Jan van Baarle (49) werkt bij het Adviesbureau ...

Jan van Baarle (49) werkt bij het Adviesbureau voor Opleiding en Beroep Rijnstreek, organiseert beroepenmanifestaties en begeleidt leerlingen uit het leerlingwezen. Hij is net terug uit Taipei waar hij teamleider was van de Nederlandse ploeg voor de Internationale Beroepen Olympiade. Van Baarle is gehuwd en heeft drie kinderen.

Maandag 20 juli

Na maanden van voorbereiding, waarbij er regionaal en landelijk allerlei beroepenwedstrijden hebben plaatsgevonden, is het geselecteerde Nederlandse team er klaar voor om naar Taiwan af te reizen om vaklieden uit de hele wereld uit te dagen. We praten over 25 deelnemende landen, die wedstrijden houden in 38 verschillende beroepen met zo'n 480 deelnemers. Het Nederlandse team bestaat uit 25 deelnemers: 21 jongens en 4 meisjes in 24 verschillende beroepen. Het beroep mechatronica werkt als een team, dus die werken samen in één beroep. Na enige vliegangst overwonnen te hebben zijn we tenslotte toch onderweg. De meeste deelnemers hebben nog nooit gevlogen.

Vrijdag

Na een korte tussenstop in Hongkong arriveren we dan in Taiwan in de hoofdstad Taipei. Alles loopt hier voortreffelijk. Het is er wel erg heet en vochtig, maar daar kunnen ze in Taiwan ook niks aan doen. We worden keurig opgevangen, zitten vervolgens vrij snel in de bus die ons naar het hotel brengt. Een hotel waar alle jeugdploegen, dus 480 mensen, zijn ondergebracht. Taiwanezen zijn ontzettend vriendelijk, zijn altijd bereid de problemen op te lossen en willen alles verschrikkelijk goed organiseren, soms overorganiseren.

Zaterdag

Dit is een dag waarop de Taiwanezen gepland hebben om ons iets van hun land te laten zien. Er wordt een bezoek gebracht aan het nationaal museum, waar 4 verdiepingen vol staan met kunstschatten. Volgens de overlevering zijn dit eigenlijk kunstschatten van het vaste land van China, die men indertijd heeft meegenomen. Ze gaan er wel zuinig mee om. Of al die jonge mensen zo in kunst genteresseerd zijn, daar heb ik mijn twijfels over. Daarna gaan we de "Memorial' van Chiang Kai-shek bekijken, een bouwwerk waar het graf van Napoleon in Parijs nog klein bij is.

Zondag

Vandaag moet het meegebrachte gereedschap worden uitgepakt en de machines waarmee gewerkt moet worden, kunnen worden ingeregeld. Ook kan er geoefend worden met het materiaal waarmee gewerkt moet worden. Om een voorbeeld te noemen: de verfsoorten zijn in Taiwan wel anders dan in Nederland. Je mag veel meenemen, maar iedereen werkt wel met dezelfde materialen. Het is onvoorstelbaar als je ziet wat iedereen aan gereedschap heeft meengenomen om ieder risico uit te sluiten. Kisten van 1 x 2 meter zijn geen uitzondering.

's Middags is dan de openingsceremonie, waarbij eerst alle ploegen aan het publiek worden voorgesteld in officieel tenue, gevolgd door een Chinees spektakel.

's Avonds is de eerste bijeenkomst met het team om de ervaringen uit te wisselen van de dag en met name de ochtend. Er lijken geen problemen te zijn. Zelfs de stucadoor, die twijfelde over het gips waar hij mee moest werken, is redelijk tevreden. Het droogt sneller, dus zal hij verschrikkelijk hard moeten werken.

Maandag

De eerste wedstrijddag is aangevangen. Onze tegelzetter heeft diarree, achteraf blijkt dat zenuwen te zijn en in de loop van de dag is dat over. Maar zijn concentratie is nog niet helemaal goed, want halverwege de dag moet hij zijn geplakte tegels verwijderen, omdat de maatvoering niet klopt. Toch heeft hij aan het eind van de dag de schade ingehaald. Onze metselaar is de enige die profielen stelt en dat kost hem de hele ochtend.

Om aan te geven hoe hoog de spanningen kunnen oplopen: de Duitse metselaar gooit halverwege de middag zijn troffel in de bak, geeft een schop tegen zijn werkstuk en verlaat de wedstrijd. Is inmiddels ook naar huis gestuurd. Eind van de dag blijkt de metselaar net zo ver te zijn als de anderen. De kok en de gastheer hebben nog niet de zwaarste opdracht. Kapsters in zowel het dames- als herenvak lijken goed te draaien. Je zult maar model zijn bij de dameskapster. Met haren tot bijna op de heupen komen de modellen binnen, om vervolgens met kort geknipte rattekoppies weer te vertrekken. Ik denk dat men in deze landen niet zoveel inspraak heeft. In Engeland liep het Engelse model halverwege het knippen weg, omdat ze dat niet zo gepland had.

Dinsdag

De goudsmid heeft pas op het eind van de dag ontdekt dat hij een fout heeft gemaakt. Hij denkt dat nog te kunnen herstellen, maar zal dan wel als een speer moeten gaan. De mechatronicamonteurs, het zijn MTS'ers, komen er achter dat ze eigenlijk toch te weinig ervaring hebben. Maar zijn vastbesloten door te gaan. In de bouwsector, zoals bij de schilder, de stucadoor, de metselaar en de timmerman, is het meer de vraag: krijg ik het werkstuk af. Zij lijken erg goed te gaan en doen er maar een schep bovenop.

Bij dameskleermaken is het een wereldje apart. Normaal mag ik als teamleider met mijn kandidaat praten, maar deze vesting van dames kan ik niet doorbreken, dus op afstand poog ik steeds aan de weet te komen hoe het met haar gaat. Maar zij staat zo rustig te werken, dat ik daar alle vertrouwen in heb. Overigens zal ik daar geen uitspraken in doen, want een fout in de maatvoering kan in ieder vak dodelijk zijn. Het ziet er dan aan de buitenkant voortreffelijk uit, maar als de maatvoering niet klopt kan de deelnemer het vergeten.

De constructiebankwerker zit samen met nog een aantal andere beroepen op een andere lokatie. De airconditioning is hier veel minder en als je daarbij ook nog eens gaat snijbranden, dan kun je je voorstellen dat de werktemperatuur niet optimaal is. Ze hebben ook 2 uur tijd bijgekregen vanwege de hitte. Ook bij hem de vraag: komt mijn werkstuk af? In de metaalberoepen is de concurrentie van de Aziatische landen zoals Japan, Korea en Taiwan ook gigantisch en dat is al jaren zo. De automonteur heeft vandaag helemaal zijn dag, want in het onderdeel motorrevisie versloeg hij zelfs de Japanner en daar was zijn jurylid wat trots op.

Maar wat ik wel iedere avond even doe is een rondje maken om het hotel om toch wat van het straatbeeld mee te pakken. Zo was er gisteren ergens een soort van straattoneel en vanavond ontdek ik ineens een tempel waar Chinezen met allerlei wierookstokjes aan het bidden zijn. Dat is voor mijn gevoel nog het oude China. Achteraf blijkt het een Taostische tempel te zijn. Dat zijn plekken waar je geen toerist tegenkomt, dat is voor mijn gevoel nog het oude China.

Woensdag 28 juli

De dameskapster heeft een moeilijk moment, maar na even uitgehuild te hebben gaat alles weer goed met haar. De herenkapster wordt er niet warm of koud van en gaat gewoon rustig door. Ook onze vrouwelijke modelmaakster zegt aan het eind van de dag op schema te zitten en denkt haar werkstuk af te krijgen, daarnaast denkt zij ook dat haar maten goed kloppen. Ik mag dat natuurlijk eigenlijk niet zeggen, maar wat zou ik het leuk vinden als we in dit vak die mannenwereld konden doorbreken. Ook onze kleermaakster, dat is letterlijk en figuurlijk niet te filmen, zit met de hand de laatste stukken af te werken en zit continu met haar hoofd gebogen over haar werkstuk en op dat moment was ik net bezig met het maken van video-opnamen van mijn ploeg.

De goudsmid is vol goede moed en ook hij denkt het af te krijgen. Frezen is nog niet zo aan bod gekomen, maar in dat metaalberoep gloort er wat. Of we het kunnen bolwerken tegen de Aziaten weet ik nog niet, maar als er 500 punten worden behaald krijgt men de kwalificatie "excellent vakmanschap' en dat is ook iets wat hoog gewaardeerd wordt. De instrumentmaker heeft erg veel moeite met het materiaal, bijna al zijn beitels zijn gebroken of versleten en dat kost extra tijd als hij moet gaan slijpen. De draaier heeft tijdens het inwerken onvoldoende zijn machine gecontroleerd, waardoor er de eerste dag foutjes zijn gemaakt. Dat is heel erg jammer want ik hoor van mensen, die er verstand van hebben, dat wat hij maakt er erg goed uitziet. Metselen en tegelzetten zullen net wel of net niet met hun werkstuk gereed komen. Schilderen is tot nu toe nog niet aan bod gekomen. Die jongen zegt niet zo veel, maar het werk ziet er goed uit en hij kan het zeker afmaken.

De horeca, ofwel de kok en de gastheer, staan gewoon allebei goed te werken. Trouwens ook zo'n beroep, waarbij je eigenlijk niks kan inschatten. Ik moet het hebben van hun eigen ervaringen. De stucadoor en de natuursteenbewerker hebben het erg moeilijk en met name de stucadoor proberen we 's avonds weer moed in te praten. Hij heeft morgen nog maar twee uur om zijn werkstuk af te maken. De constructiebankwerker is één van de weinigen (samen met autoschade en natuursteenbewerken) die op een andere lokaliteit staan te werken. En met name bij de constructiebankwerker is het veel te heet en die staat dan ook nog met snijbranders en lasapparatuur te werken. Maar ook hij doet verschrikkelijk zijn best en misschien komt het af.

De autoschademonteur heeft vandaag wat foutjes gemaakt. Ook in dat beroep lopen de spanningen hoog op en dat betekent dat naast je vakmanschap je ook tegen die druk bestand moet zijn. Toch is hij vrij rustig, maar hij zal morgen veel goed moeten maken.

's Avonds komen we nog even bij elkaar om de dag door te praten en de labels worden uitgedeeld, want gelijk na de wedstrijden moeten de kisten weer worden ingepakt en moet de zaak weer naar Nederland terug.

Morgen wordt de dag van de waarheid, maar we zullen tot maandag moeten wachten voor we officieel de uitslagen krijgen.