MENS

Sinds kort is Nederland weer wat verder in het veramerikaniseringsproces.

Het heeft nu ook, in de persoon van Harry Mens, een anti-politicus van het type Ross Perot (NRC Handelsblad, 19 juli). De gelijkenis tussen Mens en Perot is opvallend. Beiden hebben hun fortuin verdiend met hun eigen bedrijven, beiden trachten hun manier van zakendoen te vertalen naar het grote landsbelang. Beiden doen een appel op de anti-politieke kiezers, die liever voor een zakenman dan voor een politicus kiezen. Door de zittende politici wordt hun voldoende schootsveld geboden om onderwerpen, waarop al dan niet een politiek taboe rust, aan de orde te stellen.

Op zijn eigen wijze en met zijn symptomatische benadering roert Mens onderwerpen aan die bij de bevolking leven, onderwerpen die hij vaak, wellicht onbedoeld, origineel verpakt. Het plan voor het schiereiland "Nieuw Holland' geeft aan dat de Nederlandse politiek moet durven grote infrastructurele werken aan te pakken. Het idee van een gevangenis op hetzelfde "Nieuw Holland' geeft aan dat criminaliteitsbestrijding meer zichtbaar gemaakt moet worden om de burgers een gevoel van veiligheid terug te geven. Zijn pleidooi voor meer privacy voor demente bejaarden houdt direct verband met de situatie in de gezondheidszorg en de toenemende vergrijzing. Het terugsturen van asielzoekers die op ons sociale klimaat afkomen, heeft betrekking op de lange procedures en op het feit dat het steeds moeilijker wordt de verantwoordelijkheid voor een uitzichtrijk bestaan van een vluchteling in ons land te dragen.

Het streven van Mens om van de VVD de grootste partij te maken is niet eens zo irreëel. Veel van de liberale beginselen zijn bij de meeste politieke partijen gemeengoed geworden, zonder dat de VVD daarvoor voldoende credit heeft gekregen.