Eten boven de haven

"EteN in het VeeM', Van Diemenstraat 410 - 412, Amsterdam. Di t/m za 17u30-22u. Inl 020-6201200.

Was het Gertrude Stein zelf of haar vriendin Alice B. Toklas die zei dat niets zo bevorderend is voor de eetlust als een mooi uitzicht? En vervolgens het beeldschone vergezicht vastberaden de rug toekeerde om snel en doeltreffend een volledige picknickmand onschadelijk te maken.

Restaurant Seinpost in Scheveningen heeft tijdens het diner voor de gast een van Hollands mooiste panorama's in petto. Buiten, boven het strand een echte zonsondergang en aan de muur binnen een breed uitgemeten vertolking van ditzelfde natuurverschijnsel door de schilder Willem Mesdag.

De Amsterdamse topper deze zomer, weer of geen weer, maar liever het eerste, ligt voor het grijpen aan een van de westelijke IJ-oevers. Waar in de Van Diemenstraat theatercafé "EteN in het VeeM' is gevestigd, behorend bij "Het Veem Theater', dat op zijn beurt weer ondergebracht is in "Werkgebouw Het Veem'. Vanaf de derde etage, bereikt via een traject dat het begrip "achter de schermen' treffend in beeld brengt, wordt uitzicht geboden op de weidse watervlakte van het IJ zelf.

De drink- en eetruimte doet wat denken aan een op zolder gevestigde schoolkantine, maar met onmiskenbaar meer schwung, ook veroorzaakt door enkele strategisch geplaatste toneelrequisieten. De tafels en vooral de stoelen zijn strikt eerlijk te noemen, terwijl de keuken zelf op aantrekkelijke wijze tussen prijs, kwaliteit, fantasie en werkelijkheid balanceert. Het is zaak, door reservering of tijdige aanwezigheid, een zitplaats te bemachtigen voor de openslaande pakhuisdeuren en daarvan zijn er maar twee. Van daar een onbelemmerde blik op pieren en strekdammen en andere steigers en in de verte Houthaven 2.

De maandelijks wisselende kaart is niet te groot. Als voorgerecht "haringfilets in limoendressing': minder zoute haring en zeer zoute ansjovis en daartussen de zachtzure haring-variant. Gevat in rode radicchio, waarbij appelkappertjes en een part lime die alles een Carabisch aroma meegeeft. Hierbij een glas rode huiswijn: Vinya Coppelia.

Ook als voorgerecht, de "Thaise vleessalade', voorzien van een koude, maar inwendig allerheetste pindasaus. Op allebei weinig aan te merken.

Vervolgens een krakend verse venkel/tomatensoep, overheerlijk en zo geslaagd dat alleen die van "Il Gato Nero' in Turijn ermee kan concurreren; een bakje met z'n twee is snel leeggelepeld. Het hoofdgerecht, "mager rundvlees met olijventapenade en tomatenchutney' wordt koud geserveerd. De smaak is goed hoewel de koude blijft, ondanks de goede huischutney en eigen tapenade. De bijbehorende punt warme aardappeltortilla is weer als vanouds.

Zo vlak bij het theater kan een beetje tragiek niet uitblijven. De dagschotel farfalle, vlinderdasjes van pasta met fruits de mer, wil wel deugen, maar met de hulp van het wel heel ver van zijn stam gevallen zeefruit zit er weinig toekomst in. Uit het gerecht stijgt een overtollige zeesterrenwasem op. Gelukkig gecompenseerd door de einder waar hier en daar al de harbourlights aangaan en achtergelaten speelgoed - zoals hijskranen, als fijn geciseleerde silhouetten - zichtbaar blijft.

Het dessert: Siciliaanse chocoladesaus met chocoladetaart en vanille-ijs, voortreffelijke taart met crunchy notenmiddelpunt en ergens ook Marsala; het vanille-ijs heeft een iets te overijverige smaak. Tegelijk zien we kleine plezierbootjes hun veilige Amsterdamse haven bereiken en ook het lijvige binnenschip "Buitenveldert' gaat via deze route op huis aan. De illuminatie is nu volledig en de laatste resten avondrood, -blauw en -geel verlichten de rekening die nog net geen tachtig gulden bedraagt en waarin ook een hele fles Bergerac (ƒ 19,50) is begrepen en de onfortuinlijke pasta van verwijderd.

Niet onredelijk voor zo'n mooie avond.