MENU 1: GEHEIMTAAL

De leukste faxen die zachtjes zoemend mijn leven binnenglijden zijn de handgeschreven berichten van vrienden. Soms luiden ze als volgt: "Dear - I am thinking about the following menu: Apple Rasam, Murg Biriyani, Bagara Bengan, Raita, Masoor Dahl, Chutneys. Whad yu think?'

Deze geheimtaal was afkomstig van een Amerikaanse vriend, die vanwege zijn werkzaamheden kind aan huis is in India en Thailand. Het Hollandse stekje dat hij met zijn gezin bewoont, ademt een heel plezierige melange uit van Oosterse en Europese sferen die reikt tot in de kookpotten. Wanneer ik bij hen eet, is het altijd een feest van wondere smaken. Beide echtelieden koken uitstekend, al denk ik dat koken voor hem meer het tintje heeft van een quasi incidentele ontspanning dan voor haar. Zo stelde hij me laatst voor om samen een uitgebreide Indiase maaltijd te bereiden op de zondagmiddag dat zijn vrouw andere bezigheden had. Hij zou het menuvoorstel wel over de fax sturen, dan konden we nog overleggen. Maar met zo'n "efficienado' in de Indiase keukens overleg ik niet, daar schuif ik geruisloos bij onder de vleugels. Dagenlang overdenkt hij de samenstelling van zo'n menu, dat is de helft van zijn pret. Zijn jongste zoon hield ons gezelschap tijdens het koken; hij maakte de raita en deed dat met dezelfde verve waarmee zijn vader kookt: uit de losse hand, proeven en bijsturen. De tafel werd gedekt met grote zilverkleurige veelvaks borden. Indiase kitsch die giechelig uit de servieskast werd gehaald maar die wel praktisch is want ieder vakje van het bord biedt plaats aan een onderdeel van de maaltijd: veel smaken op één bord maar apart van elkaar. De Apple Rasam werd als eerste in een soepkom geserveerd, al lepelt men in India deze frisse en peperige bouillon ook wel als dunne saus over de rijst. De rest van het menu kwam tegelijk op tafel en werd merendeels met de vingers gegeten zoals men dat in India graag doet. Gerechten worden om die reden nooit gloeiend heet geserveerd. Met de hand eten vergt - hoe vreemd dat ook moge klinken - enige instruktie. Leg wijs-, middel- en ringvinger van de rechterhand tegen elkaar en schraap daarmee een klein hoopje groente, vlees of rijst met toebehoren bij elkaar, zet de duim ertegen en breng het eten met de vier vingers naar de mond. Draai ter hoogte van de lippen de rug van de hand een kwart slag naar buiten, til de duim over het hapje eten en duw dit met de duim de mond in. Het klinkt ingewikkeld maar het is de meest elegante manier om efficiënt met de hand te eten. Mij werd dit even snel geleerd door de jongste van het gezin, voor wie Indiase tafelmanieren in gelijke tred lopen met Hollandse of Amerikaanse. Net zoals het uitkomt. Gelukkig het kind, dat breed opgroeit aan tafel. Wie wil smullen van de geheimtaal die ik per fax ontving, kan binnenkort de vertaling daarvan op deze plek vinden. Trommel wel een kookmaatje op anders wordt het een dagje eenzaam zwoegen in de keuken. Afgezien van het gedeelde kookplezier, is het grote voordeel van samen koken dat de gerechten die de ander maakt altijd beter smaken omdat ze de tong nog kunnen verrassen.