"Van wat je in de Tour vangt kun je niet leven'

PARIJS, 26 JULI. Wat doen de vier Nederlandse Tour-debutanten als ze thuis komen na drie weken fietsen? “Slapen”, zegt Rob Mulder. “Ik ga mijn rugnummer eindelijk eens eer aandoen”, weet John van den Akker, nummer 69. “Een flinke pint pakken”, heeft Tom Cordes zich voorgenomen. En Danny Nelissen: “Ik pak mijn tas uit. Dan pak ik mijn tas weer in en ga ik naar Boxmeer.”

Want de Tour is wel over. Maar de wielerkaravaan trekt verder. De Tour is de zaaitijd. Daarna komt het oogsten. Dan volgen de criteriums. Vanavond Boxmeer en morgen Stiphout. Woensdag zijn Chaam en Noordwijk aan de beurt.

Liever zou Van den Akker “een week lang in bed liggen”. “Tot augustus lanterfanten”, zou de wens zijn van Cordes. “Maar het is je brood, hè”, schokschoudert Mulders. “Iedere gulden voor mij is er eentje.” En Danny Nelissen: “Van wat je in de Tour vangt, kun je niet leven. Hoe kom ik anders aan mijn geld.”

Al valt het niet licht om na drie weken Tour opnieuw elke dag in het strijdperk te treden. Lichamelijk gaat het nog wel, vindt Cordes. “Want je bent moe, maar je hebt een geweldige conditie opgebouwd. Alleen geestelijk is het moeilijk op te brengen. Eigenlijk wil je niet meer.”

Daarbij komt dat de verdiensten matig zijn dit jaar. Net zo matig als de prestaties van de Nederlandse renners in de Tour. “Minder dan duizend gulden startgeld”, krijgt Van den Akker per criterium. “Maar in België is het nog veel slechter. Vijfhonderd gulden voor een koers rond de kerk.”

En daar moeten ze zich dit jaar ook nog voor laten uitschelden, weet Cordes bij voorbaat. “Lamzakken”, “luie flikkers”, kregen ze tijdens de Tour al te horen. Ontgoochelde supporters. “Terwijl wij toch echt wel ons best hebben gedaan”, zegt Nelissen.

De mensen hebben geen idee wat de Tour van je eist. Daarover zijn de debutanten het hartgrondig het eens. “Gisteren kwam er nog een invité naar me toe”, zegt Cordes, “die dacht dat we bij de ravitaillering allemaal aan lange tafels gingen zitten. De mensen hebben geen notie. Op tv ziet alles er zo simpel uit.”

De laatste week was voor Nelissen “verschrikkelijk” geweest. Vooral die rit naar Pau. De hele lange dag had hij met drie man aan de staart gereden. Nadat ze op de Tourmalet al waren gelost. “Die rit”, zegt Nelissen, “die rit is de beste prestatie die ik ooit geleverd heb. Beter dan mijn overwinning in Wallonië.”

Bij Van den Akker was er drie dagen voor het einde “iets geknapt”. “Weer naar de spaghetti toe, weer naar de koers, ik was het zo zat opeens. In de rit naar Bordeaux heb ik de kilometers afgeteld. Geen concentratie meer. Het werd helemaal leeg in mijn hoofd.”

“Hoe zwaar het was, dat kun je niemand duidelijk maken”, zegt Cordes. “Ik ben het zelf al bijna weer vergeten.”