Brittannië beschreef dat tobde over de bevolkingsgroei en de vermindering van de voedselvoorziening, waar gratis cursussen werden gegeven aan het Homoseks Instituut, en waar leuzen als "wees sapiens, word homo' en "heb uw gelijke lief als u zelf' de aandacht trokken op drukke metrostations. Het werd als een grap opgevat. Maar u ziet uiteraard net als ik dat het mogelijk moet zijn met behulp van genetische manipulatie demografische ingrepen te doen.

Goed, het is zuivere speculatie. Maar intussen worden er uit de nieuwe technologische wonderen ook nieuwe ethische problemen geboren, en we zijn er niet zeker van waar de oplossingen liggen. Is het draconische Aristotelisme van de rooms-katholieken aanvaardbaar? Geen andere instantie, op religieus of moreel gebied, lijkt tot oordelen in staat.

Heeft de paus, in een wereld waarvan de bevolking groeit in een mate die al ondraaglijk begint te worden, het recht mensen in de Derde wereld voor te houden dat ze steeds meer kinderen moeten voortbrengen? Moet de mens zijn handen afhouden van het voortplantingsmechanisme? Geen ingrepen, zelfs niet het Aids-voorkomend condoom? Logisch klopt het, maar misschien is dit een gebied waar de logica niet van toepassing is.

Intussen lees ik dat een nieuw Italiaans procédé een vrouw van over de vijftig in staat stelt een kind te baren. Opnieuw, ingrijpen in de natuur, maar ingrijpen uit naam van de god, of goden, der vruchtbaarheid. We weten wat de officiële Vaticaanse opvatting moet zijn: “Handen thuis, blijf met jullie medicijnen en apparaten van dit heilige gebied af.” En de bevolking van de wereld maar groeien.

Het is nog lang niet zover dat het dwaal-gen echt kan worden gesoleerd en gemanipuleerd. Maar de geschiedenis leert ons dat we onze ethische oordelen klaar moeten hebben vóórdat de realiteit zich aandient. Mijn opvatting luidt dat de homoseksuele geaardheid niet zondig is maar de homoseksuele daad misschien wel. Niettemin zou ik het vermogen tot zondigen niet weggevaagd willen zien. De mens is een zondigend dier, en zonder zonde is er geen vergeving. We hebben godsdienstige stelsels nodig om de samenleving bijeen te houden, en wat tegen de natuur indruist, druist tegen de religie in.

Als het een ongelukkig toeval is geboren te worden met het homoseksuele gen, dan moeten we maar bedenken dat anderen door net zo'n ongelukkig toeval kleurenblind zijn, zoals ik. We spelen met de kaarten die we krijgen. Minder wetenschappelijke bemoeienis, graag. Laat de natuur haar gang gaan.