Succes Nederlandse house op New Music Seminar in VS

Talloze popgroepen, ook Nederlandse, bezochten vorige week de New Music Seminar in New York, in de hoop "ontdekt' te worden en een platencontract te krijgen. Op het festival, waar rap en gitaarrock overheersten, oogstte Nederlandse house-muziek een bescheiden succes: "I just loooove Dutch Gabber House!'.

Het genre dat de Amerikaanse muziekmarkt beheerst is rap. Niet alleen New York, de geboortestad van deze muziekstijl, maar het hele land is in de ban van rap. En sinds het publiek niet meer exclusief zwart is maar ook de blanke jeugd omvat, is elke nieuwe rapcrew voor de platenindustrie een potentiële goudmijn. De paneldiscussie "Rap Marketing: Stress for Success' die tijdens het New Music Seminar vorige week in New York gehouden werd, was dan ook niet om vrolijk van te worden. Iedere jonge zwarte die een stukje kan rappen, wil delen in het succes; jongens van negen jaar worden onder contract genomen om vervolgens gemodeleerd te worden naar de nieuwste marketinginzichten. Het korte termijn denken van de maatschappijen doet een groep vaak na een hit al weer op straat belanden. Kool Kim, van de groep Ultramagnetic MC's, hield er een woedend betoog over, doorspekt met de van rap-teksten bekende retoriek: 'Ya'hear what I'm saying..'.

Een van de opkomende groepen is The Pharcyde, afkomstig uit Los Angeles. In een panel onder de naam "Rap Styles: Hippie to Hard Core' vertelde rapper Trey dat de band het niet makkelijk had gehad aan de Westkust waar de grimmige 'gangster'-rap de heersende stijl is. Hun vrolijke, als kleine toneelstukjes opgebouwde nummers waarin allerlei verschillende stemmen worden opgevoerd over springerige ritmes, werden eerst niet geaccepteerd. Maar getuige de uitverkochte Ritz waar de groep zaterdag optrad, is intussen zelfs New York overstag.

Het publiek bij de rapconcerten is ingetogen. Er wordt wel gejoeld, maar weinig gedanst. Bij optredens van rockbands als Seasons of Risk, Monster Magnet of 7 Year Bitch ontstond onmiddellijk een wild gekrioel van lichamen in de mosh pit, de "slangenkuil'. Omdat er altijd dranghekken voor de podia staan zijn de Amerikanen beperkt in hun stage dive-mogelijkheden. Daar hebben ze iets op gevonden: men tilt elkaar boven het hoofd en geeft de lichamen door via tientallen handen.

Naast onbekende bands worden op het New Music Seminar-festival, dat in heel Manhattan plaats heeft, ook gevestigde bands gepresenteerd om het geheel wat cachet te geven. Dit jaar waren dat Bad Brains, De La Soul, The Jungle Brothers en The Buzzcocks. Uit de overige driehonderdzesenveertig meer en minder onbekende bands met namen als Five Chinese Brothers, Zen Pirates of The Jean Paul Sartre Experience probeerden de bezoekers zo goed en kwaad als het ging een selectie te maken, waarna men zich met grote snelheid van club naar club moest bewegen om het schema af te werken.

De enige sensatie van de openingsavond vorige week dinsdag in The Palladium was The Blue Man Group. Deze theater/muziekgroep bracht een deel van hun successhow Tubes. Ze zagen eruit als een blauw geschminkte versie van de leden van de Duitse popgroep Kraftwerk, in stramme houding opgesteld achter hun reuze xylofoons. De muziek was gestroomlijnd, met drukke percussie en prachtige vocale bijdragen van Susan Deihim

Grote verrassingen bleven verder uit, maar in de loop van afgelopen week werd wel duidelijk wat op het moment de zwaartepunten van het Amerikaanse muziekaanbod zijn naast rap. De live-optredens werden gedomineerd door gitaarbands met een zwaar, beukend geluid. Iedere groep probeerde op zijn eigen manier verpletterend te zijn, binnen de grenzen van een melodie. Daarom was het ironisch dat de opwindenste gebeurtenis van dit Seminar het twee dagen van tevoren bekend gemaakte optreden van Nirvana was, de koningen van het genre, die daarmee voor het eerst sinds hun grote doorbraak weer in New York te zien waren. Want het is dankzij Nirvana dat datgene wat vroeger 'alternatieve' rock heette nu big business is. Vergeleken met twee jaar geleden komen de groepen binnen dit idioom nu eerder in aanmerking voor een contract met een grote platenmaatschappij.

Vier Nederlandse bands waren naar New York gekomen om zich te presenteren op het Seminar: Gotcha!, Kong, Gore en The Cords. The Cords verkeren in de ongewone situatie dat hun cd Taurus, No Bull al wel in Amerika is uitgebracht maar niet in Nederland te krijgen is. De band kreeg enthousiaste reacties en waren de afgelopen maanden ook duidelijk gegroeid. Kong gaf het publiek niet de kans ze te leren kennen: na drie nummers staakten ze hun spel wegens technische problemen. Gotcha! presteerde weer het andere uiterste met een twee uur durend concert dat bij vlagen opwindend was maar grotendeels voortkabbelde. De bassist van Gore commandeerde het publiek onomwonden dichterbij te komen staan: "Cause it's communication we're here for, isn't it?'. Maar de logge, instrumentale muziek van Gore werd er ook toen niet toegankelijker op.

De Nederlanders die het in ieder geval wel maakten in New York, al was het niet onder de vlag van het New Music Seminar, waren de dj's die woensdag de Ritz hadden ingenomen voor een techno-nacht. Dj Dano, Abraxis en Gizmo, onder anderen, waren overgehaald voor de 'Hardcore To Heaven', met als ondertitel 'Creating a Core Vibe of Gabber House'. Om vier uur in de ochtend stonden nog zo'n vijfhonderd jongens in korte broeken rond te hippen op de oorverdovende house van rond de 180 beats per minute. Een van hen kwam bezweet langs draven. Hij riep in het voorbijgaan: “I just loooove Dutch Gabber House!”.