Melkhuisje een verademing na het servicegeweld

HILVERSUM, 27 JULI. Sergi Bruguera staat op baan 2 te trainen wanneer zijn landgenoten Jordi Arrese en Javier Sanchez een ware marathonpartij spelen op het centre court van het Melkhuisje. Sanchez heeft acht matchpoints nodig voor de winst, na eerder met 6-3 en 4-0 te hebben achtergestaan. Bruguera komt, bij droog weer, vandaag in actie. Zijn oefenslagen trekken veel bekijks. Hij is winnaar van Roland Garros, maar ook verliezer van een omstreden partijtje in Stuttgart.

Die nederlaag tegen zijn landgenoot Alberto Berategui krijgt nog een staartje. De Duitse toernooidirecteur Bernd Nuusch heeft een klacht ingediend bij de ATP-supervisor. Bruguera zou de partij opzettelijk hebben laten lopen. Hij had ruzie met zijn vader die tevens coach is, zag hem vervolgens van de baan stappen en sloeg ten slotte, al dan niet met opzet, geen bal meer raak. Ooggetuigden meenden dat Bruguera zijn tweede service in de beslissende set harder sloeg dan de eerste opslag, om een dubbelfout te forceren. De ATP buigt zich dezer dagen over de video van de bewuste partij. Een unicum in de tennissport.

Maar hoe is bewust spelbederf te bewijzen? “Niet dus”, meent Jacco Eltingh die nog even herinnerd moet worden aan het incident. “Bovendien geloof ik er niks van. Hij heeft er toch alleen zichzelf mee, dat ie verliest. Waarom speelt hij de partij dan nog uit?”

Toernooidirecteur Piet van Eijsden heeft Bruguera gisteren vrijaf gegeven. “Hij klaagde over spierpijn. Zijn fysiotherapeut zou hem geadviseerd hebben nog niet te spelen. Ik weet niet of het waar is. Maar je moet niet moeilijk doen. Ik heb nog genoeg tijd om wat te kunnen schuiven. Het is geen onwil bij die jongen. Anders komt hij nu toch ook niet een hele middag langs. Bruguera is een gezelligheidsmens. Die houdt niet van een hotelkamer.”

De hoofdpersoon in de affaire weigert elke reactie op zijn vermeende wanprestatie. Bruguera heeft een haat-liefde verhouding met zijn vader. Het Spaanse temperament loopt soms hoog op. In Stuttgart zou zoonlief zijn pa hebben weggestuurd. Zelf ontkende Bruguera die theorie. Zijn vader zou zelf de baan hebben verlaten. Niks aan de hand. Hijzelf was gewoon doodop geweest in die derde set.

Van Eijsden gelooft niet dat de Duitse affaire veel ophef zal veroorzaken. “Die zaak gaat gewoon in de doofpot, klaar uit. Al krijgt hij tienduizend dollar boete, wat dan nog? Ze hebben geld genoeg maar trainen er ook voor. Ze leven juist enorm voor hun vak. Neem Gustafsson. Gisteren speelde hij nog een vijfsetter in Stuttgart. Deze week moet hij hier weer aan de bak.”

De baas van Hilversum zegt vorig jaar een andere Spanjaard, Costa, openlijk van een wanprestatie te hebben beticht. “Dit jaar is hij er weer bij, maar wel op een andere financiële basis. Normaal gesproken heb ik echter weinig reden tot klagen gehad.”

Van Eijsden wordt op zijn wenken bediend door Arrese, verliezend finalist in 1992, en Javier Sanchez die doorgaat voor de minder getalenteerde broer van Emilio. De toernooi-directeur heeft iets met Spanjaarden. Of liever gezegd: die hebben iets met Hilversum. Ze spelen graag op gravel. De baansoort waar hun baseline-spel het best tot zijn recht komt.

Arrese en Sanchez slaan de bal ruim twee uur lang hoog over het net, de topspin druipt van hun slagen. Lange, spannende rally's. Sanchez staat de hele partij hopeloos achter, sleept in de derde set toch een tie-break in de wacht, die hij met gemak lijkt te winnen. Uiteindelijk is hij pas bij 10-8 zeker van een plaats in de tweede ronde. Wat een partij voor de maandagmiddag! Een verademing na het servicegeweld op Wimbledon. “Daar wordt een wedstrijd pas interessant bij 4-4 in de vijfde set”, heeft Van Eijsden zich ooit laten ontvallen.