De bloemlezing werd door mij verzorgd

In "Het mausoleum van Anne Frank' van Max Pam worden enkele boeken en een CD genoemd waarvan de opbrengsten (gedeeltelijk) “ten goede komen aan de Anne Frank Stichting”. De in 1985 verschenen bloemlezing met niet eerder gepubliceerde poëzie Dichter Bij Anne, wordt ook in dit artikel genoemd. Volgens Pam is de Anne Frank Stichting nooit kies geweest in haar uitnodigingsbeleid. Hij doelt hier onder andere op een bijdrage van Garmt Stuyveling in Dichter Bij Anne.

Niet de Anne Frank Stichting nodigde de dichters uit om een - vaak speciaal geschreven - bijdrage, maar dat deed ondergetekende als samensteller. Deze verantwoordelijkheid ligt dus voor 100 procent bij mij en zeker niet bij de Anne Frank Stichting. Zelfs de uitgever, Leopold, heeft zich, zoals meen ik hoort, niet met mijn keuze bemoeid. Zonder onbescheidenheid en zelfoverschatting weet de bloemlezer of samensteller zelf het beste met welke auteurs hij een beoogd resultaat kan bereiken.

Niet bekend

Als bloemlezer stel je, rekening houdend met de lezersdoelgroep, je eigen normen, die overigens niet enkel van literaire aard hoeven te zijn. Schrijvers met naar mijn smaak onfrisse of mens-minachtende ideeën zal ik - hoe literair hoogstaand hun werk in zijn algemeenheid ook mag zijn - nooit vragen om medewerking aan één van mijn publikaties. Zo valt bijvoorbeeld een van de populairste podiumdichters af wegens zijn ongezond enthousiasme over een ring die hij bezit en die afkomstig is van één van Hitlers handlangers.

Dit moet ik u laten weten, omdat de Anne Frank Stichting wat de verantwoordelijkheid voor bloemlezingen betreft hier niet aangesproken kan worden.