Verlies kan Spaanse octopus niks schelen

HILVERSUM, 30 JULI. Paul Haarhuis vond het ritme van de zwoeger terug. De partij tegen Sergi Bruguera dreigde een afslachting te worden voor de Eindhovenaar, het werd één van zijn mooiste overwinningen. Met een week tennis in Scheveningen, een opwarmertje tegen Fernon Wibier en een moeizame dubbelpartij in de benen was Haarhuis op tijd warmgedraaid voor een topprestatie voor Nederlands publiek op het Melkhuisje. Hij kreeg na een 3-0 achterstand in de eerste set aansluiting bij het hoge tempo van de Spanjaard en counterde bekwaam naar een 7-6 en 6-3 zege. De wrange smaak van de nederlaag tegen Zweden in de Davis Cup is weggespoeld.

Haarhuis is een van de spelers die altijd in staat is tot een aansprekende overwinning. In goede doen trekt hij zich op aan zijn tegenstander. Die mag het spel maken en het tempo bepalen, Haarhuis reageert en countert. Zijn consistente en complete slagenarsenaal verschaft hem vervolgens de middelen om een topper op een mindere dag te verslaan. Hij blijft altijd koel, altijd geloven in zijn kansen, ook tegen de nummer vijf van de wereld op diens favoriete ondergrond. In zijn carrière heeft hij al een indrukwekkend rijtje top-tien-spelers verslagen: McEnroe, Becker, Lendl, Ivanisevic, Chang en Noah.

Tegen Bruguera, de octopus uit Barcelona met lange armen, lange benen, grote voeten en een eeuwige verwrongen grijns, vertrouwde Haarhuis bovendien op de zwakke mentaliteit van zijn Spaanse tegenstander. De wispelturige Bruguera vergeet het niet snel dat hij door Haarhuis dit voorjaar werd geslachtofferd voor eigen publiek in de Davis-Cuparena in Barcelona. De dag na die nederlaag, op weg naar het volgende toernooi in Estoril, grapte Bruguera als wrange verliezer. “Geef mij wat van die Dutch dope die jullie gebruikten.” Gisteren was sarcasme wederom het wapen dat hem moest beschermen tegen zijn teleurstelling.

Terwijl de meeste spelers minstens een half uur willen douchen en zich laten masseren voordat ze hun verhaal doen, had Bruguera nauwelijks twee minuten nodig om zijn trainingsjack dicht te ritsen voor hij zijn verhaal deed. Een "jankertje' heet hij in het profcircuit, een gespeelde nonchalance toonde hij. “Een tweede keer verliezen van Haarhuis is niet frustrerend”, bitste hij met het zweet nog op zijn voorhoofd. “Ik had vier keer verloren van Courier, drie keer verloren van Medvedev. Ik verlies zo vaak. Mijn spel heeft snelheid, maar geen kracht. Op dit trage gravel heb ik het moeilijk. Ik verander nooit mijn spel. Ik kan er Monaco en Roland Garros mee winnen, dus waarom zou ik.”

Het winnen van een grand-slamtoernooi heeft het leven van Bruguera ingrijpend gewijzigd. Na de gewonnen finale tegen Jim Courier in Parijs heeft hij zich een maand teruggetrokken in Spanje. Weken vol huldigingen en verplichtingen. “Het winnen van Roland Garros was het uitkomen van mijn droom. Het bepaalde mijn leven, het maakte mijn wereld. Als ik nu met mijn hand op de tafel sla is het plotseling interessant. Ik gedraag me nog hetzelfde, heb nog dezelfde vrienden. Maar alles wordt uitvergroot.”

Als hij verliest is het met opzet, riep dan ook de Duitse organisator van het toernooi in Stuttgart vorige week. De man, die de winnaar van Parijs al na de eerste ronde moest missen, diende een klacht in, de spelersvakbond onderzoekt of Bruguera heeft lopen tanken, zoals dat in het tennisjargon heet. Een partij weggeven is een absurd idee, wil Bruguera in Hilversum nog wel eens uitleggen. “Ik wilde vóór Roland Garros al iedere partij winnen. Dat wilde mijn vader, dat wilde mijn moeder. Iedereen wil altijd van iedereen winnen. In Stuttgart heeft een televisiecommentator bij de organisator geklaagd. Dat is niet de man die kan oordelen over mijn spel. Hij speelt zonder recht met mijn reputatie.”

Ook van de partij van gisteren zou een videoband te maken zijn waarop het lijkt alsof Bruguera met onbegrijpelijk missers de partij opzettelijk weggegeven heeft. Aan het einde van de tweede set, toen hij tegen een achterstand aankeek, verhoogde de Spanjaard het tempo in zijn slagen tot een absurd niveau. Een tiental ballen vloog dan ook ruim buiten de lijnen, fouten die steevast werden gevolgd door een onverstaanbare murmelende zelfkastijding van de Catalaan. “Als hij wil tanken, moet hij die ballen in het hek slaan”, reageerde Haarhuis na afloop. “Op het laatst ging hij roekeloos spelen, sloeg hij een meter uit en direct daarna weer een winnende forehand. En hij ging zich ergeren aan beslissingen van de lijnrechters en de scheidsrechter. Dan moet je vooral niet denken: "hou de bal in, want hij maakt fouten.' Je moet blijven werken.”

Haarhuis had de zege aan zichzelf te danken. Hij speelde goed, zeer goed en overtrof de vorm die hem in Parijs in de vierde ronde had gebracht. Met zijn overwinning - en de bonus voor het verslaan van de nummer vijf - klimt hij de komende week weer de top-vijftig binnen. “De beste set die ik in lange tijd gezien heb”, bekende zijn trainer Alex Reinders. Haarhuis evenaarde het hoge tempo van zijn tegenstander, beiden speelden diep en scherp. Haarhuis serveerde sterk en maakte de partij uit met een ace. Bruguera stond bijna met zijn handen in zijn zijde te wachten op de verlossende slag. Hij is weer een paar dagen bevrijd van de druk. Hij mag zich weer opladen in Barcelona. Bij zijn vrienden en zijn vader. Als het lekker loopt, wil de Spanjaard wel winnen. Als de tegenslagen zich opstapelen, interesseert de uitslag hem niets.