België houdt vast aan harde frank

BRUSSEL, 30 JULI. De Nationale Bank van België blijft vastbesloten om de koppeling van de frank aan de D-Mark vol te houden, en is bereid daartoe de rente “zonder beperking” te verhogen. Een woordvoerder van de bank heeft dat vanmorgen herhaald, nadat de het centraal interventietarief opnieuw met een procent was verhoogd. De rente is daardoor in een week gestegen van 6,7 procent naar 9,5 procent.

Deze ontwikkeling betekent een grote tegenslag voor de Belgische regering. België kent een enorm hoge staatsschuld en elke procentpunt renteverhoging betekent een verhoging van de lasten met ongeveer 20 miljard frank (ca. een miljard gulden). Financiële analisten menen dat bij een eventuele devaluatie van de Franse franc ook de Belgische franc niet aan waardevermindering zal ontkomen. De Nationale Bank weigert evenwel over dit scenario te speculeren. “We weigeren die mogelijkheid onder ogen te zien. We houden duidelijk vast aan ons harde-muntbeleid”, aldus de woordvoerder. Hij zei dat er geen sprake is van paniek, dat de positie van de Belgische frank op dit moment is “verzwakt”, maar dat het om “een tijdelijke verzwakking” gaat. Door een politiek van liquiditeitsverkrapping te volgen, zal worden gepoogd de frank te versterken.

Analisten in Brussel lijken de redenering van de Nationale Bank te volgen. Er wordt op gewezen dat de door bankgouverneur Verplaetse beoogde spilkoers ten opzichte van de D-Mark in de afgelopen dagen is gesprongen, maar dat de Belgische frank nog ver is verwijderd van de bodem in het EMS. De Franse franc en de munten van Spanje, Portugal en Denemarken staan er wat dat betreft veel slechter voor. Maar de kernlanden van het EMS - Frankrijk, Duitsland en de Benelux - zullen “tot het uiterste vechten”, aldus een analist.

De Europese Commissie geeft, zoals gebruikelijk, geen commentaar op het rentebeleid. Maar achter de schermen worden met grote spanningen de huidige ontwikkelingen gevolgd. EG-commissaris Henning Christophersen (financiën) heeft in de afgelopen maanden herhaaldelijk gewezen op de wenselijkheid van verlaging van de Duitse rente teneinde de neergaande economische ontwikkeling in de EG om te buigen.