Riskante expeditie op klimrek van stalen buizen

Voorstelling: K2 van Patrick Myers door Alliance Repertory Theatre. Spel: Nick Rawling en Chip Bray. Regie: Dani R. Livingston. Gezien: 29/7 Bovenzaal Stadsschouwburg. T/m 15/8 aldaar.

De twee bergbeklimmers in het stuk K2 van Patrick Myers verkeren in een weinig benijdenswaardige positie. Voor hen gaapt de afgrond en achter hen rijst een loodrechte bergwand op; vlak voor de top heeft een van de klimmers zijn been gebroken en is een deel van de uitrusting verloren gegaan. Wat nu? In dit uur van de waarheid filosoferen zij over God, de zin van het leven en de toekomst van de mensheid. De mensen, zeggen zij, hebben zichzelf overbodig gemaakt, omdat zij meer om apparaten geven dan om hun soortgenoten. Myers bittere kritiek doet ongeloofwaardig aan, want zijn beide personages laten nou juist zien dat vriendschap het hoogste goed op aarde is. Elk van hen vecht als een leeuw voor het leven van de ander, ondanks de vlagen van agressie en verstandsverbijstering, daarboven in de ijle hooggebergtelucht.

Het uit Dallas afkomstige maar sinds 1992 in Amsterdam gevestigde Alliance Repertory Theatre gaat prat op zijn directe en fysieke manier van spelen - en in dit geval is dat zeker geen opschepperij. Indrukwekkender dan de filosofietjes zijn de emoties die de acteurs op het publiek loslaten. Vooral Chip Bray trekt alle registers open. Van de twee bergbeklimmers is hij niet alleen degene die het meeste vloekt, maar ook degene die voor de meeste actie zorgt. Hij hangt in de touwen, hij klautert, valt en springt.

Vergeleken met een film als Cliffhanger imponeert het stuntwerk in K2 trouwens maar matig. Ook de Broadwaypremière van Myers stuk in 1982 was waarschijnlijk heel wat bloedstollender dan de nieuwe enscenering van Dani Livingston. Moesten de acteurs toen nog tegen een immens hoge kristallen wand op klimmen, nu beproeft Chip Bray zijn alpinistische vaardigheden op een nog geen vijf meter hoog klimrek van stevige stalen buizen. Dat je bij een dermate abstracte vormgeving niettemin de indruk hebt naar een riskante expeditie in de Himalaya te kijken, is dan ook uitsluitend aan het levensechte spel te danken.