Vrijdag 30; 50 jaar

De vijftigste verjaardag van Mick Jagger is niet onopgemerkt gebleven. Elk dagblad in binnen- en buitenland heeft er wel een stuk aan gewijd.

Dit moet wel de jaloezie hebben gewekt van al die musici die misschien wel belangrijker zijn geweest voor de popmuziek, maar wier vijftigste verjaardag in stilte passeerde. Paul McCartney, Aretha Franklin en James Brown - ze zijn allemaal ouder dan vijftig, maar niemand besteedde er enige aandacht aan toen ze het werden. Maar het ergst moet de publiciteit rondom Jaggers verjaardag zijn geweest voor Keith Richards, met wie Mick Jagger alle hits voor de Rolling Stones schreef. Pas op 18 december van dit jaar wordt Richards vijftig en waarschijnlijk zullen dan heel weinig kranten er aandacht aan besteden.

Toch verdient Keith Richards meer dan Mick Jagger een luidruchtige viering van zijn vijftigste verjaardag: niet Mick Jagger maar Keith Richards is de echte, de ware Rolling Stone. Terwijl Jagger tussen de Stones-tournees vooral furore maakte als jet-set-ster, bleef Richards zich bezighouden met muziek en organiseerde hij bij voorbeeld een welverdiende (en verfilmde) muzikantenode aan de oude rock 'n' roll-held Chuck Berry. En terwijl Jagger voor zijn laatste solo-cd (die inderdaad goed is) een paar platen maakte die niet om aan te horen waren, bleef Keith Richards elementaire rock 'n' roll maken die er geen misverstand over laat bestaan wie de hoofdverantwoordelijke is voor het tijdloze geluid van de Stones. (Dit laatste wordt trouwens bevestigd door de concerten: Mick Jagger mag dan met zijn gezing en gespring de meeste aandacht opeisen, het is Keith Richards die de Rolling Stones regeert.) Ook in zijn levenshouding is Richards meer dan Jagger trouw gebleven aan de beginselen van de rock 'n' roll: terwijl Jagger tegenwoordig gezond leeft en dagelijks vele kilometers trimt om zijn jongenslijf te conserveren, zweert Richards nog steeds bij whiskey.

Het enige waarin Richards het tegen Jagger moet afleggen is zijn haardos. Die is al sinds het midden van de jaren zeventig aanzienlijk dunner dan die van Jagger - dat kan zelfs de voortdurende handmatige herschikking van zijn haar niet verhullen. Ook Richards' gelaat draagt al veel langer dan dat van Jagger de sporen van verval. We kennen Richards bijna niet anders dan met diepe groeven in het gezicht. In kruippakjes om te laten zien hoe plat zijn buik nog is vertoont Richards zich nooit op het podium. En als hij praat of zingt, klinkt hij als een oude reiger.

Keith Richards ziet er al heel lang oud uit. Daarom moet zijn vijftigste verjaardag op 18 december om een andere reden dan die van Jagger luister worden bijgezet: niet omdat we ons verbazen over het feit dat hij al vijftig wordt, maar dat hij pas vijftig wordt.